donderdag 23 februari 2012

Mag het iets minder?

Wie mij al langer kent weet dat het bij mij nooit op kan, ondanks een absurd lage energiehuishouding. Er is een enorme drang tot schrijven in mij en mijn drie verschillende blogs vertegenwoordigen de grote issues in mijn leven: die van organisator/regelmuts/alles onder controle willen houden op dit blog, die van kookfee op Echt eten, puur koken en die van gevoelsmens dat iets heftigs meemaakt op Wel en Wee , dat gaat over waar ik tegen aanloop in mijn leven met ME/CVS.

Deze drie blogs houden mij in balans. Ik kan overal een stukje van mezelf achterlaten, word gelezen en krijg overweldigende lieve, grappige reacties en soms word ik op mijn vingers getikt. En daar leer ik dan weer van.

Waar ik nog mee om moet leren gaan is het doseren van de tijd die ik gebruik om bijvoorbeeld reacties te lezen. Ik had niet kunnen voorzien dat ik zóveel reacties en mails zou krijgen.  En in mij is een drang om meteen netjes een antwoord te sturen. En check ik elk uur wel even checken of er iets binnen is gekomen. Want doe ik dat een paar uur niet dan is het soms best wel opgelopen. Je kunt je afvragen, wat maak je je druk, maar sommige reacties kan ik niet zomaar naast me neerleggen. Mensen herkennen hun eigen verhaal in een stukje en vertrouwen mij hun verhaal toe. Dat vraagt om een antwoord. En er zijn blogs te lezen. Van mensen die ik al langer volg maar ook van mensen die mij een reactie sturen en die ik dan weer een bezoekje terugbreng. Soms één keer maar soms ook weer vaker omdat wat ze schrijven me raakt of aanspreekt.

Daarnaast zoek ik vaak even iets op, check ik mijn gewone mail, houd ik mijn puntentelling bij van de behandeling bij de ergotherapeut, moet ik een logboek bijhouden voor de behandelaar in Lelystad, zoek ik vaak informatie over eten op en zo kan ik nog wel wat bedenken.

Dat alles zorgt voor onrust. Er gaat een grote dwang van uit en ik zit meer achter de laptop dan goed voor mij is. En ik heb behoefte aan meer rust. Niet het schrijven slokt me zo op (ik knal er heel makkelijk een stukje uit) maar alles dat er om heen hangt slokt mij op.

Realmam van Letten op de kleintjes schreef een mooi logje over de vastentijd als voorbereiding op de paasperiode. Om te bezinnen op dat wat je bezighoudt. Zij heeft als voornemen in deze vastentijd (die als ik me niet vergis gisteren begon op aswoensdag) 's middags de PC uit te laten. En al ben ik niet gelovig, ik doe graag met haar mee. Het spreekt mij wel aan een periode van bezinning of jezelf tijdelijk iets te ontzeggen om te ervaren hoe het zonder is. Te ervaren wat er dán naar boven komt drijven.

Ik verdien het om beter te worden, niet meer met een ziek lijf te leven maar midden in het leven te staan. Soms heb ik het idee dat ik zoveel achter de PC zit als surrogaat voor het 'in het leven kunnen staan'. Het is mijn poort naar de buitenwereld. En ik zou me werkelijk geen raad weten als er geen internet zou bestaan. Dan blijft er weinig over van mijn eeuwige optimisme. Maar dat is nu juist wel interessant om te onderzoeken! Hoe is het om meer rust te ervaren en niet meer continue de lijn naar de buitenwereld te hebben of snel even dit of dat op te zoeken? Op vakantie gaat me dat uitstekend af. Dan hebben we geen laptop mee en zitten we meestal in een huisje ergens op een mooie locatie met veel natuur om ons heen en hebben we elkaar als afleiding. Maar hier, zo in het dagelijkse leven heel gedoseerd met de laptop omgaan? Dat is me nog nooit gelukt.

En wat nog nooit lukte is natuurlijk een uitdaging. Dus doe ik mee met Realmam, in de ochtend blijf ik in de lucht, maar om 12 uur gaat de computer uit. En dat 40 dagen lang. Ik ben benieuwd wat het me oplevert. Als consuminderaar verwacht ik natuurlijk wat kWh uit te sparen. Maar verder?

En jij? Wat voor tactiek heb jij om je computertijd te doseren? Of ben je een gematigde gebruiker?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...