zaterdag 12 november 2011

Stuur je kind uit bedelen

Het leek een wet waar niet aan viel te tornen: met St Maarten is het prutweer, regent het zo hard dat lampionnen na 3 minuten in elkaar storten en is de bijtende kou zo hevig dat je weinig zin hebt om de deur open te doen voor die vals zingende kinderstemmetjes. Tot gisteren dus. Superweer en daardoor een enorme opbrengst voor Zoon die zijn geluk niet op kon. Want snoepen gebeurt hier met mate. Dit huis is zo goed als suikervrij. Natuurlijk krijgt hij wel regelmatig het 'echte werk' maar in verglijking met andere huishoudens stelt dat waarschijnlijk weinig voor. Het arme kind heeft een moeder met een suikerfobie.

Maar zelfs deze antisuikerheks weet nog hoe het is om St Maarten te lopen. Dus kwam hij thuis met de opbrengst en stelde dé vraag: 'hoeveel mag ik nu snoepen'. 'Zoveel als je op kunt eten' zei ik en dat deed hij! Hij nam een mandarijn, een drop, een stengelachtig iets,een klein zakje chips en was toen klaar. We verdeelden de opbrengt in verschillende trommels (voor het dagelijkse snoepje en voor feestmomenten) en voorbij was St Maarten.

Braaf kind. Ik zei nog tegen hem: waarom stop je nu met eten? Maar als er één in contact is met zijn buik dan is hij het wel. 'Ik had genoeg' zei Zoon. 'Genoeg' heb ik zelf nooit gehad. Geen idee wat dit betekent. 'Genoeg' is voor mij iets dat ik bedenk, ik tel 1 en 1 bij elkaar op en besluit dat het genoeg is. Of het nu gaat om eten of consuminderen,  dat maakt niet uit. Bij Zoon is genoeg een gevoel en hij kan daar naar handelen. Die zit duidelijk lekker in zijn vel, dat is zeker! De meeste pret ligt voor hem niet in het je misselijk eten, want dat doet hij niet maar in het zelf bepalen waar zijn genoegpunt ligt. En daar ben ik blij om (en stiekem een beetje jaloers).

donderdag 10 november 2011

Spaarzaam met energie

Deze week ben ik superzuinig met energie. Niet alleen let ik op het gas- en stroomverbruik maar vooral ook op mijn lichaamsenergie. Die is vanwege allerlei oorzaken lager dan laag. Ik word nogal bezig gehouden door andere dingen dan schrijven. Ik ben gestart met 2 nieuwe behandelaars als onderdeel van het behandelplan dat ik vanuit het Vermoeidheidcentrum ontving. En dat starten valt niet mee. Het moet klikken met een behandelaar en dat deed het niet. Dus moest ik weer op zoek. Ook dat kost energie.  Daarnaast ben ik gestart met een cursus Voedingstherapie. Voor mij een droom want dit wil ik al heel lang. Maar ook dit kost extra energie en ook dit moet weer worden ingepast in het dagelijks leven. Aan veel dingen kom ik niet toe. Het brood bakken voor het gezin wat ik voor de vakantie nog moeiteloos deed, lukt nu vaker niet dan wel, omdat ik ook zuurdesembrood bak voor mezelf in verband met het Candidadieet. Ook daarin moet ik een nieuw evenwicht zoeken.

Schrijven gaat me voor het eerst in tijden niet makkelijk af. Schrijven in de zin van bloggen rond een thema. Ik vind tijdelijk bijna niets van alle zaken waar ik me normaal gesproken over opwind of warm voor loop. Een hoofd dat vol zit, moet eerst even leeglopen. Dus tik ik nu een stukje dat nergens over gaat, alleen over iets persoonlijks, in de hoop dat dit de lezers misschien ook boeit.

Ik wil zoveel en vlieg in gedachten met mijn lijf op kilometers hoogte. De rauwe werkelijkheid is dat mijn lichaam krampachtig probeert om mijn geest bij te benen. O had ik toch een lichaam zoals mijn geest! Wat zou ik allemaal niet kunnen doen! Van de gedachte alleen al sla ik op hol. Toch koester ik wat kan. Ik zet de schaakstukken weer neer in een andere volgorde. Uiteindelijk  krijg zelfs ik best veel gedaan op een dag. Zo lang ik die maar netjes in hapjes van half uurtjes verdeel. Opstaan en aankleden, rusten, ontbijtboel afruimen en rusten, even studeren en rusten, was ophangen en rusten, stukje tikken en rusten.

De keuzes die we maken en de dingen die we doen maken of je je leven als zinvol ervaart of niet. Door zo weinig te kunnen doen, wordt heel goed duidelijk wat het dan is dát ik het liefste doe.  Ziek zijn is niet alleen maar vervelend en naar en om verdrietig van te worden. Het heeft bij mij ook een bril opgezet met hele scherpe glazen. Ik zie als nooit te voren wat mooi is, wat liefde opwekt, wat goed doet, wat niet fijn voelt. En deze les was me al vaker aangeboden maar scheen ik maar nooit te kunnen leren. Vanwege die geest die altijd zo hoog vloog met weinig oog voor details.

dinsdag 8 november 2011

Grip op energieverbruik

De zachte herfst heeft positieve gevolgen op ons energieverbruik. Ik zette nog maar een paar keer de verwarming aan en dan ook nog maar telkens voor even. Nu zet ik de verwarming pas aan als de temperatuur op de thermostaat hier binnen beneden de 18 graden komt. Mijn buurvrouw zet al sinds begin september de verwarming aan want haar aanzet-sein ligt rond de 20 graden. Dat is dus heel persoonlijk.

Niet dat ik zo'n bikkel ben, integendeel ik ben een enorme koukleum. Wel heb ik gemerkt dat je kunt wennen aan een lagere temperatuur in huis. Ook draag ik liever meerdere lagen wollen truien en vesten dan dat ik de verwarming aan zet. Daar krijg ik snel hoofdpijn van.

Wekelijks noteer ik de meterstanden, dat doe ik sinds vorig jaar december. Als ik het al langer had gedaan, dan had ik net als Zuinig aan een mooie vergelijking kunnen maken met bijvoorbeeld het verbruik in deze weken ten opzichte van dezelfde weken in de afgelopen jaren. Dat kan dus helaas niet. Maar wat wel kan is inzicht krijgen in het energieverbruik van het afgelopen jaar ten opzichte van de geschatte verbruikskosten.

Op de Energiemanager online kun je een account aanmaken en invoeren wat je geschatte jaarverbruik is van elektra, gas en water. Door vervolgens wekelijks de standen in te voeren krijg je meteen een visuele terugkoppeling of je op koers ligt of niet. Je kunt tevens wekelijks of maandelijks een mail ontvangen die je eraan  herinnert dat het tijd is om je standen in te voeren. Voor wie net als ik al een tijd het bijhoudt maar net de energiemanager ontdekt: het is mogelijk historische data in te voeren. Dat deed ik gisteren in een klein kwartiertje en zo zag ik meteen dat we iets onder het geschatte verbruik gaan uitkomen. Als ik dit verbruik vervolgens vergelijk met het jaarverbuik van de afgelopen 3 jaar zie ik dat we elk jaar iets lager uitkomen, ondanks een strengere winter vorig jaar. Dat is goed om te weten!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...