maandag 14 mei 2012

Hier en Nu

Toen ik nog werkte had ik een collega die elke maandag zei: zo de kop is er weer af..... nu heb ik de man al jaren niet gezien maar elke maandag hoor ik het hem in gedachten nog zeggen.....ook zei hij halverwege de week blij dat 'het' (de week) er al weer bijna op zat en telde hij na zijn 55e verjaardag dagelijkse de jaren, maanden en dagen tot zijn pensioen, voor iedereen die het maar wilde aanhoren. Wat hij na zijn pensioen ging doen was volledig uitgedacht, van minuut tot minuut. Deze man ging helemaal uit van de maakbaarheid van zijn leven en was dan ook danig van slag als 'het leven er tussen kwam' en niet deed wat hij had gepland. Hij was zo druk bezig met plannen van het moment dat hij eindelijk kon beginnen met leven zoals hij wilde, dat hij vrijwel niets meekreeg van zijn dagelijkse realiteit. Hij was dan ook regelmatig de kluts kwijt als de harde realiteit doordrong en er dingen van hem werden verwacht.

Met ons landje zo in crisis, denk ik best vaak aan hem. Hoe zou het hem nu vergaan? Zoals hij zijn er zoveel anderen. Die hun leven lang hebben gewerkt, niet omdat ze het leuk vinden en niet in een baan die past, maar omdat de baan op hun pad kwam. En die denken: mijn tijd komt nog wel.

Niet iedereen heeft een baan die het beste in hen naar boven brengt. Ik denk dat veel mensen een baan hebben die hen 'gewoon' in staat stelt om de lasten te betalen. En de rest: het zichzelf vinden, het zichzelf kunnen verliezen in iets veelomvattends, dat gebeurt in de vrije tijd of na het werkzame leven, na het pensioen. En dat is prima. Maar het is wel belangrijk dat je leeft vanuit je eigen vermogen. Dat je in staat bent op je eigen manier zaken aan te pakken. Dat je niet te veel jezelf moet wegcijferen voor een werkgever. Dat je niet uit onvrede over wat je dagelijks moet doen, spullen gaat kopen die je helemaal niet nodig hebt, om het vervelende gevoel weg te poetsen.

Als ik iets leer van deze tijd is dat je nu moet beginnen met genieten. Gewoon het leven ten volle leven. Met je voeten op de grond staan. Zien waar je staat. Zien waar je heen wil gaan. De dingen doen die je graag doet. Zorgen dat je niet of minder afhankelijk wordt.

Genieten is niet afhankelijk van wat er mogelijk is maar van hoe je tegen dingen aankijkt. De ervaring maakt dat je er later een etiket op plakt: toen hadden we het goed. En als we niet uitkijken, wordt ervaring aangestuurd door verwachting. En juist de verwachting maakt dat we soms iets vreselijk vinden tegenvallen. Niet omdát het verwachte zo teleurstellend is, maar omdat we heel weinig realistisch zijn in hetgeen we mogen of kunnen verwachten. En dan vallen we hard, want hoe meer we verwachten, hoe sneller we ons verongelijkt zullen voelen

Minder verwachten helpt enorm om het goed te hebben. Hoe minder ik verwacht, hoe minder ik nodig heb.En dat is een prettige levenshouding nu we met zijn allen afstevenen op een gedwongen versobering. Natuurlijk kunnen we ons opwinden over de crisis. Maar het is niet zozeer de crisis waar we ons over opwinden, als wel de keuzes die anderen voor ons maken om de crisis op te lossen. We voelen ons onmachtig.

Grijp de macht terug en kijk om je heen wat je blij maakt. En benoem dan vooral niet de gadgets maar dat wat je niet in een stopcontact hoeft te stoppen om het te laten werken. Besef wat bijdraagt aan je levensgeluk en koester dat. Elke dag is de dag dat je kunt genieten. Niet pas als het weekend aanbreekt of als je eindelijk met pensioen gaat. Ook als de trein te laat komt en de rij in de supermarkt te lang is. Stop met ergens anders willen zijn en verwonder je over wat er is. Nu.

Wedden dat je minder geld gaat uitgeven?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...