woensdag 29 februari 2012

Aangeleerd of aanleg?

Een paar dagen geleden plaatste ik een logje over wat consuminderen voor mij betekent. Niet in de zin van levensgeluk, maar in de zin van waarin uit het consuminderen zich. Mijn conclusie was dat consuminderen voor mij het schrappen van het overbodige is, dat vraagt om voortdurend alert zijn. Alert zijn op de lamp die overbodig aan staat, de verwarming die te hoog staat. Dat soort zaken... Izerina vroeg zich vervolgens af 'of dat consuminderen op den duur niet zo vanzelf gaat,dat alert zijn minder nodig is. Als een soort ingesleten gedrag'.

Dat vind ik een interessante vraag, die ik natuurlijk alleen voor mezelf kan beantwoorden omdat ik niet weet hoe een ander daar mee omgaat. Maar nee, we hebben het helaas niet over ingesleten gedrag. Wel is het zo dat consuminderen me minder moeite kost naarmate ik het langer doe. Veel gaat als vanzelf inmiddels. En ik raakte gewend aan ervaringen die eerst als ongemakkelijk werden ervaren, zoals de verwarming telkens een graadje lager zetten dan ik gewend was.

Maar toch is het telkens zo dat mijn aandacht uiteindelijk weer verslapt. Meestal als ik me iets minder goed voel of als de hormonen door mijn lijf gieren en er een innerlijke discussie op gang komt die maakt dat ik meen recht te hebben op dingen die mij ontzegd worden. Gelukkig zijn dat meestal korte aanvallen maar ze worden niet altijd met evenveel succes afgeweerd.

Ook is het zo dat de motivatie soms gewoon minder is. Je kunt nog zo gemotiveerd beginnen, uiteindelijk neem je het consuminderen op in je leefstijl en wordt het normaal. En wat normaal is, krijgt minder aandacht. De 1e periode is het makkelijk heel gemotiveerd te blijven want dan hark je de grootste winst naar binnen. Tel je dan bij elkaar op wat je hebt uitgespaard, dan krijg je een heel goed gevoel. Maar dat is niet continue zo.

Aanleren van nieuw gedrag gaat in fasen. Eerst ben je onbewust niet vaardig, dan bewust niet vaardig, dan bewust vaardig en tot slot onbewust vaardig. In die laatste fase zou je kunnen zeggen dat je gedrag is ingesleten. Mijn ervaring is dat ik continue wissel tussen bewust vaardig en onbewust vaardig. Mijn aandacht verslapt regelmatig omdat er ook andere karaktertrekken in mij zijn die soms winnen: gemakzucht, luiheid, ontevredenheid.

Voor mij is dat een continue proces dat altijd doorgaat. Maar het maakt ook dat ik elke keer weer bewust kies. En dus werkt dit proces mee aan het instant houden van mijn motivatie.

Zo ga ik er mee om. Ik denk dat hoe je met consuminderen omgaat ook grotendeels wordt bepaald door de situatie waarin je zit. Iemand die een grote schuld heeft af te betalen is op een ander manier gemotiveerd dan iemand die consumindert om een buffertje te hebben.

Hoe werkt dat bij jou? Is zuinig zijn bij jou aangeleerd of aanleg?

PS: vandaag op Wel en Wee: Gevangen!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...