vrijdag 1 juli 2011

Zelluf doen - besparende acties op de vrijdag

Gisteren schreef ik het al: maak zoveel mogelijk zelf, dat bespaart enorm. Nu ben ik best handig op kookgebied en ik heb veel tijd, dus ik vind het leuk om te bedenken hoe ik zelf iets kan maken in plaats van het te kopen. Ik bekende gisteren hier dat me dit niet op het gebied van verzorgingsartikelen lukt.

Raar eigenlijk, dacht ik en dat bleef een beetje in mijn hoofd malen. Want hoewel de Marseillezeep uitstekend voldoet voor haar en lichaam, mis ik soms wel de geur van mijn voormalige loeidure (€ 8,95 per fles) maar wel geheel verantwoorde douchegel, die zo heerlijk naar rozemarijn rook. Dus haalde ik diep adem, stapte de tuin en in en pakte een takje rozemarijn. Ik bracht wat water aan de kook, goot dat in een pot, liet de rozemarijn erin zakken met 3 el geraspte marseillezeep. Ook voegde ik een eetlepel kokosolie toen (lekker voedend voor de huid stel ik me zo voor).Toen kon ik met een gerust hart slapen, want dit leek eigenlijk wel wat op koken en dat is bekend terrein.

Vanmorgen bleek dat ik er iets te veel zeep door had gedaan want het was te dik. Maar het rook heerlijk dat dan weer wel. Ik haalde de tak rozemarijn er uit, goot er nog wat kokend water bij en klopte het eens lekker door. Klaar was mijn rozemarijn-douchegel op zijn Spaarcentjes!

Ook maakte ik 7 groentenbugers op basis van kikkererwten, bloemkool (uit eigen tuin) en geroosterde paprika. Die gaan in de vriezer. En ik maakte humus, ook met geroosterde paprika. Nu kan ik tevreden achterover liggen en eens bedenken of ik ook shampoo kan maken met een lekker geurtje. De rozenblaadjes staan al klaar.....


 
recept staat op Spaarcentje kookt
Je moet er alleen ook wat geroosterde
paprika aan toevoegen

recept volgt, moet nog even
uitgewerkt worden

donderdag 30 juni 2011

Spaarcentjes consumindertips: tip 11

Eigenlijk zou ik stoppen met de rubriek "Spaarcentjes Consumindertips". Ik had er 10 bedacht en uitgewerkt de afgelopen maanden en was wel klaar vond ik. Ik zie echter dat deze stukjes veel gelezen worden, dus blijkbaar voldoet het aan een behoefte. Ik ga er dus voorlopig gewoon mee door zo lang er wat inspiratie omhoog borrelt.

Hier is ie dan:
TIP 11!
Hoe kun je als consuminderaar duurzaam boodschappen doen?

Zo'n 2 jaar geleden werden wij geconfronteerd met een forse terugval in inkomen. Dat kwam in dezelfde periode als de omslag naar een duurzamer leven. Maar wat doe je als je minder geld hebt en kiest voor een duurzamere en dus helaas vaak duurdere manier van eten? Je gaat zoeken naar alternatieven en oplossingen.

Ik heb een aantal principes volgens welke ik boodschappen doe:
goed - gezond - lekker - transvetvrij - zoveel als mogelijk biologisch

Wij gaan voor kwaliteit maar het moet wel betaalbaar zijn. Dus maken we keuzes. De overgang naar biologisch ging niet van de ene op de andere dag, het was meer een langzaam bewustwordingsproces. De overgang naar minder inkomen was wel van de ene op de andere dag. Het was een uitdaging om te kijken of ik met een kleiner budget toch de duurdere bio-boodschappen kon betalen. Voorheen lette ik niet erg op. Hoewel wij nooit echt ongezond hebben gegeten, kochten we meestal waar we trek in hadden, ongeacht de kosten of het seizoen. Dat hebben we veranderd. Er werd een boodschappenbudget ingesteld: € 100 per week voor 3 personen voedsel, drank, schoonmaakmiddelen en verzorgingsartikelen (exclusief zonnebrandcreme) en kattenvoer (ook biologisch).  Dit bedrag is waarschijnlijk voor veel mensen enorm hoog, ik ken mensen die het van de helft moeten doen (en toch evengoed voorgesneden groente kopen en koken uit pakjes, maar dit terzijde). Toch is het als je voor bio gaat, redelijk 'normaal' en regelmatig zelfs niet eenvoudig om er mee uit te komen. Het werd een sport om uit te komen met het bedrag terwijl ik steeds meer de "gewone' super links liet liggen en overging op biologische winkels. Recent heb ik het weekbudget bijgesteld naar € 110 per week omdat veel prijzen fors zijn gestegen, waaronder die van koffie en meel. Ik kwam telkens net niet uit.

Hoe zorg je er voor dat je niet het dubbele kwijt bent aan bio-boodschappen? Dit is hoe ik het betaalbaar hou:
  • Eet volgens het ritme van het seizoen
  • Gooi niets weg
  • Koop geen voorgesneden groente
  • Maak een weekmenu
  • Doe boodschappen in je vriezer en voorraadkast op het moment dat je weekbudget op is en stoor je niet aan wonderlijke voedselcombinaties
  • Leer vooruit te denken
  • Maak zoveel mogelijk zelf. Stop met het kopen van kruidenmixen, quichedeeg, tortilla's, pitabroodjes, brood en verdiep je in hoe je dit zelf kunt maken. Maak je eigen yoghurtdrank, pannenkoeken (en niet van pannenkoekenmeel uit een pakje maar gewoon een zelfgemaakt beslag van bloem, eieren en melk), brood, jam, beleg als chocopasta, etcetera
  • Kijk of er schoonmaakmiddelen zijn die je zelf kunt maken, zoals bijvoorbeeld wasmiddel op basis van Marseillezeep (recept hier elders op de site)
  • Ook biologische (SLS- vrije) verzorgingsprodukten kun je zelf maken of soms heel goedkoop aanschaffen. Ik was mijn haar en lichaam met Marseillezeep (natuurvriendelijk en goedkoop). Er zijn ook bloggers die hun eigen deo of tandpasta maken, maar ik ben niet zo'n drogist, mijn kracht ligt in koken en recepten ontwikkelen van eten, voor smeerseltjes voor huid en haar ben ik te ongeduldig.
  • Eet minder vaak vlees en vaker vegetarisch, je spaart niet alleen het milieu en het dier maar zeker ook je portemonnee
  • Gebruik geen theezakjes maar zoveel mogelijk losse thee, dat is veel goedkoper
  • Stop met het kopen van toetjes, maak zelf je vruchtenyoghurt, net zo lekker en veel goedkoper
  • Bak in het weekend een cake of wat muffins of een ontbijtkoek in plaats van dure koeken te kopen en vries in wat je over hebt
  • Koop niet zomaar alle aanbiedingen maar alleen dat wat je nodig hebt en ook daadwerkelijk gebruikt
  • Weet wat je in huis hebt en weet wat je per maand verbruikt
  • Koop minder in dan je nodig hebt en doe eens langer met je voorraden
  • Plan één keer per week een restjesdag in
  • Doe geen boodschappen zonder boodschappenlijstje en hou je aan het lijstje
  • kijk voor recepten eens op Spaarcentje kookt

woensdag 29 juni 2011

Tweedehands woensdag

Vandaag in de rubriek 'tweedehands' aandacht voor tweedehands huisdieren. Nog even en het asiel zit weer vol. Elk jaar rond de zomer worden beesten gedumpt met smoesjes over allergie in de dierenopvang of -erger- achtergelaten op een parkeerplaats, aan een boom vastgebonden of uit de auto gesmeten. Overweeg je om een huisdier te nemen, wend je dan niet zomaar tot een dierenwinkel, marktplaats of dat schattige nestje katten van de buren verderop. Kijk eens om je heen naar de zwerfkat in je buurt, of bel eens met het asiel.

Onze katten zijn altijd tweedehands, ze zijn ons overkomen. Ook al hebben we wel eens de neiging gehad om een bordje met 'vol' op te hangen, een kat kiest zijn baasje en daar hebben wij ons maar naar aan te passen. Nu doe ik dat graag, ik ben een echte kattenvrouw.  Wij zijn inmiddels toe aan de tweede generatie 'aangelopen dan wel asielkatten met een verhaal', waarbij je de details nooit zeker zal weten en veel moet 'lezen' uit het gedrag van het beest.

Uit het gedrag van onze kater Moos blijkt dat hij waarschijnlijk uit een auto is getrapt. Vertoont hij altijd waardig en koninklijk gedrag, zo niet als je met hem in de auto zit. Hij verandert in een hoopje ellende en het geluid dat uit hem komt, doet eerder denken aan een kleine kitten dan aan een stoere volwassen kater. Moos kwam op een heel bijzonder moment in ons leven 5 jaar geleden, één dag na het overlijden van mijn vader. Hij zat in een boom (de kat, niet mijn vader) en kon er niet meer uit, een klein katje van hooguit 4 maanden. Wij waren net onderweg naar het mortuarium en hadden geen tijd. Dus vroegen we een aantal buurkinderen om met een ladder aan de slag te gaan om het beestje te bevrijden.

Eenmaal terug in de straat werd er druk gezocht naar het katje, hij was naar beneden gehaald en er vandoor gegaan. Maar hij 'had iets' en was ook veel te klein om zo maar rond te dwalen. Kleine balletjes doen wonderen bij kleine katjes en voor je één keer met je ogen kon knipperen, huppelde hij achter het balletje naar binnen en viel in slaap op de bank. Het 'iets' dat hij had was een enorme navelbreuk, zijn darmen puilden eruit. Maar al wie er kwam, geen bezorgde eigenaar dus wij lapten de kat op en bij bleef.

Hij liet zich van zijn beste kant zien, speelde en was bijzonder grappig, die eerste dag. Daarna liet hij een andere kant zien: hooghartig, afstandelijk, snel beledigd als hij niet op de juiste manier werd benaderd. Meneer deed zelfs alsof hij volledig doof was, op geen enkel geluid reageerde hij. Deze kat is volledig doof  bevestigde ook de dierenarts na wat testen. Beter was het om het binnen te houden want een dove kat hoort geen auto's aankomen en is dus een gevaar voor zichzelf. Maar hou maar eens een jonge kat binnen. Na een half jaar ontsnapte hij en ging aan de wandel. En vreemd genoeg hoorde hij het wel als je met een blik brokjes rammelde. Tot zover de doofheid.....
Moos ligt graag in lego-dozen

Omdat Moos jong was en duidelijk aanspraak wou en de andere viervoeter in huis al hoogbejaard was, wilden we een speelkameraad voor hem. Liefst ook wat jonger, omdat een oudere nieuwe kat in huis de hiërarchie zou verstoren. Beter 2 jonkies die het gezag van 1 hoogbejaarde dame erkennen, dan 3 katten allemaal verschillend in leeftijd, en die allemaal nummer 1 willen zijn. Via via kwam ik bij een dame van de dierenbescherming terecht die zielige gevallen opving. Zo kregen wij Smoes, gevonden in een sloot in een doos, bedoeld om te verzuipen. Extreem angstig en getraumatiseerd en het heeft maanden geduurd voordat hij normaal kon eten en het ook kon verteren. Eén beweging en hij zat onder de bank.

Smoes verstopt zich graag

Nu na 5 jaar wordt Moos steeds knuffeliger en ligt zelfs regelmatig met 4 poten in de lucht zodat je zijn buik kunt kriebelen, wel met gepaste eerbied. Smoes is veranderd van een kotsende trillende zenuwpees in een kater die heel goed vogels kan vangen en andere katten zelfbewust tegemoet treedt. Hij ligt soms op schoot en als hij het heel dol wil maken tussen ons in op bed. Hij blijft snel bang, onverwachte geluiden moet je niet maken maar is al met al meer blij dan bang. Bovendien is hij onvoorstelbaar mooi, een Cyper met een prachtige tekening. Zou het door de aandacht komen, de biobrokken die de heren krijgen of de heerlijke leefomgeving met park, sloot, tuinen en andere katten waarmee gespeeld kan worden?

Deze katten, afgedankt door anderen, zijn niet weg te denken uit ons leven. Natuurlijk kost het tijd en aandacht maar de bevrediging van het zien opbloeien van een tweedehands huisdier is enorm. Zus is net zo, die kwam op straat een zielig keffertje tegen, te lelijk voor woorden met een doffe vacht en happend naar iedereen. Het beest is onherkenbaar veranderd. Mooi zal ze nooit worden maar ze heeft een stralende vacht en het beest is zo blij en zo vrolijk dat zelfs ik (geen hondenmens) haar zo zou meenemen.

Denk daar eens aan, als je overweegt een kat of hond te nemen. En denk je na bovenstaand stukje: wat een gedoe. Neem dan geen huisdier, niet tweedehands en niet uit een nest. Een huisdier kost tijd, aandacht, geld, geduld en liefde. Heb je dat niet, of heb je dat er niet voor over, prima maar doe het dan niet.

dinsdag 28 juni 2011

Hoe ver ga je voor de moestuin? Een slijmerig verhaal......

Wij zijn zeer in trek en populair. Van heinde en verre komen ze naar ons toe. Sinds ze weten dat we een moestuin hebben staan we op nr. 1. Of moestuin is misschien een groot woord, wat experimenten met zaadjes die toevallig soms leiden tot bloemkolen van 1,5 kilo, terwijl de eerste van 1 kilo nog niet eens op was. Maar de bloemkool blieven ze niet, wel de courgette en de pastinaak en de sla. Ons ongenode glibberige slijmerige vriendjes: slakken.

Wij hebben een slakkenplaag en de buren om ons heen hebben voor het eerst in jaren bijna geen slakken in de tuin. Onze gezinshobby is slakken verzamelen. Een rondje tuin doet zo 40 slakken, die vervolgens in de groen container zich mogen vol eten totdat de vuilophaaldienst een einde maakt aan het vreetfestijn. Maar een rondje tuin voldoet niet meer. Ik zie ze overal en ze zitten aan MIJN courgette die bedoeld was voor MIJN culinaire uitspattingen die ik dan met JULLIE kon delen. Deze slakken richten dus een ravage aan, dat is duidelijk.

Wat gaan we eraan doen? Volgend jaar gaan we zeker meer rekening houden met groenten waar de slakken hun neus voor ophalen, maar voor nu willen we de oogst veilig stellen. Dus hoe pakt een beetje milieubewuste consuminderaar dat aan? Op internet lees ik over schaaltjes bier, dat wordt ook wel een slakkenval genoemd. Ze komen er op af als zijnde eerstjeaars studenten die ontgroend gaan worden en hijsen zich vol, waarna jij ze alleen maar hoeft te pakken en te laten verdwijnen. Aldus deden we gisteravond en dat leverde iets van 8 slakken op, tegen een 1/2 flesje bier. Dure beesten die slakken, want om nu 3 flesjes bier per week te offeren aan slakkenvallen? Een gemiddeld rondje slakken rapen levert meer op.

Op naar de aaltjes. Dat zijn parasieten lees ik en ze worden aanbevolen door Milieucentraal. Aanbevolen is niet hetzelfde als diervriendelijk en daar kom ik op een groot dillema. Hoe diervriendelijk wil ik mij opstellen ten opzichte van slakken en hoeveel mag dat dan kosten? Met aaltjes kun je volgens Milieucentraal op een biologische manier de slakken te lijf gaan. Het zijn parasieten die je tuin gegarandeerd 6 weken slakkenvrij houden. Genoeg om die courgettes binnen te slepen!

Maar hoe en wat dat in zijn werk gaat wordt niet meteen uitgelegd dus zocht ik verder. En o gruwel, wilde ik dit wel weten? "Ze leven in de bodem en dringen de slakken binnen via de ademhalingsopening. Ze vermenigvuldigen zich binnen de slak, waardoor die na enkele dagen sterft." Dit klinkt als regelrechte horror, en bovendien dure horror want de parasieten kosten bijna € 30 voor 40 vierkante meter. Bovendien zijn ze kieskeurig en richten ze zich alleen op de naaktslak, terwijl we ook veel last hebben van de huisjesslak. En schiet ik niet zo mijn doel voorbij, een bedrag uitgeven om mijn moestuin te redden terwijl ik met datzelfde bedrag ook zeker 3 weken lang fruit en groente kan kopen? Wat heeft voorrang: het goedkoper uit zijn door gekweekte groente of het eten van  onbespoten gezonde eigen kweek? En hoeveel geld mag dat dan maximaal kosten?

Dan hebben we nog een optie van antislakkenkorrels van ferri-fosfaat. Niet belastend voor milieu, egeltjes en vogels en wel voor de slak. Alleen dat luistert naar de enorm 'grappige' naam escar-go (denk dat daar een marketingmeneer vast heel trots op is) en is wel belastend voor huisdieren die onbedoeld er te veel van binnen krijgen. Hmmm, vreemd, niet belastend voor egeltjes wel belastend voor katten. Ik wil niet het risico lopen dat mijn heren katers onbedoeld slachtoffer worden van mijn pogingen om de wereld van slakken te bevrijden en mijn courgettes te redden.

Wat blijft er verder over: koperhekken, schelpenbergen bestrooien met zout, sproeien in de ochtend in plaats van in de avond, acceptatie en overgave? Wacht eens: dát beste mensen, gaan we doen.De tuin krijgt voortaan 's ochtends een plens water zodat er minder een broeierige atmosfeer ontstaat in de nacht, waar de slakken zo dol op zijn. En gaan we maar gewoon door met de rondjes handmatig slakken verwijderen. Het is zoals het is. Een beetje courgette voor de slakken en het hopelijk het merendeel voor ons.

maandag 27 juni 2011

Probleem dat door de hitte veroorzaakt wordt

Zomer, en hoe! En met de hitte begin ik te klagen. Ik verander in een zeekoe die niets meer wil, behalve in een badkuip gevuld met koud water liggen. En die heb ik niet, die badkuip, koud water wel. Maar hoeveel ik ook in mijn gezicht plons, ik koel niet af en voel me niet minder suf. Mijn hersenen zijn gestopt met werken en onze koele leren bank voelt als het toppunt van genot.

Ik heb niets, echt helemaal niets te melden over consuminderen of (geen) geld uitgeven. Morgen weer een dag....
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...