zaterdag 12 mei 2012

De dingen van het leven

Bedankt voor alle tips gisteren! Zo wist ik precies wat ik wel en niet wou inslaan bij de Li.dl. Na de lunch ging ik er snel even naar toe en sloeg mijn slag. Toen ik de boodschappen aan het uitpakken was, belde Oma. Ze zei een beetje giechelend dat ze met de ambulance naar het ziekenhuis werd afgevoerd. Er was niets aan de hand en ik moest vooral thuisblijven.

Ja duhuh.....snel naar school gebeld maar daar kon ik alleen maar een voicemail inspreken. Dus dan maar een moeder van een vriendje ingeschakeld. Die zou Zoon en ander vriendje die zou komen spelen en logeren, inlichten. Dan konden ze naar huis lopen en de sleutel bij de buren ophalen. Toen op de fiets gestapt en naar het ziekenhuis gegaan (lang leve de elektrieke fiets). Daar werd mijn moeder net uitgebreid ondervraagd door een co-assistent cardiologie. Het duurde lang voor er iets duidelijk werd maar zelfs als leek zag ik op de apparatuur dat haar hartslag en bloeddruk veel te hoog waren.

Uren later stonden wij een beetje verdwaasd weer buiten het ziekenhuis, wachtend op Schatje die er aan kwam gereden, zodat wij haar naar huis konden brengen. Oma blijkt hartritmestoornissen te hebben en gaat nu aan de bloedverdunners en hartslagdempers. Dus met een hoofd volgepropt aan informatie over de boezemfibrillatiepolikliniek (prachtig woord) en de trombosedienst leverden we haar bij haar huis af.

Het was de bedoeling dat we even bij haar zouden nazitten maar in haar appartementengebouw deed de lift het niet. Dus daar kwam de goede wil van Spaarcentje in harde botsing met de realiteit. Mijn moeder met haar hartritmestoornissen liep zonder problemen 5 trappen op en ik moest haar nakijken wetend dat mijn lijf dat niet kan.

Afijn, vandaag lig ik plat want zo'n ongepland ziekenhuisbezoek trekt een zware wissel op wat mijn lijf aankan. Dus ik lig op de bank, het eetplan van vandaag wordt aangepast, de mannen zijn de deur uit naar een voetbaltoernooi en ik verroer me niet. Als de zon zo blijft schijnen verkas ik straks naar buiten. Ik ben wel erg geschrokken. Mijn moeder mankeert nooit iets en ze zag er ineens klein en oud uit in dat ziekenhuisbed. Over het algemeen zorgt zij voor mij, ze kookt, doet de was en stofzuigt hier regelmatig en ik vraag me af of dat niet te veel is geweest voor haar. Ook confronteert het me met mij eigen beperktheid. Ik kan bijzonder weinig voor haar doen op praktisch gebied en Zus woont ver weg. Gelukkig is er nu weinig aan de hand, mits ze maar braaf de pillen gaat slikken en niet de bijsluiter gaat lezen, want dan zou het zomaar kunnen dat ze zonder pardon de boel door de gootsteen spoelt....Maar misschien wordt het tijd dat ik hier voor mijn eigen huishouden naar andere oplossingen ga zoeken ook al zei Oma gisteren zeer stellig dat ze gewoon alles blijft doen wat ze normaal ook doet. Maar mijn logistieke problemen moeten niet ten koste van haar gezondheid gaan.

De eetplannen van deze week worden gedomineerd door sla. De groentetas is nog niet geleverd maar de inhoud werd wel gemaild: rucola, ijsbergsla, warmoesblad, andijvie en paksoi. Dat is me iets te veel sla. Volgende week wordt er geen tas geleverd en in de 2 weken erna bestel ik geen tas aangezien wij een weekje weg zijn en het onhandig is als de tas voor de deur wordt afgeleverd en wij dus pas een paar dagen later thuiskomen.

Stiekem vind ik het wel prettig dat we 3 weken achter elkaar eens zelf een keuze kunnen maken. Want elke keer weer oprecht blij moeten zijn met dat wat we aantreffen valt niet mee als er regelmatig dingen inzitten waar ik niet dol op ben....
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...