zaterdag 24 september 2011

gepimpte lamp

Geïnspireerd door het Volkskrant Magazine dat dit weekend gaat over design en wooninrichting, besloot ik onze rijstpapieren lamp te redden die op de nominatie stond om te worden verbannen, wegens scheuren in het rijstpapier. Een mooie doorzichtige rode lap eroverheen (die al jaren dienst doet als kersttafelkleed) doet al wonderen. Niet dat dit het eindresultaat wordt. Ik denk dat ik een mooie lap ga kopen en die op maat ga naaien. Dat kan ik best als ik me even goed kwaad maak. Of misschien brei of haak ik wel een lampekap, dat kan ik vast. Of ik knip allemaal stroken van oude geverfde lakens en vlecht die tot iets passends....



Alhoewel, als ik hier rond kerst een paar kerstballen in hang, hoef ik geen kerstboom te kopen. Dat bespaart ook weer....

Motto van dit stukje: vroeger zou ik deze lamp weggegooid hebben. Nu verdom ik het om zo maar een andere lamp te kopen vanwege een scheur hier of daar....iemand nog tips of ideeën voor de lamp?

vrijdag 23 september 2011

Geld en Geluk

Soms ben ik geneigd te denken dat geld een oplossing is voor veel ellende. Het lijkt me heerlijk om niet elk dubbeltje om te draaien en geld over te hebben voor uitstapjes, uit eten, mooie boeken en cd's, concert- en theaterbezoek. Maar als ik het geld al zou hebben, zou ik dat evengoed niet kunnen doen wegens een slechte gezondheid.

De aantrekkingskracht van geld schuilt denk ik niet zozeer in geld zelf maar meer in de afwezigheid van geldzorgen. Je wilt niet zozeer meer geld maar wel meer zorgeloosheid. Geen gepieker meer over hypotheekellende, de bankencrisis of de gevolgen van het nog verder beknibbelen op de WIA-uitkering.

Meer zorgeloosheid kunnen we bereiken door zuinig te leven, te sparen, vooruit te denken en aan een buffer te bouwen. Komt het moment van pech, dan vang je dat op. We worden ook helemaal niet gelukkig van geld maar wel van het gevoel dat je stevig met beide benen op de grond staat.

Alsmaar geld uitgeven is geen weg naar geluk. Net als dat je volproppen met  (ongezond) eten synoniem staat voor de leegte die je in je hart voelt, kan bovenmatig consumeren ook een uiting van gevoelsarmoede zijn. Toevallig stond er eergisteren in De Volkskrant een interessant artikel over geluk. Geluk iets is waar mensen tegenwoordig naar streven, in plaats van dat ze erkennen dat een geluksgevoel je maar heel af en toe overvalt. En met het continue najagen van geluk, neemt de consumptie van antidepressiva toe. Hoe meer welvaart er is, hoe ongelukkiger de mensen ook worden. Met de verwachting van de maakbaarheid van je leven neemt blijkbaar ook het gevoel toe dat je recht hebt op geluk (met vele echtscheidingen tot gevolg).

Meer welvaart leidt dus niet tot meer geluk, integendeel. Kinderen in Engeland zijn schijnbaar de ongelukkigste kinderen ter wereld. Hoewel ze in materieel opzicht de rijkste kinderen ter wereld zijn, brengen ze de minste tijd door met hun ouders en ontbreekt het hen aan aandacht van hun ouders. Zo groeit een generatie kinderen op die goederen toegeworpen krijgt in plaats van liefdevolle aandacht.

Het gaat er niet om wat je hebt maar wat je doet met wat je tot je beschikking hebt of dat nu tijd of geld is. Dus (ik zeg het nog maar eens): hou je hand op de knip en heb aandacht voor je omgeving. Het beste uit jezelf halen hoeft niet hetzelfde te zijn als steeds maar meer te hebben/krijgen. Het beste uit jezelf halen kan ook zijn: goed voor jezelf zorgen, zelf voorzienend zijn, met aandacht in het leven staan en een sluitende begroting voor je huishouden hebben, ook in tijden van crisis.

donderdag 22 september 2011

Hand op de knip

De zomer is voorbij en nu er hier in huize Spaarcentje ook al gepraat wordt over de naderende herfstvakantie, komt 2012 ineens akelig dichtbij. Het wordt tijd om opnieuw na te denken over de financiën. Niet alleen moeten we nadenken over hoe we het Sinterklaasfeest en Kerstmis financieel gezond gaan doorstaan, maar ook  hoe we 2012 goed gaan doorkomen in een tijd waarin elke Nederlander de crisis gaat voelen, als we de krant mogen geloven.

Tot nu toe maakte vooral mijn medische situatie dat we het stukken minder hebben op financieel gebied. De algemene crisis ging  aan Huize Spaarcentje voorbij, hoewel we wel wat nadeel hadden van de beperktere belastingaftrek bij gemaakte medische kosten. Ik heb nog steeds niet echt duidelijk op mijn netvlies in hoeverre wij komend jaar de crisis gaan voelen. Dat is misschien ook te wijten aan mijn beperkte concentratiespanne of bereidheid om me met onderwerpen bezig te houden als zorgtoeslag, kinderbijslag en het gedrag van de financiële markten en de banken. Meestal begin ik vol goede moed een artikel te lezen maar halverwege ben ik mentaal geheel ergens anders beland. Ik moet bekennen dat ik de analyses van De Volkskrant naar aanleiding van Prinsjesdag maar heb gelaten voor wat het is. Omdat ik dé crisis nog niet voel, blijft het een ver-van-mijn-bed-show.

Toch ben ik absoluut geen financiële onbenul. Ik weet precies wat er in komt en wat er uit gaat en ben nu al weer bezig met onze begroting van volgend jaar. Ik ga er gewoon van uit dat alles duurder wordt, van de kosten van energie en de boodschappen tot de zorgverzekering: ik plus alles gewoon een paar procent naar boven. Deze tactiek (het naar boven plussen) werkt al 3 jaar naar grote tevredenheid. De begroting moet kloppend zijn, in die zin dat we uitkomen met alle verplichtingen, ook nog kunnen sparen en er wellicht ruimte is voor luxe behoeften (vakantie, krantje).  Maar niet ten koste van Dé Heilige Buffer.

Want deze buffer maakt dat er aan een crisis het hoofd geboden kan worden. Het komt heel dichtbij als je in de krant leest dat veel Grieken al langer dan een half jaar geen salaris hebben ontvangen. Hoe reeel is het dat dit in Nederland gaat gebeuren? Dat weet ik eerlijk gezegd niet. Er wordt zoveel geroepen over de crisis dat ik het nog nauwelijks kan volgen. Wat ik wel weet ik dat een buffer in geval van nood er voor kan zorgen dat je niet van de ene op de andere dag afhankelijk bent van anderen.

Zelf zat ik 11 jaar geleden van de ene op de andere dag zonder inkomen en een huis. Dat was overigens geheel aan mezelf te wijten maar dit even terzijde. Ik had geen buffer, nog geen 100 gulden ergens in een potje. Dat ik niet onder de brug heb hoeven te slapen komt door de hulp van mijn ouders, mijn zus en vriendin I. Die tijd was de beste economieles ooit: geef niet meer uit dan je hebt en zorg dat je iets achter de hand hebt voor het geval dat.

De beste manier om een crisis te doorstaan is nog altijd om vooraf je hand op de knip te houden, vooruit te kijken en pas iets aan te schaffen als het kapot is, niet meer gemaakt kan worden en je voldoende geld hebt om het te vervangen. Dit werkt heel goed op kleine schaal in Huize Spaarcentje en hopelijk dringt dit ook door in de rest van de wereld. Voorbij is de tijd dat we maar massaal blijven consumeren omdat dit goed zou zijn voor de economie. We moeten kritischer kijken naar onze wensen en ons uitgavenpatroon. Wees realistisch: wat niet kan, kan dus niet en daarmee basta.

woensdag 21 september 2011

Ra ra


Is het geen dotje? Uit eigen tuin!
Wat maakte ik met deze pompoen?

maandag 19 september 2011

het extraatje van het UWV

Dit weekend kreeg ik een brief van het UWV dat ik de jaarlijkse tegemoetkoming voor arbeidsongeschikten krijg van  € 336 netto. Hartstikke fijn, dat compenseert die € 1000 die ik dit jaar al uitgaf aan beter worden (en niet werd vergoed door de verzekeraar).... een beetje.

Ziek zijn is duur en proberen beter te worden is nóg duurder. Het traject dat ik nu ga volgen kost me € 150 per maand, los van de behandelingen die niet vergoed worden door de verzekeraar maar daarvan heb ik de kosten nog niet in kaart. Of het een goede besteding is weet ik nog niet. Eerlijk gezegd denk ik dat ik ook met dit traject niet beter ga worden. ME/CVS is een ongrijpbare aandoening die maar weinig mensen van zich af weten te schudden. Die mensen die wel helemaal beter worden zijn vaak relatief kort ziek geweest, relatief jong (onder de 30) of op bezoek geweest bij de wonderdokter in België (met een flinke zak geld tot hun beschikking).

Mijn prognose is op het eerste gezicht niet heel  positief: de verwachting is 'de kwaliteit van het leven licht te kunnen verhogen'. Er is me nu meerdere malen recht in mijn gezicht gezegd dat ik niet mag verwachten beter te worden.  Toch zou een hele kleine uitbreiding van mijn dagelijkse activiteiten al een enorme boost kunnen betekenen voor mijn mentale welzijn.

Stel je toch eens voor....
Even snel op de fiets stappen om de yoghurt te halen in de supermarkt in plaats van Schatje na zijn werk naar de winkel te sturen
Zelf met Zoon naar Judo gaan
Energie hebben om de hele voetbalwedstrijd van Zoon te bekijken
Op een zonnige lentedag naar Amsterdam gaan en in de Jordaan bij mijn voormalige stamkroeg op het terras een cappucino drinken.
In de herfstzon naar het bos rijden en een wandeling maken en de geuren opsnuiven
Eens op bezoek gaan bij die vrienden die er nog over zijn na bijna 4 jaar ziek zijn
Gewoon eens zorgeloos de slappe lach hebben en de dag voor je uit laten rollen in plaats van elke handeling moeten compenseren met een periode van rust
Naar Almkerk kunnen rijden en mijn ME-mailmaatje eindelijk eens in het echie kunnen zien
Niet lopen schudden van moeheid na het doen van 2 dingen achter elkaar
Met Schatje elke avond stomende sex kunnen hebben

Leven met een chronische aandoening is voortdurend balanceren op een koord van (valse) hoop en het onder ogen zien van de werkelijkheid. Ik zoek een evenwicht tussen kunnen accepteren wat de beperkingen zijn en toch blijven zoeken naar een deur die openstaat om meer energie binnen te laten. Is dit erg? Nee eigenlijk niet. Mijn situatie is niet eens zo heel veel anders dan vele anderen, alleen de oorzaak kan verschillen. Heel veel mensen kunnen niet met hun zoon naar judo omdat ze weliswaar de energie wel hebben maar het geld niet. Alles is betrekkelijk. Ben ik nu minder gelukkig dan vroeger? Nee, ook niet eens. Vroeger had ik meer geld en meer energie maar ook dagen dat ik baalde en nergens zin in had. Net als nu. Eigenlijk ben ik gewoon mezelf gebleven, die af en toe een welkom extraatje krijgt van het UWV.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...