vrijdag 23 maart 2012

Maandelijks terugkerend ritueel

Zojuist deed ik weer even een rondje financiën. Het rondje dat maandelijks terugkomt: mijn uitkering wordt gestort op de 23e, dus kijk ik hoe we het in de voorgaande maand deden. Ik bekijk ook de komende maand en vul in de begroting in wat we kunnen verwachten aan inkomsten (kinderbijslag!) en uitgaven, waaronder extra uitgaven zoals bijvoorbeeld deze maand nieuwe voetbalschoenen voor Zoon, een jarige Zus en het partijtje voor Zoon. Zo verdeel ik het geld op papier en kan ik zien of er voldoende geld binnenkomt om de te verwachten uitgaven te bekostigen.

De maand maart was een dure maand voor ons. De verjaardag van Zoon en het feestje om dat te vieren, een jarige Neef en Nicht, een alvast aangeschafte toegangskaart voor Nort Sea Jazz voor Schatje hakten er zo allemaal bij elkaar best in. Evengoed stond er voordat de uitkering werd gestort nog €47,81 op de rekening en dat heb ik doorgestort naar de spaarrekening. Ook maakte ik eerder deze maand een extra bedrag van €9,10 over naar de spaarrekening, dat was een onverwachte gemeenteteruggaaf. Met de normale storting van €400 spaarden we deze maand dus €456,91. Desondanks daalde het totaal spaarbedrag fors aangezien we €5000 aan de hypotheek aflosten.

Het goede nieuws van de hypotheekaflossing is, dat het bedrag aan te betalen rente meteen met ingang van volgende maand met €22 daalt. Die €22 stoppen we onmiddellijk in het maandelijkse spaarbedrag dat vanaf nu dus  €422 wordt.  Door een aflossing van €5000 te doen, kunnen we dus meteen op jaarbasis €264 extra sparen. Mooie meevaller toch?

Het is schuiven met kleine bedragen, dat besef ik. Misschien denk je wel "mens wat maak je je druk om €22 per maand! Maar als we volgend jaar wéér aflossen is het ongeveer al in totaal €45 per maand. En door ervoor te zorgen dat we het uitgespaarde niet verbrassen, maar meteen opzij zetten, kunnen we uiteindelijk steeds meer sparen, terwijl onze woonlasten vrijwel gelijk blijven. Alleen gaat er nu meer naar onszelf en het huis in plaats van als rente naar de bank, en dus verdwijnend in een gat. Op deze manier hoop ik in de toekomst uiteindelijk de woonlasten wel te verlagen. Misschien lukt het tijdelijk niet om zelf veel te sparen als Zoon gaat studeren. Maar als dan de rentafschrijving na 8 jaar aflossen met een kleine €200 is gezakt, scheelt dat wél goed in de woonlasten. En dat geeft een goed gevoel.

In gedachten wijs ik een plek in het huis aan, die nu helemaal officieel van ons is, de voordeur:


Op papier voor jezelf uitrekenen hoeveel je zo bijvoorbeeld over een periode van 10,20 jaar weet te sparen, kan enorm motiverend werken. Natuurlijk kunnen we niet voorspellen wat er gebeurt in een dergelijke lange periode, het leven loopt nooit zo als je zelf uitstippelt. Maar lange-termijn-denken helpt wel om doelen te bepalen en te verwezenlijken. Het helpt om je gedrag aan te passen en om jezelf te blijven motiveren.

En zeg nu zelf, mooie deur toch? Het lijkt dan wel een deur, maar het is de weg naar meer vrijheid en gemoedsrust.

P.S. Vandaag op Wel en Wee: Metamorfose
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...