dinsdag 24 april 2012

Ben jij voorbereid op slechte tijden?

Al langere tijd heb ik een tactiek die maakt dat ik in één klap zie welke prioriteiten we hebben:
Ga uit van het ergste, dan valt de praktijk enorm mee.
Eens in de zoveel tijd maak ik een rampenbegroting. Dat is in ons geval een begroting gebaseerd op één inkomen. Ramp is natuurlijk een woord met een heftige lading, maar gezien het feit dat tot nu toe de grote financiële keuzes in ons leven gebaseerd waren op twee inkomens, zou het ongewild wegvallen van één inkomen een ramp zijn. Sinds ik arbeidsongeschikt raakte en het moest doen met 30 % minder inkomen en een enorme stijging aan zorgkosten, is mijn grootste angst het op een dag volledig wegvallen van mijn inkomen.

Die angst is niet heel groot of voortdurend aanwezig, maar wordt wel af en toe gestimuleerd door gebeurtenissen in de politiek. Het is immers niet ondenkbaar dat de draagkracht van de kwetsbaren, zieken en werklozen in de samenleving nog meer wordt aangetast.

Eén van de manieren om angstgevoelens klein te krijgen is een confrontatie aan te gaan. Een wijs persoon heeft mij geleerd om in gedachten heel gedetailleerd na te gaan wat je kunt doen als je in een situatie komt waar je bang voor bent. Door dat stap voor stap te verkennen, doe je niet alleen veel kennis op over jezelf maar ontdek je ook vaak dat de heftigheid van je angstgevoelens niet terecht is. Want ook een situatie waar je bang voor bent, kan beïnvloed worden, of blijkt helemaal niet zo eng te zijn.

Tot nu toe was de conclusie als ik een rampenbegroting maakte (dat deed ik nu voor de 3e keer in 4 jaar tijd) dat we het huis niet zouden kunnen aanhouden als we van één inkomen moeten rondkomen. De lasten waren gewoon te hoog. Zelfs als we de auto zouden wegdoen, stoppen met biologisch eten en nooit meer nieuwe kleding kopen, dan nog zouden we niet uitkomen.

Tot gisteren, ik zie dat het nu wel kan. Het is niet een situatie waarvan ik ga jubelen, er is geen geld meer voor dingen die we wel fijn en belangrijk vinden, maar het is in theorie mogelijk om het huis te betalen, toch een minimaal bedrag te sparen voor nood (vervanging en onderhoud) en de boodschappen te betalen.

Dan is er altijd nog een overweging om het huis te verkopen mochten we de lasten verder willen verlagen om meer ruimte te krijgen. Maar nu weet ik precies hoeveel ruimte er is én dat we een keuze hebben. En dat maakt me innig tevreden met waar we nu staan en wat er nu allemaal mogelijk is.

P.S. Vandaag  op Wel en Wee: Kookfee op zadelkruk
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...