zaterdag 18 juni 2011

oei wat een reacties over een verjaarspartijtje!

Nou dat maakt veel los, schrijven over een verjaarspartijtje! En vooral veel verschillende! Casa di Mama heeft zeker gelijk dat ik moet uitkijken met een negatieve houding. Maar daar was mijn blog een beetje voor bedoeld, om vooraf te spuien en op de dag zelf stralend over te komen. En overdrijven is ook een vak, daarom schrijf ik dat ik me niets ergers kan voorstellen, misschien een beetje uit effectbejag. Natuurlijk is dat niet echt hét dieptepunt, en is inderdaad gezondheid en met elkaar samenzijn veel belangrijker!

Ik had me helemaal niet gerealiseerd hoe negatief dit zou overkomen. Maar voor mij voelt een partijtje als een veldslag en ik denk niet dat dit komt omdat ik ziek ben. Maar meer omdat ik dat gewoon nu eenmaal zo voel. En met mij meerdere ouders denk ik. Niet voor niets zeggen veel ouders sterkte! bij het afleveren van hun kind. En niet voor niets slaan inderdaad ouders tegenwoordig partijtjes over, zoals in één van de reacties stond. Van de 6 uitgenodigde kinderen, zijn er 2 die het dit jaar overslaan, omdat de ouders er 'geen zin in hebben en maar hopen dat het kind het maar zo'n beetje vergeet'.

Het enige wat ik bedoelde te zeggen is dat het gewoon niet mijn ding is. En misschien ben ik wel te eerlijk. Ik vind het gewoon niet leuk, ik ben nu eenmaal niet goed met meerdere kinderen in één ruimte. Ik ben altijd iemand met een plan en kinderen houden zich daar (gelukkig) niet aan. Ik heb helemaal niet het talent om leuk in te spelen op een situatie. Geef me een tas met groenten en ik improviseer iets superlekkers, geef me 2 kinderen en ik ga lekker muffins en pepernoten met ze bakken, geef me een ruimte vol kinderen met hoge verwachtingen en ik schiet alleen maar in een kramp en wil de leukste moeder ooit zijn. Maar dat ben ik niet. Ik voel me alleen maar tekort schieten, vooraf al omdat ik mezelf verschrikkelijk in de weg zit met bedenken hoe het allemaal moet en zal gaan en of ze het allemaal wel leuk vinden.

Laat ik voorop stellen dat Zoon bij mij de afgelopen jaren altijd voor is gegaan, vóór mijn energie. De energie die ik had en heb, heb ik gestopt in dingen zoveel mogelijk gewoon laten doorgaan voor hem. Dus lig ik dagen plat om het aan te kunnen dat er vriendjes na 3 uur komen spelen, zonder dat die zich geremd gaan voelen omdat de moeder zwak, ziek en misselijk op de bank ligt. Fiets ik hem naar school en naar vriendjes, ook al betekent dat dat ik de rest van de dag dan niets meer kan doen. En ik geniet er van! Wij hebben veel stress gehad en nog steeds van het feit dat ik ziek ben, en voor ons is het het belangrijkste om hem evengoed een onbekommerde jeugd te geven en met ons te genieten van de dingen die wel kunnen.

En zo word ik ook blij van het idee dat hij nu volop geniet en dat hij zojuist glunderend met zijn vrienden pannekoeken naar binnen werkte. Ik hoop niet dat daar een misverstand over bestaat. Ik kan me soms wat sterk uitdrukken en besef niet altijd hoe dit overkomt. Maar evengoed ben ik stiekem blij dat we het weer gehad hebben.

Zeggen dat je iets niet leuk vindt, is niet hetzelfde als iets met tegenzin doen. Het staat buiten twijfel dat we partijtjes organiseren, en vooraf met Zoon bespreken wat hij leuk vindt en hoe hij het graag ziet. Maar het staat mij ook vrij om eerlijk te zeggen dat het voor mij niet zo leuk is als voor hem. En dat weet hij, en hij haalt er lekker zijn schouders over op, zoals 9 jarige jochies dat kunnen doen. En dat is prima zo.

vrijdag 17 juni 2011

Kosten verjaarspartijtje

Eerder al schreef ik over de verjaardag van Zoon en vroeg ik om tips voor het partijtje. Dat was in februari. Sindsdien verkeerden we in een maar niet ophoudende toestand van besluiteloosheid. We konden best veel dingen verzinnen, maar dat werd dan toch weer geschrapt: te duur, te veel gedoe, te druk voor mij. Ook speelde zeker mee dat we er bepaald niet naar uitkijken. Wat voor Zoon het hoogtepunt van het jaar is, is voor ons een dieptepunt. Ik persoonlijk kan me weinig ergers voorstellen dan een heleboel jongetjes van 9 die onmiddellijk doordraaien van het idee van een partijtje, ongeacht wat je met ze doet en wat je er in propt. Ik ben echt dol op kinderen, maar dan wel geïsoleerd, één per keer. Met mooi weer misschien twee.

Omdat we ons inmiddels diep schaamden, planden we voor morgen een partij en hakten wat knopen door qua locatie, keuze van de vriendjes en keuze voor eten. Het plan was naar een grote speeltuin te gaan in Alkmaar. Gezien de weersvoorspelling gaan we over op plan B: de film Kong Fu Panda. Eerst krijgen de heren een pannenkoekenlunch met als toet gevulde koeken en /of reuze krakelingen. Dan springt iedereen in de auto (meute kinderen, Schatje, Schoonouders) en zwaai ik iedereen enthousiast uit. Eind van de middag doe ik de deur weer open, geef ze chippies en limonade en gaan de kinderen weer retour richting ouders en bedraagt de schade rond de € 90 (film, eten, drinken, lekkers, vervoer)

Natuurlijk hadden we hier een spelletjesmiddag kunnen organiseren. Alleen dat kost mij (en zeker ook Schatje) weken qua energie die ik niet heb. En natuurlijk had ik zelf chocoladecake kunnen bakken, maar dat verbood ik mezelf. Wel kochten we koeken zonder enge toevoegingen en komt de chips uit één grote zak in plaats van die voorverpakte 25 grams zakjes. Dussssss nu alleen nog Schatje straks een grote stapel pannenkoeken laten bakken zodat die morgen alleen even hoeven worden opgewarmd.

Het is hier de gewoonte dat kinderen wat meekrijgen aan het eind van een partijtje. Ik heb besloten dat ik daar niet meer aan meedoe. Welke gek heeft bedacht dat het normaal is om kinderen allemaal cadeautjes en slechte snoep mee te geven in milieuonvriendelijke plastic zakjes aan het eind van een partijtje? Het mag niet te veel kosten, dus tref je er de meest verschrikkelijke troep in aan, die uit zichzelf zo houdbaar is tot eind 2020. Of nog erger: met plastic rommeltjes erin die voor speelgoed moeten doorgaan en die volledig desintegreren zodra mijn priemende blik er op valt. Voorgaande jaren deed ik wel mee, omdat dit nu zo eenmaal de gewoonte is. Nu verdom ik dit, ik ga geen energie en kosten meer verspillen aan iets waar ik niet achter sta. Aan het eind van het partijtje krijgt ieder kind een ferme handdruk, wordt vriendelijk bedankt en klaar! Of misschien maak ik een foto van die jochies als ze hier met zijn allen eten, druk die af terwijl ze weg zijn en geef die mee met een leuk tekstje op de achterkant.

Wat denk jij, goed opgelost of niet?

donderdag 16 juni 2011

Kosten en baten van de tuin

Vandaag levert de tuin op:
  • 10 peultjes, die worden afgekookt en over de sla gedaan
  • een krop ijsbergsla, voor bij die peultjes dus
  • 3 aardbeien, dat is makkelijk, we zijn met zijn 3tjes, dus ieder 1, lekker voor door de yoghurt
  • een bos bloemen!

Toekomstverwachtingen korte termijn:
  • Meer ijsbergsla
  • Krulandijvie (nog 2)
  • Veel rucola
  • Bietjes
  • Peulen
  • Meer aardbeitjes
  • Frambozen (al 2 gesignaleerd)
  • Courgette (volgens de laatste telling zeker 20)

Toekomstverwachtingen langere termijn:
  • 4 bloemkolen
  • Veel wortelen
  • Doperwten
  • Pastinaak
  • Venkel (2)
  • Heleboel tomaten
  • Pompoen

Toekomstdromen:
  • Paprika's (net overgepot, bijna 20 plantjes)
  • Pepers (ook net overgepot, bijna 30 plantjes)
  • Een grotere tuin


Taakverdeling:
Schatje doet het werk, ik eet het op. Nou vooruit, ik maak het ook klaar....

Kosten:
  • Veel tijd
  • Beetje geld voor zaden (maar de meeste zaden werden verkregen uit de plant zelf, dat lukt heel aardig)
  • Ongeveer € 30 voor een omheining om de katten tegen te houden

woensdag 15 juni 2011

Tweedehands woensdag

Wat zit er in deze zak? Nee, geen in stukken gesneden lijk dat ik op slinkse wijze mijn huis uit probeer te smokkelen, lugubere geesten zijn jullie! Dat je het durft te denken! ;-)

De zak is gevuld met kleding die vanzelf tweedehands wordt, zodra ik ze heb gedeponeerd in de bak van het Leger des Heils en ze door iemand anders weer worden uitgezocht en hopelijk met plezier gedragen. Er was weinig mis mee, anders dan dat ik het merendeel niet meer goed paste en het kocht toen ik vele kilo's zwaarder was.

Afscheid nemen valt mij zwaar, dus deed ik de kleding maar niet weg en droeg sommige dingen toch nog soms,voor een uurtje, en deed het dan weer uit, omdat het niet meer zit en te veel om me heen slobbert. En sommige dingen zijn ook gewoon een miskoop geweest (waaronder een fuchsiaroze topje, ik weet niet goed wat me bezielde).

Alles wat al langer dan 2 jaar niet meer is gedragen, krijgt nu elders een tweede kans. Ik moet wel bekennen dat ik sommige dingen toch weer uit de stapel plukte en in de kast heb gelegd toen de zak eenmaal werd gevuld. 2 shirts deed ik onmiddelijk aan om ze te proberen om ze na 10 minuten weer uit te doen en alsnog in de zak te leggen. En 1 shirt ligt nu toch weer in de kast en gaat straks alsnog in de zak. Maar verder ben ik geen twijfelaar....

Met niet alle ongedragen kleding ben ik streng geweest. Een aantal best nette jasjes dat ik al jaren niet meer draag, bewaar ik. Misschien ooit, als ik weer kan werken of zo....en de prachtige rok die ik kocht voor mijn vaders begrafenis kan ik ook niet wegdoen ook al kan ik hem ook niet echt dragen.

Hoe zit dat met jullie? Kun jij één keer per jaar door de kasten rausen en flink opruimen of ben je ook een hamster?

maandag 13 juni 2011

Onverwachte lekkernijen

Ondanks dat ik probeer met de seizoenen te koken zou ik niet snel voor raapstelen hebben gekozen. Nu zat het twee keer in het pakket van mijn bio-boer en we vinden het zalig! Het krijgen van onverwachte ingrediënten in de tas - die in eerste instantie niet eens herkend werden - dwingt tot creativiteit. En dat vind ik hartstikke leuk!

pittige raapstelen
Ik ben er nog niet over uit of ik op de nieuwe manier van boodschappen doen, nu goedkoper uit ben of dat ik net zo veel uitgeef. Voor wie het niet heeft gevolgd: ik doe nu één keer in de maand een grote bestelling bij een biowebwinkel die aan huis levert. Verde krijgen we ook groenten en fruit aan huis geleverd door een kweker hier uit de buurt en de rest kopen we in de gewone super. Dat zijn vooral zaken als toiletpapier, melk, yoghurt en zo. Wel merk ik dat ik minder impulsaankopen doe. Vooral in de biowinkel kon ik nogal eens zomaar dingen pakken voor de heb en nu bestelde ik gewoon wat nodig was (op basis van een schatting) de komende maand. Ik merk nu al wel dat ik teveel bestelde, dus de bestelling van volgende maand wordt een stuk gematigder. Wel vind ik het heerlijk dat ik van het gesjouw met meel af ben, gewoon hoppa 15 kilo in één keer!

Hoe zou jij het vinden om te koken met spullen die je niet (her)kent? Leuk? Of schiet je juist in de stress?

zondag 12 juni 2011

Weekmenu - vervolg

De groente- en fruittas is geleverd en we troffen er weer veel lekkers in aan. 
boeketje Raapstelen
Niet alles werd herkend, maar gelukkig gaf de kweker antwoord op de prangende vraag per mail wat toch die stekelige bos bladeren was. Raapstelen. Die zijn er in soorten en maten weet ik inmiddels. Kregen we vorige week een bosje raapstelen, fris en lichtgroen waar een heerlijk stamppotje van werd gemaakt, de raapstelen van deze week vormen een groot boeket dat meer aan ontplofte wilde spinazie doet denken en dus ook om een andere benadering vraagt. Verder vonden we in de tas: courgette, uien, aardappelen, peultjes, appelen, eikebladsla en 2 sinaasappelen. Bij de super kocht ik een witte kool en we hebben nog doperwtjes in de vriezer en een heleboel sla in de tuin, dus daar komen we de week wel mee door.

Wat zijn we van plan:
Zondag:
Pittige raapstelen: gebakken en gekruid met Marokkaans kruidenmengsel met daarbij kikkererwten, kipfilet, sinaasappel, tomaatjes en een paar kleine minisstukjes aardappel. Met rijst
Maandag:
Eten we bij Oma
Dinsdag:
Sla met aardappelen in de schil uit de oven en een balletje gehakt
Woensdag:
Roerbak van peultjes en witte kool met rijst en een kikkererwtenburger
Donderdag:
Kookt Oma
Vrijdag
Iets makkelijks en snels aangezien ik ook een enorme stapel pannekoeken moet bakken voor Zoons partijtje de volgende dag (eindelijk!): spaghetti met courgette, dopewtjes, gerookte zalm en dille
Zaterdag:
luncht hier een meute jochies pannekoeken alvorens met Schatje en Schoonouders richting speeltuin óf de bioscoop te vertrekken, afhankelijk van het weer. In de avond eten we de restjes op en gewoon brood met salade caprese of zo, in ieder geval iets makkelijks....
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...