zondag 1 april 2012

Elk dubbeltje omdraaien

Gisteren schreef ik naar aanleiding van de belastingaangifte, dat wij niet in aanmerking komen voor zorgtoeslagen of een kindgebonden budget. Ik kreeg de volgende reactie van Inge:

"Eigenlijk hebben jullie dus best een hoog inkomen! Ik had altijd het idee dat jullie er echt moeite voor moesten doen om rond te komen..."

Omdat deze reactie mooi aansluit bij de eerdere discussie van deze week (hier op het blog) wil ik hier graag op reageren. De opmerking en manier van denken van Inge kun je opsplitsen in 3 stukken:

1) Spaarcentje heeft blijkbaar een hoog inkomen
2) Spaarcentje moet moeite doen om rond te komen
3) Spaarcentje heeft immers een hoog inkomen, dus komt ze blijkbaar makkelijk rond

Of je moeite hebt met rondkomen hangt van veel factoren af. Natuurlijk speelt de hoogte van je inkomen een grote rol. Maar nog belangrijker is wat je doet met dat inkomen. Heb je een koophuis? Hoe hoog zijn je vaste lasten? Hou je het inkomen of ben je het inmiddels kwijt? Heb je zorgkosten? Heb je schulden? Sta je alleen in het leven? Heb je studerende kinderen? Een hoog inkomen hebben betekent niet dat je daarom geen geldproblemen kent.

Inge, hou je vast want hier komt een bekentenis: ja ons inkomen is best goed (of hoog, het ligt er maar aan met wat je het vergelijkt) en ja wij doen veel moeite om rond te komen. Toch genieten we volop van het leven, gaan op vakantie en als er een wasmachine kapot gaat, dan kunnen we zonder probleem een nieuwe kopen. Ook sparen wij elke maand voor een buffer en de studie van Zoon. Dit kunnen wij omdat we elk dubbeltje omdraaien. Dus consuminderen en besparen is voor ons de manier om dingen die wij belangrijk vinden, door te laten gaan.

Daar zit een voorgeschiedenis aan vast (voor de lezer die het al weet, sla maar een paar regels over). Eind 2007 kochten wij ons huidige huis. Het was liefde op het eerste gezicht. Ik was het jaar daarvoor fors meer gaan verdienen, dus de enorme stijging in woonlasten was wel even slikken maar kon wel opgehoest worden. Binnen drie maanden na de verhuizing werd ik echter ziek. En waar niemand ooit echt rekening mee houdt, gebeurde helaas wel. Ik werd niet meer beter, raakte mijn baan kwijt en kreeg een WIA-uitkering. Mijn inkomen daalde met 30 %. Tegelijkertijd hadden we ineens heel veel zorgkosten en begonnen de veel hogere woonlasten toch wel erg te drukken op het besteedbare budget. Een buffer was er niet, want die hadden we opgemaakt met de verhuizing. We probeerden opnieuw te sparen, maar dat ging moeizaam, want veel bleef er niet over.

Toen op een dag het dak lek bleek, bleek de reparatie zoveel te kosten dat opnieuw in één klap de buffer weg was. We hadden op dat moment 2 opties: het huis verkopen óf onze financiën drastisch omgooien. Het huis verkopen was geen haalbare optie, de huizenmarkt was inmiddels ingestort en als we het huis al zouden kunnen verkopen, dan zou het met enorm verlies zijn.

Het werd dus de andere optie: de financiën omgooien. Alle abonnementen werden opgezegd, we gingen besparen op energiekosten door de meterstanden bij te houden, we leenden boeken uit de bibliotheek in plaats ze te kopen, we gingen volgens de seizoenen eten, maakten ons eigen wasmiddel, maakten ons eigen beleg, bakten ons brood, deden geen impulsuitgaven meer, zetten alle uitgaven en inkomsten op een rijtje, keken waar ruimte was en waar niet en kregen toen zomaar een nieuwe hobby die geld oplevert in plaats van geld kost: consuminderen.

Iedereen heeft andere motieven om te consuminderen. Waar het voor de één is om schulden af te lossen, is het voor de ander misschien om een droom na te jagen. Voor ons was het om in ons huis te kunnen blijven wonen omdat de andere optie (die van goedkoper gaan wonen) door de crisis niet haalbaar bleek.

Inmiddels zijn we een paar jaar verder en kan ik zeggen dat we het niet meer krap hebben. Enerzijds doordat onze behoeften zijn veranderd. Anderzijds door slimme keuzes te maken, door geen impulsaankopen te doen, door een goed besef van wat we nodig hebben en wat luxe is, kunnen we veel meer dan we toen dachten. We gaan op vakantie, eten biologisch, Schatje gaat af en toe naar een concert en we kunnen ook nog sparen. Maar daar doen we heel veel moeite voor.

Een hoog inkomen is relatief. Een laag inkomen ook. Iedereen heeft de uitdaging om uit te komen met wat er binnenkomt en wat er uitgaat. Je lasten kun je niet altijd meteen maar aanpassen als je inkomen verandert, zeker niet met de huidige huizenmarkt. Maar dat er heel veel mogelijk is door slim om te gaan met geld en goede keuzes te maken, dat had ik van te voren niet kunnen voorzien.

5 jaar geleden leefden wij er maar op los. Niet dat we rood stonden maar een buffer was er meestal niet, laat staan iets van een financieel plan. Wij konden ons weinig veroorloven, ook al hadden we een mooi inkomen. Dat wij toen toch een veel duurder huis kochten, getuigt helaas van weinig gezond verstand.

Nu hebben wij veel minder inkomen, hogere woonlasten en veel zorgkosten. Alles bij elkaar zijn hebben wij rond de € 1200 per maand minder te besteden in vergelijking met onze 'vette' jaren. Maar tegenwoordig voel ik me wel rijk, geef ik het geld niet meer onnodig en achteloos uit, hebben we een buffer en zijn we zelfs begonnen met het afbetalen van de hypotheek. Tegelijkertijd ben ik heel anders aan gaan kijken tegen geldzaken, sober leven, groen leven, omgaan met afval. Er ging een wereld voor me open.

Onze situatie is anders dan iemand die in de schuldsanering zit. Ook heb ik me nooit druk hoeven te maken omdat ik geen gezond eten voor mijn kind kon kopen. In die zin is mijn situatie misschien luxe. Maar ik heb wel nachten lang wakker gelegen van de stress om geld, piekerend over hoe we het moesten gaan redden en of we het huis zouden kwijt raken.

Dus Inge, je mag zeker constateren dat wij een hoog inkomen hebben. Maar veronderstel alsjeblieft niet dat we weinig moeite hoeven te doen om rond te komen, want wij hebben titanenarbeid verricht. En met ons vele anderen! Waar het omgaat is dat je zoekt naar de ruimte die er eerst niet was. Dat je de mogelijkheden ziet die er zijn voor jou in jouw situatie. Consuminderen is zien wat kan en veranderen wat niet kan. Zodat er ruimte overblijft, om een schuld af te betalen of in je huis te kunnen wonen. Consuminderen betekent voor ons de uitdaging aan te gaan om verplichtingen na te komen die wij in een andere (financieel veel gunstigere ) situatie zijn aan gegaan.



P.S. Vandaag op Wel en Wee: Nachtvlinder


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...