vrijdag 2 september 2011

Biologische producten in de gewone supermarkt

Toen we terugkwamen van vakantie en boodschappen gingen doen, zag ik dat het assortiment biologische producten in de gewone supermarkt weer was uitgebreid. Waar ik 2 jaar geleden nog vrijwel niets biologisch kon kopen, wordt het nu steeds normaler. Zo zag ik tot mijn verrassing dat er zelfs shampoo en crèmespoeling met het BDIH keurmerk te koop was, en nog betaalbaar ook. Wie regelmatig mijn stukjes leest, weet misschien nog dat ik enige tijd geleden zelf een crèmespoeling voor mijn haar maakte met ei en yoghurt, maar ik heb niet elke week zin om dat te doen. Dus werd de crèmespoeling in de kar gegooid, en hij voldoet goed.

Vakantie is voor veel zaken goed, zo ook om eens dingen te overdenken. Ik heb besloten wel door te gaan met biologische producten te kopen maar met wat meer strategie. Het afgelopen jaar zijn we overgegaan van veel biologisch naar alles biologisch en het kostte me steeds meer moeite om vast te houden aan hetzelfde budget. Maar biologische rijst of pasta, koffie zijn wel erg duur. Daarom heb ik besloten nu eerder het onderscheid te maken tussen bewerkte en minder bewerkte producten. In de gewone super kun je uitstekende pasta kopen, ook de volkoren variant en je kunt daar niet zo veel aan verknallen. Maar mosterd of mayo of tomatenketchup, dus de bewerkte producten, daar kun je wel veel troep aan toevoegen. Dus dat wordt mijn criterium. De meer bewerkte producten zoveel mogelijk bio en natuurlijk ook het fruit, de groente en het vlees.

Dat dit werkt, blijkt wel want ik houd sinds maanden nu elke week weer wat over in plaats van dat ik telkens net te kort kom. Wat ik overhoud stop ik in een potje en daar betaal ik andere onverwachte uitgaven van zoals bijvoorbeeld deze week de schoenmaker.

En jullie? Nog plannen zo na de zomer hoe je het wilt gaan aanpakken op consumindergebied?

dinsdag 30 augustus 2011

Op mijn heupen

Misschien hangt er iets vreemds in de lucht of is het het totaal ontbreken van de nazomer waar ik toch echt 'recht meen op te hebben' , gevoelsmatig ben ik in 1 klap de herfst in gedonderd. En daar hoort opruimen bij. Alle kledingkasten zijn uitgemest en in zakken gestopt richting de leger des heils container (ik zeg richting, want ze liggen nu nog in de achterbak van de auto totdat we het een keer niet vergeten om ze in die container te donderen). Uit de kamer van Zoon verdween op miraculeuze wijze allerlei speelgoed dat of in niet complete staat verkeert óf al 2 jaar niet meer wordt aangekeken.

Nu is het tijd voor het volgende project. Ik voel een dringende behoefte werkelijk alles mijn huis uit te mieteren. Het giert in mijn lijf. De telefoon gaat en het is schoonpa die zegt dat hij de keuken aan het opruimen is en een mooie ananas slicer dubbel heeft. En die wil ik wel hebben! Zo één waarbij je altijd perfect plakken ananas snijdt en niet van die lompe ongelijke stukken omdat de ananas tussen je handen door glibbert.

Wat is toch het doel van minimalisme? Alles eruit zodat andere zaken je huis weer kunnen verrommelen? Ik weet het niet, maar ik duik nu de keukenkastjes in, ik moet namelijk plaats maken voor een ananas slicer....

maandag 29 augustus 2011

Hoe was het 'daar'....

'Daar' was het heerlijk. We zaten de 1e vakantieweek in de Auvergne, de Allier (het noordelijke deel van de Auvergne) en de 2e week in de noordelijke punt van de Dordogne in de Perigord Vert. Op beide plekken was het rustig, al kwamen we de 2e week wel iets meer landgenoten tegen.

De 1e week logeerden wij hier:

en de 2e week was dit ons stulpje:

Beide plekken hadden voor- en nadelen. Om het 1e huisje hadden veel dieren hun leefomgeving en Zoon heeft zich de hele week vermaakt met kleine katjes, pulletjes (die gewoon onder de tuinstoel een dutje deden, zich niet aan ons storend), ezels, ganzen, schapen, kuikens......het was een heerlijke beestenbende. Het huis was van alle gemakken voorzien en bleef heerlijk koel. Het enige nadeel werd veroorzaakt door de eigenaren van het huis. De gite was onderdeel van een minicamping en chambre d'hote en het is verkocht per 1 september. Voor de eigenaren was het dus het laatste seizoen en dat was aan alles te merken. Ze waren er duidelijk klaar mee en veel meer dan eenlettergrepige antwoorden kregen we niet op vragen. We voelden ons dus iets minder welkom. De omgeving was echter schitterend en er was veel te zien en te beleven.

De tweede plek was heel anders, een eenvoudig chalet en veel stelde het niet voor. Maar met een prachtig uitzicht en ook weer schitterend gelegen op een parkje met 5 andere huisjes en een heerlijk zwembad. Op 1 minuut loopafstand van een gehuchtje met bakker en restaurant en minikasteel dat dienst deed als eetruimte voor de plaatselijke jeugdherberg. 2 keer in de week was er markt en kon je de gekochte spullen op de BBQ leggen en meteen opeten, aan lange tafels tussen de Fransen die uit de regio toestroomden op deze dagen en  voor wie dit duidelijk het hoogtepunt van de week was (nu is alles met eten volgens mij voor Fransen het hoogtepunt, dus ik voel mij daar wel thuis).

De mannen hebben veel gedaan en ik heb mee gedaan zo goed en kwaad als het ging. Als ze bijvoorbeeld een kasteel wilden bezichtigen, ging ik wel mee maar deed niet mee aan de rondleiding. In plaats daarvan werd ik dan onder een boom 'geparkeerd' met een boek en vermaakte me op mijn eigen manier. Zo heb ik evengoed best veel van de omgeving gezien en ben er echt helemaal uit geweest.

Terug in Nederland (2 weken alweer) glijden we weer in het dagelijkse ritme, al is Zoon nog een week vrij. De vakantie heeft me (ons) enorm goed gedaan. Dit is dus iets waar wij niet op gaan besparen. Zo lang het financieel haalbaar is, zullen we sparen voor ons jaarlijkse uitje, ten koste van misschien andere dingen die voor andere mensen wel heel belangrijk zijn. Zo maakt iedereen zijn keuzes, ook op consumindergebied.....

zondag 28 augustus 2011

geld geld geld geld geld geld

Alles draait om geld deze maand. Bijvoorbeeld het hebben van voldoende geld om op vakantie te gaan. Maar ook het houden van het geld om te voorkomen dat de vakantiegezelligheid escaleert in een bankroet. Daarom hield ik (tot vervelens aan toe) de hand op de knip om te zorgen dat het er niet te snel uit vliegt. Dure vakantiezaken waren niet eens de geplande uitjes naar kastelen en de kanotocht die de mannen maakten maar eerder de heerlijke Franse croissants die best aantikken als je ze dagelijks koopt en het stokbrood dat na een halve dag al weer oudbakken is en dus dagelijks wordt gekocht. De taartjes die bij de Franse bakkertjes véél lekkerder zijn dan thuis, de kaasjes die allemaal geproefd moeten worden.... Ook op vakantie noteerde ik de uitgaven en zat daarbij mezelf soms gruwelijk in de weg (meer dan voorgaande jaren), dubbend over de kosten van alles. Gelukkig verdwenen de ergste vrekkenneigingen de tweede week en kon ik wat meer ontspannen. Want er was voldoende geld, alles wat netjes gebudgetteerd en uiteindelijk gaven we zelfs 12 <!, doet een dansje ;-)> euro minder uit dan op de begroting stond. Joehee....die ging meteen in de vakantiepot voor 2012.

En waar ik zat te miepen en te zeuren over een paar eurootjes, stelde ik bij thuiskomst zonder blikken of blozen aan Schatje voor, om de auto vervroegd af te lossen. Die kochten we vorig jaar en we betaalden toen de helft.  We betaalden maandelijks een bedrag ter aflossing en het restant van het openstaande bedrag zou in augustus 2012 moeten worden afgelost. Omdat het via de werkgever van Schatje ging, betaalden we vrijwel geen rente  maar toch leek het mij prettiger het af te lossen. Een schuld is een schuld, en ik wil dat liefst zo snel mogelijk betalen. Het geld was inmiddels aanwezig (lang leve de buffer) en het idee van een auto die geheel ons bezit is en ook best veel waard (2 jaar oud) geeft mij een rustig gevoel. In geval van onmiddelijke verschrikkelijke crisis en geldnood kunnen we altijd nog de auto verkopen, mits deze van ons is (liever heb ik natuurlijk geheel geen auto of een klein oud gebakkie, dat is altijd nog het goedkoopste maar Schatje is er van afhankelijk gezien de miserabele treinverbinding tussen woonplek A en werkplek B).

Dus maakte ik het geld over en kon weer aan de slag met de begroting voor de komende tijd. Want minder aflossen betekent weer meer kunnen sparen. Joepie! Alleen ongeveer 10 seconden nadat ik een ongelofelijk groot bedrag overmaakte ter aflossing van de auto, slaakte de laptop een zucht en gaf de geest. Oké ik overdrijf nu heel erg, er verstreken in het echie zeker 3 dagen, maar toch.....weg laptop. Niet meer te maken. Dussssssss, een nieuwe aangeschaft, super mooi, dat dan weer wel met heul veul gigabytes of hoe die dingen ook heten en het gevoel dat we het hier dan toch zeker weer jaren mee gaan doen.

Want dat moet wel hoor, als ik kijk naar het saldo op onze spaarrekening dan gaan we voorlopig weer netjes sparen en doen we hopelijk geen grote uitgaven meer. Want die kunnen we ons even niet meer veroorloven. Maakt niet uit, de begroting klopt weer, de auto is van ons en ik heb weer een laptop waar ik mijn stukjes op kan schrijven. Wel met wat minder regelmaat, ik ben met een behandeltraject gestart (dat ook weer veel geld kost) en dat vraagt ook mijn aandacht.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...