vrijdag 6 april 2012

Het is de gedachte die telt

Vandaag is Zus jarig. We gaan er zo naar toe. Dat betekent dat ik me in aanloop naar vandaag heel rustig heb proberen te houden, zodat ik ook echt kan gaan. Ze woont ver weg en we bezoeken elkaar om die reden niet regelmatig. Maar vandaag stappen wij met Oma in de auto en rijden naar Assen.

Bij een verjaardag hoort een cadeautje. Daar had ik mezelf al meteen klem. Als ik me de hele week rustig moet houden, kan ik niet even de stad in gaan om een cadeautje uit te zoeken, dat is trouwens iets wat sowieso een brug te ver is. Maar het cadeautjesdilemma bedacht ik te laat. Ik kon natuurlijk ook iets via internet bestellen, maar dat had ik dan ook eerder moeten doen. Iets lekkers meenemen kan natuurlijk ook! Wie wil nu niet eigengemaakte chocoladepasta gemaakt van melkchocolade (ze houdt niet van puur) en een paasbrood? Iets zelf maken is misschien ook niet het slimste wat ik kan bedenken in mijn huidige situatie, maar ik ben even met een grote boog om die waarheid heen gelopen. Zelfoverschatting noemen we dat. Die is getrouwd met leert-het-nooit.

Om de energie te sparen zou ik het in etappes aanpakken en schrapte ik mijn dagelijkse ommetje deze week. De chocopasta maakte ik dinsdag. Maar melkchocolade gedraagt zich heel anders in een recept dan pure chocolade, dus ik had een heerlijke saus gemaakt die zo van je boterham glijdt. $%%&*IUGRRRRR!!!! Afijn, schatje weer naar de winkel gestuurd, er was meer chocolade nodig! Een 2e versie gemaakt. Nog niet goed. Een 3e versie gemaakt en die kan er mee door, geloof ik.

De chocola uit mijn haren geplukt en vol goede moed  (na een dag niksen) verder gegaan met het paasbrood. Dat nog in het geheel niet eenvoudig was. Het leek zo makkelijk. Maar natuurlijk kon ik me niet aan het recept houden. Dat komt, ik vond op internet 3 recepten die allemaal wel iets hadden, dus maakte ik er een potje van en klopten de verhoudingen niet meer. Het ziet er niet uit bovendien, want het brood scheurde in de oven en de onderkant is te donker geworden omdat ik vergat dat het in de oven stond. Ik maakte 2 broden, en ik wou ze al aan de eenden voeren maar proefde toch even. Het was lekker!

Dus stappen wij zo in de auto met een mislukt, niet uitziend maar wel lekker paasbrood en een pot chocopasta die een dramaverhaal achter de rug heeft, maar ik heb er wel mijn tijd, liefde en energie in gestoken. En dat is toch wat telt.  Tot straks Zus!
zo lijkt het nog wel wat....







maar hier zie je DE scheur......

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...