zaterdag 19 november 2011

Wat hebben we naar binnen gewerkt deze week?

Wie geld wil besparen doet er goed een weekmenu te maken. Duik voordat je boodschappen gaat doen eerst in de voorraadkast en de koelkast, zet de kort houdbare groenten als eerste op het menu en hou rekening met één of twee dagen in de week die onverwacht anders lopen (bezoek, geen  puf om te koken). Dus plan bijvoorbeeld 5 menu's, in plaats van 7. Bij ons is dat meer dan genoeg, aangezien we zeker 2 keer in de week restjes eten of een keer gewoon een broodje met wat soep uit de vriezer.

Ik maak meestal een hele globale planning en bedenk pas wat het gaat worden als ik de keuken inloop. Soms bedenk ik vooraf een smaakcombinatie en staat me dat tegen etenstijd enorm tegen.Zo schuif ik al 2 weken de geplande rode kool met kokosmelk door en gaat het uiteindelijk gewoon in de rundvleesstoofpot van komende week.

Wat aten we afgelopen week?

Zaterdag: hartige taart met pompoen (vegetarisch, we hadden bezoek en dat viel bijna flauw van de opmerking dat de taart zonder vlees was maar evengoed werd alles in razend tempo naar binnen gewerkt)

Zondag: restjes

Maandag: broodje bal

Dinsdag: Stoofschotel van rundvlees en knolselderij

Woensdag: kabeljauwfilet met witlof en aardappelpuree (ovenschotel)

Donderdag: Winterpasta: volkoren pasta met knolselderij, prei en tonijn

Vrijdag: gebakken aardappelen, sla met tomaat, olijven en komkommer en een  linzenburger naar dit recept (waarbij ik de kikkererwten verving voor linzen)

Deze week trof ik in de groentetas spruiten aan, pastinaak (joepie!), winterwortel (mwah) en paksoi (altijd goed). Ik heb nog een rode kool liggen dus die gaat er eerst aan....

Fijn weekend!

vrijdag 18 november 2011

Spaarcentjes consumindertips: cadeautip

Tip 13: Ga eens naar de kringloop

Ben jij nu al aan het nadenken over de feestdagen? De gewoonte om elkaar cadeautjes te geven kan heel leuk zijn, maar als je krap bij kas zit kan het ook buikpijn opleveren. Ga dan eens naar een kringloopwinkel. Je staat versteld wat je daar kunt kopen. Ik scoorde daar (lekker voor mezelf, niks geen cadeau) een prachtige theepot voor € 1,50, een heel mooi oud tinnen schaaltje voor € 0,50, een hele dolle zomerbroek voor € 4, een spaarpot voor Zoon van € 0,30 en al mijn glazen voorraadpotten komen er vandaan, voor € 0,50 het stuk, terwijl ze overduidelijk ongebruikt waren (en die in een 'gewone' winkel vanaf € 8 te koop zijn). Ik kocht meteen een stapel kaarten, € 0,20 het stuk. Mooie kleurige kaarten voor alle doeleinden. De informatieve tekst in hele kleine lettertjes achterop wekte wel wat de lachlust op: 'deze schildering werd door kunstenares A in meditatieve toestand geschilderd'. Ik zie dan meteen een doorgeslagen tante Til  (weten jullie nog, de Familie Knots?) tekeer gaan op een doek. Dus een bezoek aan de kringloop is ook goed voor een op hol geslagen fantasie!

Je kunt het zo gek niet bedenken of het is er: ijshockeysticks, boeken, tassen, cd's, kleding, meubelen, serviesgoed. Voor hele fijne prijzen. Natuurlijk staat er ook troep tussen maar veel is de moeite waard en veel is nieuw en ongebruikt. Ga maar eens kijken!

donderdag 17 november 2011

Een cadeau geven met gesloten portemonnee

Zoon kwam thuis met zijn rapport. Een belachelijk goed rapport, zoals elke keer weer. Ons zonnekind komt alles aanwaaien, heerlijk. Zoals elke keer waren wij  van plan een kleine beloning te geven. Dit jaar wilde ik daar weinig geld aan besteden. In het verleden hebben wij iets te makkelijk met geld gewapperd en dat kweekt alleen maar eurotekens in de ogen van ons engeltje. Het leek me veel leuker om een activiteit cadeau te geven maar ook dat kost al weer snel geld. Wat dan wel?

Zoon vindt het heel fijn om zelf de touwtjes in handen te hebben. Hij mag sinds een paar maanden zelf bedenken wat wij op zaterdag eten en hij vindt dat helemaal geweldig. Dat is natuurlijk het nadeel van kind zijn, die ouders die voortdurend tegen je zeggen 'doe dit, doe dat, dit mag nu niet maar straks wel'. Dus dat werd ons cadeau: Zoon het heft in eigen handen geven.

Wat geef je dan? Een tijd geleden zag ik op een blog (sorry, weet echt niet meer waar) een foto van tegoedbonnen. Dat is een leuk idee! Dus maakte ik 12 tegoedbonnen op briefkaartformaat met teksten als: 'Tegoed voor een pyamadag', 'Tegoed voor 1 keer zelf bedenken wat we eten', 'Tegoed voor een boterham met suikerstroop' (dat is de hemel volgens Zoon), 'Tegoed voor ontbijt op bed', en zo voort en zo verder.....

Ik had nog een heel mooi blikken plat doosje waar 2 stapeltjes bonnen naast elkaar in passen. Ingepakt en klaar. In te wisselen wanneer hij maar wil. Ook kreeg hij een paar voetbalkousen. Die waren pure noodzaak weliswaar maar mooi ingepakt, ziet het er toch weer uit als een echt cadeau.

En hoe reageerde Zoon? Alsof hij het mooiste cadeau ooit kreeg, hij bleef er over praten, wanneer hij welke bon zou gaan inwisselen. Vanmorgen zei hij dat hij er heel zuinig mee ging doen, want misschien kreeg hij nooit meer van deze bonnen. Toen keek hij me aan: 'of krijg ik misschien een volgende keer weer bonnen'? Duidelijk geslaagd, deze missie.

woensdag 16 november 2011

Dingen waar je een goed gevoel van krijgt

Om maar met het grootste cliché ooit met de deur in huis te vallen: mooie momenten zijn onbetaalbaar. Ik kreeg de afgelopen dagen ineens zoveel liefdevolle en welgemeende aandacht, daar kan geen groot cadeau tegen op.

Op de deurmat lag een kaartje van een ex-collega, waaarin ze zó lief en zó hartelijk omschreef wat ze van me vond. Zomaar, ineens! Slik.

Toen opende ik de mail en vond een bericht van mijn oude hartsvriendin. Als pubers weken we niet van elkaars zijde, later raakten we elkaar door omstandigheden uit het oog. Dit voorjaar kwam ze langs om te praten over onze jeugd. Ze schrijft een boek over die periode en wou haar herinneringen aanscherpen. Sindsdien hebben we voorzichtig mailcontact. En nu schreef ze dat ze een brief had gevonden, van mij aan haar. Ze heeft hem gescand voor me, en zo kon ik ineens de 'jonge Spaarcentje' van 25 jaar geleden weer 'voelen'. Hoe ik was en dacht. Mijn vriendin schreef dat ik in de brief benoemde wat zij niet wou zien, wat niemand wou zien. Waarvoor ze me nu alsnog bedankte, ze schreef dat ik toen de enige was die blijk gaf van echt doordacht medeleven, wat zij toen niet op waarde wist te schatten maar nu 25 jaar na dato, wel. De tranen rolden me over de wangen. Onze verwijdering toen werd veroorzaakt door het overlijden van onze vriendin. Zo op de grens van volwassenheid, gebeurde er veel met ons. Net studerend, het huis uit gegaan, reageerden we allebei anders op de dood en konden we elkaar niet goed bereiken. Nu 25 jaar later, schrijft ze een boek over die periode en is dezelfde gebeurtenis uiteindelijk de reden dat het contact weer wordt aangehaald. En blijkt dat het gevoel en de klik nooit zijn verdwenen. Wat een onverwacht cadeau!

Diezelfde dag scharrelde Buurman ineens in onze tuin. Bleek hij bezig om het afval weg te halen. 2 weken geleden is de schuur opgeknapt en het restafval lag er nog. Dat zou Schatje volgende week weg gaan brengen. Maar dat nam Buurman op zich en knapte ook nog even onze schutting op, verving een paar rotte planken met hout dat hij nog had liggen, zomaar.

Ik zou Spaarcentje niet zijn als ik niet onmiddelijk de vreugde hierover ging omzetten in een cadeau dat weinig geld kost maar toch blij wordt ontvangen. Ik bakte chocolademuffins (met echte suiker en pure Lindt chocolade, ik ging er heftig van kwijlen na weken volledig suikervrij te eten met het candidadieet), deed er een mooi papiertje omheen en bracht het naar de buren.

Natuurlijk bewaarde ik er een paar die in een toet met vla verdwenen. En mijn Schatjes die inmiddels door mijn candidadieet per ongeluk ook bijna volledig afgekickt zijn van de suiker, keken me met dankbare ogen aan. Hoe simpel kan het zijn!

'Vroeger'zou ik een bos bloemen voor de buurman hebben gekocht, nu maak ik iets lekkers waarvan ik weet dat hij het graag naar binnen werkt. Het gaat er niet om dat ik persé geen geld wil uitgeven aan een blijk van waardering (de chocola kost ook geld), maar ik merk dat het nét zo leuk is om iets te geven waaruit blijkt dat ik er mijn tijd in heb gestoken.

En mijn vriendin die krijgt een antwoord per mail. Ik 'betaal' haar terug in woorden. Zo doe ik dat tegenwoordig, ik bak, ik kook en ik schrijf.   

dinsdag 15 november 2011

Aflossen van de hypotheek

Het is niet de eerste keer dat ik er over schrijf en het zal niet de laatste keer zijn: onze aflossingsvrije beleggingshypotheek. Die voelt als een te krappe jas, als een krassend krijtje op het schoolbord, als een zeurderig stemmetje in mijn hoofd dat zegt: sukkel, sukkel,
SUKKEL!!

Ik ben er niet tevreden mee, zoveel is duidelijk. Nu alle dagelijkse financiën op orde zijn en ik ook onze zorgverzekeraar voor volgend jaar heb uitgezocht (FBTO, scheelt 60 euro per maand met onze huidige verzekeraar voor dezelfde dekking, maar dat is een ander stukje...) is het tijd voor de hypotheek. Onze rentevaste periode loopt over niet al te lange tijd af en we willen gaan uitzoeken of we de hypotheek kunnen overzetten naar één waarbij we wél kunnen aflossen.

Nu is dat omzetten een probleem. Naast het feit dat we kosten gaan maken voor de notaris en zo, is mijn inkomen ook een probleem. Met mijn huidige WIA-uitkering is ons gezinsinkomen zo gedaald dat wij niet meer een hypotheek krijgen voor het bedrag dat we 4,5 jaar geleden nog wel konden lenen. Ik begrijp het wel, maar toch is het jammer omdat we nu maandelijks 10 % van ons inkomen sparen en het niet slecht hebben. We kunnen de hypotheeklasten goed ophoesten.

Wij zijn vast niet de enigen die klem zitten. Zit jij net als wij vast aan een aflossingsvrije hypotheek, let dan goed op. Zit je? Hou je vast, hier komt ie:
Ook een aflossingsvrije hypotheek kun je boetevrij aflossen. In onze akte staat dat we per jaar 10 % van het totaalbedrag mogen aflossen.

Mocht je denken dat ik uit mezelf deze briljante ontdekking deed, dat is niet het geval. Wij waren zondag op bezoek bij vriendin I.M. en naast het houtvuur, het lekkere eten en het vermaak van de vele katten, hadden wij het over de hypotheek en vertelde zij dat zij had geprobeerd om haar hypotheek om te zetten en dat Meneer Bank haar vertelde dat dit mocht, mits ze een boete betaalde, bereid was meer rente te gaan betalen en o ja, er kwamen natuurlijk ook notariskosten voorbij. Als dat was geregeld, dan was ze naturulijk welkom om af te gaan lossen.

'Bekijk het maar' dacht ze en ging haar eigen hypotheekakte eens goed lezen. En daar stond het: 10 % per jaar boetevrij aflossen. En het staat ook in die van mij! Sterker nog het schijnt standaard te zijn. Maar het was mij even ontgaan. En met mij, vast ook vele anderen die niet hun akte voor hun plezier gaan lezen.

Dus, wij gaan nu weer vrolijk verder sparen. Het plan is als volgt: sparen totdat de buffer weer op €10.000 staat (halverwege 2012 als het goed is) en alles wat daar boven per jaar wordt gespaard gaat naar de hypotheek. In de ideale wereld van excell kunnen we op papier in 20 jaar een ton aflossen, terwijl de maandlasten uiteindelijk ook gaan zakken.

Natuurlijk is de realiteit anders. De keuken stort in en zal binnen nu en 2 jaar moeten worden opgeknapt en zo zal er vaker iets zijn. Maar ook dat valt te begroten. De situatie voelt anders. In plaats van dat ik me machteloos voel omdat we de verkeerde hypotheek hebben, ben ik nu bij machte een plan te maken om toch af te lossen. En dat voelt goed!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...