donderdag 19 januari 2012

Grip op je uitgaven

Gisteren plaatste ik een logje met uitleg over de wijze van begroten in Huize Spaarcentje. In reactie daarop mailden sommige lezers dat ze het super vonden maar voor zichzelf te veel gedoe. Ze willen wel het overzicht maar hebben niet een handig programmaatje in excell dat voor hen uitrekent hoe ze er voor staan. Natuurlijk hoeft niet iedereen het wiel uit te vinden:

En ook wil ik nog even inhaken op een opmerking van luxe of zuinig die schrijft in een reactie: 'Super hoor, ik zou niet zover vooruit kunnen plannen. Ik weet immers niet of ik soms een leuke uitgave doe of hoeveel ik aan een verjaardag uitgeef.'

Juist dit is de basis waarmee ik grip op de uitgaven heb. Ik weet wél wat ik aan een verjaardag uitgeef. Ik weet precies uit hoeveel mensjes onze gezin en onze familie bestaat en aan welke vrienden ik iets voor hun verjaardag geef. En ik heb ook nagedacht over het bedrag. Heel simpel, voor iedereen geldt hetzelfde budget, met uitzondering van Schatje en Zoon, daar geef ik iets meer aan uit. Zou ik geen vast budget hanteren, dan koop ik dat waar mijn oog op valt en dat is meestal behoorlijk prijzig. Nu zoek ik een cadeau dat past bij het budget. Ik doe dit noodgedwongen. Wij kunnen het ons niet meer veroorloven om zomaar geld uit te geven of iemand een heel duur cadeau te geven.  En voor wat de leuke uitgaven betreft, die doe ik van mijn zakgeld. Het is heel simpel: zit er wat in de pot dan kan ik een leuke uitgave doen. Is de pot leeg, heb ik pech.

Natuurlijk bepaalt de hoogte van je inkomen hoe je omgaat met bovenstaande. Heb je het lekker ruim, dan zie je het misschien ook ruimer en geef je makkelijker onverwacht geld uit. Maar veel bloglezers hebben een reden om te consuminderen. Die van ons was noodzaak omdat 30% van mijn inkomen wegviel en de vaste lasten doorgingen en juist hoger werden (medische kosten). Als wij niet consuminderen dan komen we snel in de problemen.

Consuminderen is keuzes maken. Voor ons is het een tactiek om toch in dit huis te kunnen blijven wonen, af en toe op vakantie te kunnen gaan en biologisch te kunnen eten. Vooraf normbedragen te bedenken voor bepaalde uitgaven, werkt goed. Natuurlijk ga zelfs ik wel eens uit mijn dak. Zo kocht ik een tijd geleden een cadeau voor 4-jarige T van hoogzwangere vriendin I dat nogal boven het budget lag. Maar die maand was daar ruimte voor.

Een paar jaar geleden
  • Kocht ik cadeaus voor mensen zonder plan vooraf
  • Gingen we uit eten omdat we daar zin in hadden
  • Kocht ik een tas en een paar schoenen omdat mijn oog er toevallig op viel
  • Kocht ik in de vroege ochtend een kop-niet-te-zuipen-NS koffie op weg naar mijn werk
  • Vergat ik om de haverklap lunch mee te nemen en betaalde € 5 per keer op het werk voor de lunch
  • Bestelden we vaak eten omdat we daar zin in hadden en konden we eind van de week van alles weggooien dat lag te rotten in de koelkast
  • Gingen we zonder te checken wat er op de rekening stond 2 weken naar Italie en pinden om de dag € 250
  • Gingen we (nog erger!) tijdens die vakantie in Italie elke dag uit eten want koken voor de tent was zo'n gedoe in de hitte
  • Waren we stomverbaasd dat we nooit geld over hadden. Er kwam best veel binnen, en 'waar gaven we het nu helemaal aan uit?"

Een paar jaar geleden
  • Ging onze auto kapot en hadden we geen geld voor een nieuwe
  • Gingen we verhuizen maar geld om het huis op te knappen was er niet
  • Bleek het dak van de keuken lek, maar geld om het te laten maken was er niet
  • Werd ik ziek en ging ik achteruit in inkomen, maar een buffer hadden we niet
 Wij maakten een heel proces door voor we leerden rekenen:

         onbewust-ondoordacht-onverwacht-veel-geld uitgeven
    -    bewust-doordacht-gepland-veel minder geld uitgeven
________________________________________________
=       EEN BUFFER EN EEN RUSTIG GEVOEL
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...