zaterdag 4 juni 2011

Ik heb het gedaan!

Het was bijna net zo spannend als de demonstratie tegen kernenergie, nu 20 (?) jaar geleden. Of misschien zelfs spannender. Want toen stond ik tussen allemaal medestanders en nu liep ik (oké samen met Schatje) als enige zero-waste gek in onze WestFriese supermarkt.

Waar ik het over heb? Ik heb voor het eerst de herbruikbare groentenzakjes gebruikt! Natuurlijk troffen we een 16-jarige puber achter de kassa die enorm de kluts kwijt raakte van zo'n zacht groen zakje dat hij nog niet eerder tegenkwam en waarvan hij niet wist wat hij ermee aan moest, ook al vertelden wij wat er in zat. Dus de zak ging omhoog, met een paniekerige blik richting de chef, totdat tot hem doordrong dat de zak al van de klant was en de inhoud nog van de super. Tegen die tijd had ik een kop als een biet, maar hé ik heb het wel gedaan hè! Staan voor mijn principes, ook al voelde ik me best te kijk gezet. Hopen maar dat dat went.....

vrijdag 3 juni 2011

Weekmenu

Vandaag: gebakken aardappelen, sla uit eigen tuin en (biologische) rundervinken (hoeft van mij niet zo maar Zoon is daar dol en aangezien hij bijna niets lust, houden we rekening met zijn voorkeuren (die vaak met vlees te maken hebben, meneer is een carnivoortje)

Verder:
  • Pasta met raapsteeltjes en gerookte zalm
  • Broccoli met kokos/kerriesaus, ei of noten en rijst
  • Groentensoep (door Oma bereid) met een tosti of een klein vriezer-restje
  • Aardappelchipollataschotel met sla
  • Ovenschotel met courgette en gehakt met pasta of aardappelen
  • Restje uit de vriezer: rijst/tempeh/roerbakgroenten

En ook: een keer een maaltijd bereid door Oma

Eten blijven we doen, ondanks verhalen over enge muterende bacteriën. Ik was alles goed (zoals altijd) en verder kan ik er weinig aan doen. Ondanks dat iets biologisch is, kan het toch besmet raken lijkt mij. We sjouwen teveel met voedsel, het gaat heel Europa door en terug, en iedereen zit er met zijn tengels aan. Ondanks de strenge regels weten we nauwelijks wat er mee gebeurt. Het merendeel van de groenten die wij hier eten, wordt gekweekt op nog geen 10 km hier vandaan. Denk lokaal, volgens mij is dat goed voor je eigen gezondheid én voor de economie.

donderdag 2 juni 2011

Anders boodschappen doen

Ongeveer 10 jaar geleden vertelde een vriendin mij dat ze al haar boeken via Internet bestelde. Daar kon ik me maar weinig bij voorstellen. Niets heerlijker dan in een boekwinkel rondstruinen en bovendien loop ik ook nooit zo voorop met nieuwigheden, niet omdat ik ouderwets ben maar gewoon omdat ik meer een slome duikelaar ben...toen vond ik het maar een raar idee dat je via Internet boeken kon kopen, maar inmiddels weet ik niet meer beter. Ik woon niet meer in het centrum van de wereld (Amsterdam) maar in een sloom IJsselmeerstadje waar niet alles binnen handbereik is voor de verwende wereldburger. Niet alleen boeken maar ook kleding en recent ook artikelen op het gebied van persoonlijke verzorging bestel ik via Internet. Niet alleen vanwege de vaak ruimere keuze en scherpere prijzen (door de mogelijkheden van prijzen vergelijken) maar ook vanwege mijn beperkingen. Gisteren nam ik een laatste hobbel: ik bestelde alle biologische boodschappen bij een webwinkel voor (onder meer) biologische levensmiddelen.

Gewoon geen getut en alles in één keer voor de hele maand besteld, aan meel alleen al 15 kilo. Hoef ik ook niet meer na te denken of ik naar de biowinkel ga met de chagrijnige medewerkers of naar de winkel met de chaotische medewerkers. Groenten en fruit worden met ingang van deze week voortaan ook aan huis geleverd door een biologische kweker hier uit de buurt, dus ik hoef de weinige energie die ik heb, niet meer te besteden aan een trip naar de biowinkel. Kan ik misschien eens gewoon naar het IJsselmeer fietsen of zo en van het uitzicht genieten.

Het was wel even schrikken, € 150 euro in één keer er door heen gejast maar op zich komt dit aardig overeen met wat ik per maand ongeveer besteed aan bioboodschappen (exclusief groenten/fruit/vlees/zuivel). Het is dus meer de schrik van het in één keer uitgeven. Ik heb uitgerekend wat er nog overblijft voor de rest van de maand en dat neem ik in etappes op om uit geven in de 'gewone' super, waar we eigenlijk steeds minder kopen.

Er zijn diverse winkels te vinden die aan huis bio-boodschappen aan huis leveren, alleen velen vragen forse verzendkosten. Ik vond na lang zoeken een webwinkel die elke bestelling boven de € 60 aflevert zonder bezorgkosten. Wel vind ik dat ze niet snel zijn, een eerdere bestelling liet ruim een week op zich wachten, maar misschien was niet alles voorradig. De prijzen zijn gelijk aan die in de biowinkel, dat heb ik vergeleken.

Ik ben benieuwd of ik op deze manier meer of minder ga uitgeven. Ik word namelijk zo niet echt verleid tot impulsaankopen en reclameaanbiedingen terwijl ik bestel achter de computer. Ik heb gewoon besteld wat we nodig hebben en wat we in ongeveer een maand verbruiken. Wat denken jullie? Zouden jullie juist meer of minder bestellen op deze manier?

PS: ik bestelde hier

woensdag 1 juni 2011

Tweedehands woensdag


Is het geen schoonheid? De kast van Oma Cor, de moeder van de oma van Schatje. De kast is in de loop van een eeuw verhuisd van Oma Cor naar Oma Fientje naar Oom en Tante naar Schatje en kwam toen in ons huis te staan. Onze dvd-voorraad staat erin en wat losse rommeltjes. Ik ben reuze blij met zo'n kast met geschiedenis.

dinsdag 31 mei 2011

Kleine stapjes brengen mij verder dan zevenmijlslaarzen

Voorheen liep ik met zulke grote stappen door het leven dat ik af en toe in een ravijn zakte omdat ik niet goed zag wat vlak voor me aanwezig was. Dat geldt op alle gebieden, mentaal, fysiek, emotioneel, spiritueel. You name it en ik overdreef het.

De laatste jaren ben ik een stuk matiger geworden. Ik pak zaken wat langzamer aan, denk eerst eens na voor ik een beslissing neem en voel me daar prettiger bij. Het consuminderen en de entree in het biologische leven gaat stukken relaxter dan vroeger. Ik kan me nog wel herinneren dat ik een aantal jaren geleden ook dacht dat de tijd rijp was voor biologisch en toen heb ik niet gehinderd door enige kennis of terughoudendheid alle voorraad weg gemieterd waar een e'tje of suiker in voorkwam en heb alles nieuw gekocht in de biologische winkel. Dat ging achteraf gezien emotioneel veel te snel (we kregen bijna zin in chemicaliën) om het nog maar niet eens te hebben over de tenenkrommende actie van zomaar eetbare dingen weggooien.

Ik besef nu dat zaken die ik aanpak met meer tijd en rust, ook meer tijd en rust hebben om zich te nestelen in mij. Dat het prettig is dat ik eerst voel en weet wat ik van iets vind en dan pas besluit hoe ik het kan aanpakken. Zo heb ik mij opvallend stil gehouden rond de blogophef over Zero Waste. Ik heb er niet zoveel over te melden nog, anders dan dat ik tegen verspilling ben en dat de beperkingen waar we tegen aanlopen toch soms acties opleveren die haaks staan op onze opvattingen. Nu denken jullie natuurlijk dat ik een verschrikkelijk milieudelict ga opbiechten, maar niets is minder waar.

Het was gewoon tijd voor een volgend stapje. Ik bestelde herbruikbare brood- en groentenzakjes. Na heel lang elk plastic zakje te hebben hergebruikt (na diverse malen te hebben gewassen) belandde het uiteindelijk toch in de bak voor plastic afval. Dat hoeft nu niet meer. Mijn eigen gebakken brood kan hierin bewaard worden. Nu even Schatje zover krijgen dat hij de groenten die we kopen in onze nieuw aangeschafte herbruikbare groentezakken stopt. Dat is een uitdaging, dat dan weer wel! Veel zal dit niet meer voorkomen want na lang zoeken heb ik een biologische tuinder uit de buurt gevonden die groenten en fruit aan huis levert, in een krat. Hoef ik niet meer wekelijks naar De Chagrijn of de Chaoot. Dat scheelt weer, vooral in mijn energie!

Met dank aan Natuurlijk Zuinig voor de tip van de Bespaarbazaar!

maandag 30 mei 2011

Spaarcentjes consumindertips: tip 9


Verander je huisgenoten in vrekken!

Natuurlijk is het mijn streven niet om vrek te worden. Misschien kan ik beter schrijven: bewerk je huisgenoten zo dat ze ook bewuster met geld omgaan.

Misschien is dit wel de belangrijkste tip van allemaal. Als je met meerdere mensen in een gezinsverband leeft, op wat voor manier ook, dan is het heel belangrijk dat iedereen achter hetzelfde doel staat. In je eentje als een dolle gaan besparen op de boodschappen, heeft geen zin als je eega aan de andere kant gewoon doorgaat met geld uitgeven aan zaken die jullie je niet kunnen veroorloven.

Consuminderen is dus een gezamenlijke onderneming, zie het als een gezinshobby. Bespreek met je lief wat de redenen zijn dat jullie consuminderen, en wat jullie persé niet willen opgeven. Bepaal samen waar jullie grenzen liggen en waar jullie voor willen sparen, of dat nu een vakantie is of versneld de schulden af betalen of gewoon eens uitkomen zonder aan het eind van de maand rood te staan. Als jullie er samen uit zijn, kunnen jullie een duidelijke boodschap meegeven aan de kinderen, zodat die weten waarom het belangrijk is om het licht uit te doen, de kraan niet zomaar te laten lopen en te sparen voor iets wat ze graag willen.

In het begin stuit je misschien op weerstand. Daarom is het belangrijk dat je de boodschap niet brengt alsof iets wordt afgepakt maar dat er juist veel voor terugkomt. Je geld lekt niet meer ondoordacht weg maar wordt besteed aan zaken die jullie allemaal belangrijk vinden. Je krijgt er rust voor terug door de zekerheid van een buffer. Het is een omschakeling van ondoordacht geld uitgeven naar bewuste keuzes maken en daar enorm van kunnen genieten.

Voor ons was de belangrijkste consuminderreden: de mogelijkheid om bepaalde dingen te kunnen blijven doen terwijl er veel minder inkomen binnen komt. Wij kiezen voor biologisch, willen heel graag één keer per jaar op vakantie en Schatje gaat graag in de zomer naar North Sea Jazz. We willen graag in dit huis blijven wonen en hopen voldoende te kunnen sparen voor een studie van Zoon. Ook hopen we over een aantal jaren de keuken te kunnen vervangen. Gaandeweg zijn daar ook gedachten bij gekomen over consuminderen in zijn algemeenheid, het nut van zuiniger met je spullen om gaan, een afkeer van verspilling. Dat is een proces dat ik ook veel tegen kom op het net bij andere bloggers. Je begint als vrek-in-opleiding omdat je MOET besparen en je eindigt als bewuste-genieter-met-aandacht-voor- milieu-en-de-knip, zoiets.

Onze eerste bespaarkeuzes maakten we vanuit een situatie waarin we eigenlijk nooit geld over hielden. We stonden niet vaak rood maar het lukte ook nooit om te sparen. Toch meenden we wel duurder te kunnen gaan wonen. We waren dus “consuminder-maagden”. Toen mijn inkomen deels wegviel en het tot mij doordrong dat we iets grondig moesten gaan veranderen, was Schatje daar niet bepaald blij mee. Hij was bang dat alle geneugten van het leven zouden worden afgepakt. Het is een heel proces geweest van ons samen om te ontdekken wat voor de ander echt belangrijk is. Het is ook een uitdaging geweest om dat met respect voor elkaar te doen. Hij wordt nog steeds wel eens wanhopig van mijn “biologische gezeur” en ik vind een nieuwe versterker helemaal niet nodig ook al is de oude duidelijk aan vervanging toe. Maar ik ben behoorlijk doof en hoor niet eens wáár geluid vandaan komt, laat staan dat ik hoor of de kwaliteit van het geluid oké is. ‘Vroeger’ hoorde ik dat ook niet maar ging ik meteen overstag, we renden naar de winkel en kochten er één. Grote uitgaven werden altijd impulsief gedaan. Nu bedenken we dat we elke week allebei € 5 van ons zakgeld in een potje kunnen stoppen, zodat er over een jaar hopelijk wel een andere versterker kan worden aangeschaft.

Ik kan niet in mijn eentje de wereld redden. Zou ik alleen wonen dan zou ik veel drastischer zijn in Zero Waste, in mijn consuminderacties. Maar ik leef niet alleen. Ik heb rekening te houden met anderen, die andere accenten in het leven leggen en waar ik rekening mee moet houden. Om het leuk voor ons alle drie te houden. Wat ik wél kan doen is zorgen dat we ons allemaal bewust worden van de waarde van geld, en wat er gebeurt als je het minder uitgeeft, zorgvuldiger uitgeeft of bespaart door verspilling te stoppen.

Meer tips van Spaarcentje lezen?


zondag 29 mei 2011

Aha!

Bedankt voor de vele reacties en het meedenken over de ondoorgrondelijke materie die luistert naar de naam Belastingdienst. Het zou inderdaad heel goed de combinatiekorting kunnen zijn. Het blijft wel vreemd dat een medewerker van de Belastingdienst zelf niet in staat is om dit netjes uit te leggen. Het laatste woord is hier daarom nog niet over gezegd.

En nu dan iets compleet anders, maar zeker niet minder belangrijk, het weekmenu:
Gisteren en vandaag: spaghetti met tomatengehaktsaus en sla met veel lekkere dingen...
Maandag: Salade met makreelfilet, mango en manchegokaas
Dinsdag: rode linzensoep en tosti
Woensdag: Oma kookt
Donderdag: Roerbak van sperziebonen, aardappelen in de schil en chippolataworstjes
Vrijdag: IJsbergsla (uit de tuin!) met iets en nog iets (nog geen flauw idee, dat wordt struinen in de voorraadkast en vriezer....)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...