donderdag 14 juni 2012

Aflossen: twijfelen en partners die niet willen

Als er iets bleek uit de vele reacties die gisteren volgden op mijn stukje over het boek Hypotheekvrij! dan is het dat dit onderwerp leeft. Voor al die mensen die nog twijfelen: stop daar mee en kom in actie. Denk na over wat je tegenhoudt. Zie je op tegen het regelen? Dat valt reuze mee. Eén mail naar je hypotheekverstrekker en je weet hoe je het kunt overmaken. Zie je er tegenop dat je het geld niet meer terugziet, dat je stopt in de aflossing? Ook dat valt reuze mee, aangezien je maandbedrag meteen omlaag gaat. Zie het als een deposito van 20 jaar. Dan is het ook niet mogelijk om aan je geld te komen, maar dat doe je omdat je verwacht dat het je iets oplevert. Alleen levert het je in dit geval gemoedsrust op en aan het eind van je aflosperiode de vrijheid om te kijken of je het huis verkoopt (en je alles in je zak kunt steken) of om te blijven zitten waar je zit met woonlasten waar je de slappe lach van krijgt.

Kijk wat voor jou een acceptabel minimum is waarmee je wel een buffer achter de hand hebt voor eventuele tegenslagen en waarmee je alle lasten kunt betalen. En ga van daaruit aflossen. Stop vooral met denken wat jou het meeste geld oplevert door te goochelen met rekensommen over hypotheekrenteaftrek en het verschil met sparen. Een schuld is een schuld en meer kan je er niet van maken. Wel minder en dat heet aflossen.

Ook al zitten we met velen in hetzelfde schuitje, iedere situatie is uniek. Alleen jij kunt bepalen waar je je geld aan uitgeeft en wat je kunt missen voor aflossingen. Misschien ben jij iemand die ervan houdt om het extreem aan te pakken en eet je vanaf nu 5 jaar brood met pindakaas. Dat kan. Of je zoekt naar een mooie balans tussen zuinig leven met af en toe een kleine uitspatting en langer doen over aflossen. Ook dat kan. Aflossen is voor ons een meerjarenplan. En dan heb ik het echt over 20 jaar en meer. Gek genoeg stoort me dat totaal niet. Ik koop mijn vrijheid terug en die wordt met elke aflossing groter. Natuurlijk zou ik willen dat het sneller kan, maar met ons inkomen en de lasten die we hebben lukt dat niet. Daar kan ik over gaan mokken of dat als reden gebruiken om maar helemaal niet te gaan aflossen, maar zo krijg ik die schuldenberg nooit weg.

Een veelgehoorde reactie van gisteren was: hoe krijg ik mijn partner zover? Waarop auteur Gerhard Hormann al op twitter riep dat vrouwen wel willen aflossen en mannen niet. Hoe pak je dat aan? Smijten met cijfers werkt het best. Gewoon vertellen hoeveel ruimte er straks is. Wat jouw schatje allemaal kan gaan doen met het geld dat jullie straks niet meer aan de bank betalen, de keuzevrijheid die jullie straks hebben om misschien minder te gaan werken, of tijd te hebben voor een hobby of om gewoon wat in de sloot te staren.

Iedere situatie is uniek. En zo ook de wensen. Waar ik droom van een hypotheekvrije wereld waarin we wonen in een klein huisje aan een bosrand met kippen en geiten en een moestuin en de mogelijkheid om zelfvoorzienend te leven, waar ik dan de hele dag juichend sta te koken op een houtvuur, denkt Schatje in de toekomst een Gibson aan te kunnen schaffen. En ook die droom mag gekoesterd worden. Zo lang het ons allebei maar voldoende gemotiveerd houdt. Dan zien we tegen die tijd wel of die Gibson dat huisje in komt.

Stel: je hebt je hypotheek afgelost. Wat ga je dan doen (of niet doen). Waar droom jij van?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...