maandag 30 januari 2012

Consuminderen als gezonde leefstijl

Vanmorgen kopte de Volkskrant "Mueslireep tegen obesitas". Daar gaan we weer denk ik dan, het idee dat mueslirepen, sultana's en evergreens gezonde tussendoortjes zijn, is blijkbaar onuitroeibaar.

In het artikel wordt gesproken over het 'Convenant Gezond Gewicht', de club waar Paul Rösenmuller voorzitter van is en die tot doel heeft de oprukkende vetzucht en obesitas te bestrijden. Niet ondervoeding maar overgewicht is inmiddels een groot gevaar voor de wereldbevolking. In Nederland is bijna de helft van de bevolking te zwaar. Het Convenant dat al sinds 2005 werk verricht, is niet in staat gebleken het tij te keren.

De schrijfster van het artikel, Marie Louise Schipper, merkt terecht op dat een deel van het falen ligt in de partners van het convenant. Albert Heijn, Nutricia, Unilever en nog wat van de grote jongens denken mee (€ voor 50.000 contributie per jaar) en proberen een 'gezonde leefstijl als een hippe spijkerbroek te verkopen". En daar gaat het al mis natuurlijk. Spreekt die toon je niet aan, dan doe je ook niets met de boodschap.

Enerzijds roepen dat je gezond moet eten en leven, anderzijds automaten met snoepgoed op scholen tolereren. Daar ligt natuurlijk de oorzaak van de instanthouding van het probleem. Veel partners van het convenant kunnen wel roepen dat ze een gezonde leefstijl promoten, uiteindelijk verdienen zij gewoon wel aan het snoepgedrag van de 'dikkerds'. Willen we afvallen? Dan bedenken ze toch een 'verantwoord calorie-arm hapje (bomvol suikers) met het 'ik eet bewust logo? Het blijven wolven in schaapskleren die geld aan jou willen verdienen. Eerst maken ze je dik en dan 'helpen' ze je met een gezonde leefstijl.

Zo lang er frisdrankautomaten op school staan en automaten met snickers en mars, wordt dat ook verkocht. Heel treffend is de conclusie dat ze beter wat moeders als partner aan het Convenant kunnen toevoegen, dan zou het probleem snel worden opgelost. Dat is natuurlijk wat kort door de bocht gesteld, maar bevat zeker een kern van waarheid. Niet de kinderen maken die keuze om snoep te kopen, de ouders doen dat,  lang voordat het kind daadwerkelijk het snoep koopt. Je bepaalt de latere eetvoorkeuren van je kind door de inhoud van zijn trommeltje als hij of zij op de basisschool zit, door de lekkernijen die je hem aanbiedt. Als jij dagelijks je kind wegwerkpakjes met drinken hebt meegegeven en voorverpakte tussendoortjes, lijkt me de kans groot dat hij op de middelbare school later de pauze ziet als een moment dat je naar de automaat loopt en iets voorverpakts eruit haalt.

Als consuminderaar pak ik het anders aan. Het is niet alleen goedkoper je kind iets zelf gemaakts mee te geven, ook gezonder. Geef je kind zelfgemaakte drinkyoghurt mee in een beker:
Voor 1 liter heb je nodig:

een laagje limonade of diksap
een 1/2 liter yoghurt
1/2 liter water

even mengen, schudden en klaar.

Bij gebrek aan limonade kun je ook 1 theelepel vanillepoeder mengen met 1/2 theelepel kaneel en wat druppels stevia (of wat eetlepels suiker) mengen met 1/2 liter yogurt en 1/2 liter water.

Zo ook het eetwerk, voor tussendoor. Geef fruit mee, of gewoon een boterham. Zoon groeit momenteel zo snel dat hij gewoon honger heeft om 10 uur en het niet redt met een tussendoortje. Dus krijgt hij een dubbele boterham met appelstroop mee, of pindakaas.

Maak eens in het weekend je eigen tussendoortjes, vries ze in en geef ze 's ochtends mee: Bananenmuffins, hartstikke makkelijk te maken. Als ik ze uit de vriezer haal, snij ik ze doormidden en besmeer ze met jam of appelstroop. Tegen de tijd dat Zoon op school de muffins op eet, is hij ontdooit (de muffin, Zoon was dat al). En met die muffins kun je eindeloos variëren: kruidkoekmuffins, appelmuffins. Gooi er gewoon door wat je kind lekker vindt: nootjes, rozijnen, peer.... Of deze koekjes, beetje plakkerig om te maken maar o zo lekker: Havermout-kokoskoekjes

Voor mij is het een keuze geweest om tussendoortjes niet meer te kopen maar zelf te maken. Veel goedkoper en veel gezonder. Zoon heeft een gezond gewicht, is zelfs iets aan de magere kant. Toch eet hij als een dokwerker. Ik ben ervan overtuigd dat je als ouder de smaakvoorkeuren van je kind vastlegt en dat dit voor de rest van zijn leven invloed zal hebben. Het is niet zo dat wij hier nooit een zak chips opentrekken, deden we gistermiddag nog. Op een feestmoment. Wat ik mijn kind probeer bij te brengen is dat er momenten zijn voor een gezond tussendoortje en momenten voor feestelijke lekkernijen. Ik denk dat een Convenant meer kans van slagen heeft als ze daar ook de nadruk op zouden leggen in hun acties. Nu zijn de feestelijke lekkernijen altijd en overal verkrijgbaar. Dát is het probleem.

Ik wil zeker niet het Convenant afzeiken. De bedoeling is goed. Net als dat het Voedingscentrum het vast goed bedoelt. Er gaapt een gat tussen wat wij weten (veel te veel mensen met overgewicht) en wat wij tolereren (overal wordt 'voedsel' aangeboden). Eten is altijd en overal verkrijgbaar en wordt niet meer gezien als iets dat je zelf bereidt maar als iets dat je koopt. Laten ze daar eens mee aan de slag gaan.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...