zaterdag 9 juni 2012

Een huishoudboekje

Soms krijg ik ouderwets de pé in. Volgens de media doen we het ook nooit goed: we potten te veel op, boeken te weinig zomervakanties dus gaat de toerismesector failliet, we lenen te veel, sparen te weinig, vinden rood staan blijkbaar normaal en nu lees ik vanochtend in de krant dat consumenten nauwelijks gebruik maken van digitale kasboekjes. Foei, we doen het ook nooit goed!

Slechts 4,5 % van de huishoudens maakt gebruik van een digitaal kasboek. De aanname is dat een digitaal kasboekje blijkbaar de enige manier is om grip op je financiën te krijgen. Ik gebruik ook geen digitaal kasboek en ik heb echt wel grip op mijn financiën. Sterker nog: ik houd ze in een wurggreep! Ik hoef helemaal geen smsje te ontvangen als ik bijna rood sta, want ik zie eventuele roodstand aankomen als ik maanden vooraf een begroting maak. En bij pech vallen we terug op onze buffer die we met automatisch sparen bij elkaar sprokkelden. Bij mij zijn er geen onvoorziene uitgaven van rekeningen die 'ineens' worden afgeschreven, want alle periodiek uitgaven staan genoteerd tot en met de datum waarop ze meestal worden afgeschreven. Ik heb zelf wat gefröbeld met toen nog Yunoo en Plan je budget maar ben toch weer overgestapt naar het systeem dat ik al jaren gebruik: een excellsheet van Spaarblog. Iets niet digitaal regelen wil dus nog niet zeggen dat het niet gebeurt. Waarschijnlijk is het gewone ouderwetse kasboek ook nog bij veel mensen in trek.

De reden dat digitaal bijhouden mij niet bevalt is mijn niet uitgekomen verwachting vooraf dat het mij tijd zou schelen. Eenmaal ingevuld en bestanden gekoppeld, zou het een kwestie zijn van rekeningafschriften downloaden, die volgens een ondoorgrondelijk systeem digitaal in het juiste vakje werden gesmeten. Wat mij tegenviel was dat er telkens een categorie overbleef van door het systeem niet makkelijk te categoriseren uitgaven die bij mij een enorm nadenken veroorzaakten. Wie regelmatig digitaal boodschappen doet, krijgt te maken met vaak dezelfde betalingssystemen. En dat wordt genoteerd in het digitale kasboek, niet de webshop waar je de bestelling bij deed. En zo werden uitgaven voor kattenvoer, persoonlijke verzorging en bioboodschappen op één hoop gegooid, terwijl het volgens mijn indeling toch echt drie verschillende categorieën zijn.

Jullie voelen hem al aankomen: het beviel niet omdat mijn indeling niet strookt met de indeling die een digitaal kasboek al voor mij maakte. Niets is zo veranderlijk als een mens en niets is zo persoonlijks als manieren waarop we zaken wensen in te delen. Het grote voordeel van de excell sheet van Spaarblog voor mij is dat ik de basis helemaal heb bewerkt naar onze eigen situatie. Ik heb zo mijn tics en die kan ik ook uitleven.

Een ander veel genoemd voordeel van digitale kasboekjes, is de mogelijkheid tot het maken van een meer jaren spaarplan. Maar ook dat is heel makkelijk zelf te realiseren. Even zitten, spaardoel bedenken met een eindbedrag erbij. Wanneer moet dat bereikt zijn en wat moet ik dan per maand en per jaar apart leggen? Klaar.  En ik ben niet handig in excell,  ik gebruik geen ingewikkelde formules maar ik ben van het type honderd regels onder elkaar invullen en dan optellen.....je mag nu de slappe lach krijgen maar het is het resultaat dat telt!  Schatje heeft al 100 x aangeboden de berekeningen automatisch door te voeren in excell. Dat wil ik niet. Ik wil dat de berekeningen het tempo van mijn denkproces volgen. Anders begrijp ik het niet meer.

Uiteindelijk is het enige noodzakelijke dat consumenten moeten weten: wat komt er in en wat gaat eruit en om daarnaar te leren handelen. Hoe je dat doet, met rekenmachien en potlood of in excell of digitaal, maakt niet zo veel uit. Vorige week kreeg ik een paar eerlijke reacties van lezers op mijn stukje over de criteria van het Nibud, namelijk dat zij niet precies weten wat er wordt uitgegeven aan bepaalde zaken. Moeilijk te begrijpen vind ik dat, want hoe weet je dan of je je iets kunt veroorloven of niet. Hoe kun je dan een boodschappenbudget vaststellen?

Dus voor die mensen en iedereen die denkt 'kom het wordt wel eens tijd.' Ga eens zitten, denk na over welke methode je aanspreekt en begin. De methode van Spaarcentje is:
  • pak de afschriften van afgelopen jaar
  • maak een indeling die jou bevalt op papier of in excell
  • zorg dat die indeling duidelijk onderscheid maakt tussen vaste en variabele lasten
  • vul de gegevens in aan de hand van je afschriften
  • markeer al die uitgaven die niet maandelijks zijn maar wel regelmatig terugkomen en te groot zijn als je ze zomaar in één keer moet ophoesten: dit zijn je periodieke uitgaven (abonnementsgeld, verkeershulp, auto-onderhoud, etc)
  • markeer al die inkomsten die ook periodiek zijn (vakantiegeld, bonus, 13e maand, tegemoetkomingen, kinderbijslag)
  • maak een begroting voor alle maanden van het jaar aan de hand de door jouw verzamelde gegevens. Elke maand ziet er dus iets anders uit, want kent verschillende inkomsten en uitgaven
  • noteer voortaan al je uitgaven volgens dezelfde opzet en indeling als je begroting (zo kun je makkelijk vergelijken)
  • verfijn de begroting stapsgewijs
  • tuur regelmatig naar je begroting en vergelijk het met je uitgaven
  • krijg regelmatig een Wicky-de-Viking-moment (ploing!!!) en zie waar je op kunt besparen
  • voel je steeds vaker tevreden over je financiële beleid
  • lees stukjes in de krant over schulden en slecht omgaan met financiën en denk: dit gaat niet over mij
  • start een blog
En jij? Hoor jij bij die 4,5 % die digitaal een kasboek bijhoudt? Of ben je wat ouderwetser ingesteld?
Hè hè, ik heb weer eens gekookt (voordat de oven ging hemelen, ik zal er maar geen conclusies aan verbinden over mijn kookkunsten): Snel auberginetaartje
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...