zaterdag 11 februari 2012

Met de billen bloot

Schrijven is voor mij een dagelijks terugkerend ritueel geworden. Zelfs bijna een noodzaak. Dat klinkt dramatisch, maar het is gewoon heel positief. Zittend op de bank kan ik mijn ei kwijt over consuminderen, koken, gezond eten, sparen, geld en alles wat daarmee samenhangt.

In de logjes probeer ik niet te veel van mezelf te stoppen.  Meestal laat ik een stuk informatie achterwege dat wel voor een groot deel mijn leven bepaalt. Dat ik ziek ben. Trouwe lezers weten inmiddels wel dat ik leef met beperkingen. Maar niet iedereen heeft zin in een verhaal over leven met beperkingen als ze op zoek zijn naar bezuinigingstips. Daar is dit blog ook niet voor bedoeld. Dit is mijn bezuinigingshoek. Net als dat mijn receptenblog mijn kookhoek is geworden.

Nu ga ik nog een plek scheppen, waar ik schrijf over leven met ME/CVS. Waarom? Omdat ik daar behoefte aan heb. Omdat ik wil vertellen hoe dat is. Omdat er zoveel onbegrip is over leven met een chronische aandoening. Omdat, nou gewoon....

Het wordt geen loodwaar blog. Het onderwerp is niet licht maar ik ben geen zwaarmoedig mens. Ik heb mijn goede en slechte momenten, net als gezonde mensen. Ik mag graag met zelfspot mijn siutatie bekijken, knap ik enorm van op.Zouden meer mensen moeten doen.

Eigenlijk ben ik enorm bevoorrecht. Vijf jaar geleden leidde ik een leven vol stress, met een baan die behalve geld, niets opleverde en had ik te weinig tijd voor de mensen die er toe doen. Nu doe ik alle dagen wat ik het allerliefste doe: lezen, schrijven, koken, de katten knuffelen en tijd doorbrengen met mijn grote en kleine man (en heb ik dankzij het consuminderen een buffer). Mijn leven is perfect. Op die ene klote-aandoening na dan....

Wil je naast tips over consuminderen en sparen inmiddels ook meer weten over de andere kant van Spaarcentje? Lees het in:  Wel en wee met ME . Heb je daar geen behoefte aan? Ook goed, even goede vrienden!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...