zaterdag 14 mei 2011

Wat eten we deze week?

Zaterdag:
spaghetti met tomatengehaktsaus, doperwtjes en rucola (uit eigen tuin)

Zondag:
spaghetti met asperges, gedroogde tomaten, courgette en gegrilde kipfilet met boter-saliesaus
(spaghetti was in de aanbieding...)

Maandag: Rijst met roerbak van spitskool, broccoli, seitan (zelfgemaakt) en satésaus (restje uit de diepvries)

Dinsdag: Soep en tostidag

Woensdag: Ovenschotel met aardappelen, courgette, tonijn en kaas

Donderdag: kookt Oma

Vrijdag: geen idee, iets met broccoli, maar het is nog zó ver weg...

Verder heb ik besloten om toch het weekbudget te verhogen. Ik schreef al eerder deze week, dat het me momenteel maar zeer moeizaam lukt om uit te komen. Dat komt mede door de prijsstijgingen en ook door de overgang naar steeds meer biologisch. Het budget voor de boodschappen is nu € 90 voor drie personen. Vaak geef ik een paar weken rond de € 85 uit en dan ineens achter elkaar heb ik uitschieters met uitgaven van rond de € 120. We kiezen nu eenmaal voor biologisch, we gaan voor kwaliteit, zijn lekkerbekken (en dan heb ik het niet over snoep maar over bijvoorbeeld een lekkere kaas om te rapsen of lekkere koffie) en we gaan heus niet failliet als we iets meer uitgeven. Waar ik kan besparen doe ik dat, ik maak bijvoorbeeld zelf de chocopasta, omdat de biologische heel duur is, maak om dezelfde reden al seitan, brood, sauzen maar het houdt natuurlijk een keer op. Ik ben geen levensmiddelenproductiebedrijf maar gewoon Spaarcentje met een lijf dat niet meewerkt en dus beperkingen heeft.  We gaan de komende tijd eens een budget hanteren van € 110 per week en kijken hoe dat bevalt. Misschien houd ik dan ook eens wat over, dan kan dat weer in een potje en gebruikt worden voor aanbiedingen, zoals NZ ook schreef in haar stukje van gisteren.

vrijdag 13 mei 2011

Vrijdag de 13e

Normaal ben ik niet bijgelovig, maar ik vond het wel frappant dat de site van Blogger er de hele dag uitlag. Ook werden duizenden Princefans erg op de proef gesteld, toen zij kaarten wilden bestellen vanaf vanmorgen 10 uur voor de extra concerten die hij geeft tijdens het North Sea Jazz festival. Ticketmaster, de site via welke de kaarten worden verkocht, was gecrasht. Dat dit veel met mensen doet, heb ik aan den lijve ondervonden want Schatje stortte zowat in en kroop uren achter elkaar bijna in het beeldscherm, dat zweeg in alle talen. Tussendoor zocht hij afleiding in de moestuin, waar dit stukje eigenlijk over gaat.

Want de groentenwinkel in onze tuin kan bijna worden geopend. De krulandijvie kan hopelijk volgende week gegeten worden. De ijsbergsla maakt al een mooi bolletje van binnen uit. De bieten zijn er ook bijna. De bloemkool neemt vooral ruimte in beslag en duurt nog wel even. De tomaten gaan als een tierelier en er is al één peultje gesignaleerd. Wat gaan we daar mee doen met die ene peul: koken, roerbakken, stoven? Ik kan niet wachten!

tomaten

aardbeien

Dé peul

Peperplantjes, vandaag de grond in gegaan

Rucola, al meerdere keren van gegeten

De moestuinbak gebouwd om poes te weren

de plant die nu dan door poes wordt geplet

Spaar jij voor de studie van je kind?

Klik hier met de rechtermuisknop om afbeeldingen te downloaden. Om uw privacy te beschermen, is het automatisch downloaden van deze afbeelding van internet verhinderd.

Toen wij ‘financieel wakker’ werden, nu 3 jaar geleden zijn wij gaan sparen. Niet alleen voor een buffer voor onszelf, maar ook voor een eventuele studie van Zoon. Wij openden een rekening op zijn naam en stortten maandelijks een vast bedrag. Als hij 18 wordt kan hij vrij over dit geld beschikken. Daar zit meteen de crux. Dit geld - dat zijn pappie en mammie met ‘bloed, zweet en tranen’ bij elkaar hebben geschraapt- is dan van hem. En hoewel ik me het nu nog niet kan voorstellen van mijn blonde engeltje met pijpenkrullen, bestaat de kans dat Zoon op zijn 18e zegt: doei!, een motor koopt en de wijde wereld intrekt. Dat moet hij vooral doen, maar niet met het geld dat wij opzij hebben gezet.

Ik liep hier al een tijd over te piekeren. Ook omdat ik af en toe bijstort op de rekening, als we wat overhielden. Toen ging ik eens uitrekenen wat een studerend kind nu daadwerkelijk kost. Je moet niet raar opkijken van een bedrag van € 20.000 tot 25.000 euro voor 4 jaar studie. Dit is inclusief boeken, vervoer, collegegeld, zorgverzekering en kleding. Dan ga ik uit van een thuiswonend kind. Wij moeten meer gaan sparen om aan dit bedrag te komen. Maar daar had ik dus een dilemma: gaan wij heel veel geld pompen in een studiefonds waar wij niet meer bij kunnen als Zoon 18 wordt? Natuurlijk staat het hem vrij om niet te gaan studeren, maar heel kort door de bocht gezegd: niet van mijn centen….

Oma wou ook een bijdrage gaan leveren aan de studie van Zoon. Ik legde haar mijn angstvisioen uit: dat Zoon straks op zijn 18e over een ‘fortuin’ beschikt waar ouders en grootouders voor hebben gespaard en daarmee zichzelf gaat ontdekken in plaats van een studie te gaan volgen. Dus wat doe je als je voldoende geld achter de hand wil hebben voor het geval hij -eventueel na een wilde tijd wil gaan studeren, en waar je als ouder zijnde altijd zelf over wil kunnen beschikken? Wij kozen ervoor om nóg een spaarrekening te openen, die op onze naam staat en blijft staan. We blijven maandelijks op de studiespaarrekening storten, maar het merendeel van het studiegeld zal naar die 2e spaarrekening gaan. Zodat wij deze kunnen beheren voor hem. Misschien wil hij niet gaan studeren maar heeft hij een briljant plan om een bedrijf op te richten. Natuurlijk zullen we hem dan ook financieel helpen, maar we houden het dan ‘in de hand’ wat er mee gebeurt.

Het is niet dat ik Zoon niet vertrouw. Ook denk ik dat er aan mijn opvoeding weinig mankeert. Het is echter pubers eigen om bokkensprongen te maken, op je bek te gaan en regelmatig een nieuw levensdoel te ontdekken. Als ik naar mezelf kijk kunnen die bokkensprongen jaren duren. Het is wel zo prettig dat als hij dan is uitgefeest, er nog een buffer is waarmee hij kan gaan studeren, als dat zijn wens is. In plaats van dat hij het er doorheen heeft gejast in zijn zoektocht naar zichzelf…..

Natuurlijk kun je er ook voor kiezen om je kind geld te laten lenen voor een studie. Ook al worden die leningen verstrekt tegen een gunstige rente, ik vind het geen prettig idee om een starter op de arbeidsmarkt met een schuld te laten beginnen. Zeker niet nu er zoveel onzekerheid is over de financiële toekomst van ons en onze kinderen. Met hypotheken die misschien steeds onbereikbaarder worden, met pensioenen die niet gegarandeerd kunnen worden. Liever zet ik het nu opzij, binnen de mogelijkheden die wij nu hebben. Natuurlijk kan niet iedereen dit doen. Maar ik ben er van overtuigd dat elk ‘kapitaal’ ooit is begonnen met een beetje geld opzij zetten. Je kunt er wel voor kiezen om bijvoorbeeld van elke meevaller die je hebt, 10 % opzij te zetten voor een studie van je kind. Ik ken ook mensen die niet goed zijn in sparen maar wel altijd het geld van de kinderbijslag meteen doorsluizen naar een studierekening. Zo kiest iedereen de manier die het beste past.

Je kunt op de site van het Nibud uitrekenen wat studeren kost. Ook vind je op wijzer in geldzaken informatie over studeren & studiefinanciering.
 
Naschrift:
Door de storing van vandaag (niet voor niets vrijdag de 13e blijkbaar) was dit stukje dat ik gisteren plaatste verdwenen in het digitale niets. Zo ook verdwenen jullie reacties jammer genoeg.
Omdat ik deze reacties ook per mail binnen krijg, kopieer ik ze hier onder:
 
Anoniem heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Spaar jij voor de studie van je kind?" achtergelaten:

Waarom zou je het nu al beslissen. Je kan toch gewoon sparen en dan zie je op zijn 18e wel? Wie weet hoe de stufi er dan uitziet. Maar ook wie weet wat voor onverwachte kosten jullie zelf ineens hebben. Zelf streef ik naar een buffer die voor ons allemaal een rots in de branding is.

Groetjes Jacq.



Geplaatst door Anoniem op Spaarcentje op donderdag, mei 12, 2011
 
Valhalla heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Spaar jij voor de studie van je kind?" achtergelaten:

Ik heb voor de kindjes een kleine spaarrekening maar ik zeg lekker niet dat ze die hebben ;)

Mijn ouders gaan sparen voor de kindjes met een of andere weirde constructie. Mijn broertje wordt bewindvoerder over de rekening van de kinderen als met mij iets gebeurt en vice versa en het geld blijft staan tot hun 21e ofzo.

Wel een fijn idee.



Geplaatst door Valhalla op Spaarcentje op donderdag, mei 12, 2011
 
Tecla heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Spaar jij voor de studie van je kind?" achtergelaten:

Wij konden ivm laag inkomen niet sparen voor de studie van onze kinderen. Gelukkig kregen we later een goed inkomen zodat ze zonder leningen hun studie hebben kunnen afsluiten.
Sparen is het allerbeste, waarvoor dan ook!



Geplaatst door Tecla op Spaarcentje op donderdag, mei 12, 2011
 
Jessie van Lede heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Spaar jij voor de studie van je kind?" achtergelaten:

Mijn ouders hebben ook een spaarrekening voor mij hebben ze gezegd. Maar ik weiger te horen hoeveel er opstaat, of hoeveel ze maandelijks storten. Anders word ik gek en ik laat het geld nog liever enkele jaren onder hun toezicht. Ik zou er pas op mijn 24ste aankunnen, nog 2 jaar dus, maar ik denk er niet aan.
Wij hebben nu nog enkele kosten en dan zitten wij ook volledig safe, ondertussen wordt er al wel gespaard maar voor een buffer voor onszelf, daarna gaan wij sparen voor ons kindje (en tussendoor natuurlijk ook wel).

Groetjes Jessie



Geplaatst door Jessie van Lede op Spaarcentje op donderdag, mei 12, 2011
 
Zena heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Spaar jij voor de studie van je kind?" achtergelaten:

Ik denk er precies zo over als jij. HIj heeft een spaarrekening op zijn naam waar we altijd trouw zijn zakgeld en kadogeld dat hij van ons moet sparen op hebben gezet, en dat mag hij zelf besteden.
Maar als ik spaar voor een studie dan bedoel ik ook een studie en dat ga ik op onze eigen naam doen, om de redenen die jij noemt..



Geplaatst door Zena op Spaarcentje op donderdag, mei 12, 2011

woensdag 11 mei 2011

Tweedehands woensdag

Van huis uit ben ik gewend om te kamperen. In de zomervakantie trokken Zus en ik met Ouders door Frankrijk en Italië met een grote bungalowtent. Een blauwe, en het opzetten ervan kan ik me nog levendig herinneren. Wij werden allemaal in een hoek gedirigeerd door mijn vader en met miltaire precisie werd de tent opgezet. Eerst werd het geraamte met de stokken opgebouwd tot een meter hoogte. Dan werd het doek erover heen gedaan en kroop hij onder het doek en van daaruit werden de stokken verlengd, tot de tent stond. Geen klusje dat je snel doet maar het hoorde erbij.

Kamperen ben ik altijd blijven doen. Met Schatje kampeerde ik in een klein puntertje en doorstond een vakantie met alleen maar regen. Dat gaf geen donder want het was onze eerste vakantie samen en een kleine tent was juist knus en nodigde uit tot veel knuffelpartijen.

Toen Zoon werd geboren wilden we een grotere tent. Maar we wilden ook eerst uitproberen of kamperen met een klein kind wel beviel. We kochten een goedkope tent, zo'n rupsmodel en zetten vol goede moed de tent in Italië op. Helaas zat er alleen een blaadje bij met 2 plaatjes, één van de tent in opgevouwen toestand en één van de tent in uitgeklapte toestand. Hoe je van A naar B moest komen werd cryptisch omschreven als 'trek de tent als een harmonica uit elkaar'. Dat was steevast het moment dat bij ons de tent in elkaar donderde, telkens weer. Deze 4-persoons tent kon niet worden opgezet door 2 volwassenen en een kleuter, zo ontdekten wij en ook alle buren op de camping die de tijd van hun leven hadden.

Afijn, een halve dag en een relatiecrisis verder stond de tent, ernstig levensmoe (zowel de tent als wij) en we besloten ter plekke ons idee van rondtrekken door Toscane te laten varen en ons 3 weken niet meer te verroeren. Na 2 weken vielen er gaten in de tent, veroorzaakt door de denneappels die uit de bomen vielen. Niet voor één gat te vangen, kocht ik een potje nagellak en repareerde het dak alsof het een kapotte panty was. Niet echt een plezierig klusje want op dat moment beleefde Italië een hittegolf en de tent was niet van katoen, need I say more?

Aan het eind van de vakantie trokken we de haringen uit de grond, klapten de tent dubbel en mieterden die in de eerste best vuilcontainer die we tegenkwamen. Thuisgekomen vertelde ik het verhaal aan een collega, die mij vervolgens spontaan haar tent aanbood. Een bungalowtent van toen ongeveer 20 jaar oud. Zij kampeerde niet meer en wou er wel van af.


Een zucht van verlichting trok door ons heen. Zowel Schatje als ik zijn opgegroeid met een bungalowtent, dat was bekend terrein! We hebben gekampeerd met deze tent tot het niet meer kon vanwege mijn gezondheidsproblemen. Nu ligt de tent al jaren op zolder, ongebruikt. Ik denk niet meer dat we de tent gaan gebruiken. Als kamperen ooit wel weer haalbaar wordt voor mij, dan denk ik dat we kiezen voor een tent die minder ruimte in beslag neemt in de kofferbak en zich wat sneller laat opzetten. Als je echter van plan bent om te kamperen en 3 weken op dezelfde plek te blijven staan en je hebt veel ruimte in de achterbak van je auto, dan is het een geweldige tent.

Dussssss, wie wil deze retro Oranje 6 persoons bungalowtent graag hebben, gratis en voor niets? Je moet hem zelf af komen halen en bereid zijn de tent een beetje na te lopen en op te knappen. De plekken waar de haringen in geslagen worden (door die elastiekjes) moeten op sommige plaatsen worden vervangen. Maar de tent is in prima staat, beetje verschoten, van superdik katoen, waterafstotend, en met 3 slaapcabines.

Wie zit nu te stuiteren achter zijn computer en denkt JA! Die tent is voor MIJ!! Plaats dan even een reactie zou ik zeggen! In geval van buitensporig veel reacties, ga ik verloten.

dinsdag 10 mei 2011

Stijgende prijzen

Elke week koop ik 2 pakken speltmeel en 2 pakken tarwemeel.  Hiermee bak ik het brood voor ons drietjes. Afgelopen week viel mijn oog op het prijskaartje van het speltmeel (pak van 1 kilo) en in plaats van €2,69 stond daar € 3,30! Dacht ik toch even dat er iets in mijn ogen zat, dus nog even knipperen en jawel, het stond er nog steeds! Bij navraag in de winkel (het was de biologische winkel) bleek dat het meisje achter de kassa niet wist dat de prijs zo gestegen was en - belangrijker - waarom deze zo was verhoogd. Ze vroeg zelfs of ik het zeker wist. Aha, dan had ze niet op obsessieve Spaarcentje gerekend, die meteen uit haar portemonnee een prijslijst toverde met een alfabetisch overzicht van alle producten die regelmatig gekocht worden en de bijbehorende prijzen. Zodat we zeker weten dat bijvoorbeeld een aanbieding ook echt een aanbieding is en geen verkapte prijsverhoging.

Gestegen meelprijzen dus, helaas ook in de andere biologische winkel waar ik een paar dagen later naar toe ging. Gelukkig was er daar wel ook een ander merk beschikbaar dus heb ik 'mijn' merk meel links laten liggen en kies ik voortaan voor iets anders, dat altijd nog 30 cent duurder is dan wat ik gewend was. Ook de espressokoffie in de 'gewone' supermarkt was ineens 70 cent duurder geworden. Daar stond ik me zo over op te winden dat ik zelfs de aandacht van een ouder echtpaar trok wiens levensverhaal verteld moest gaan worden. Gelukkig kan Schatje dat soort dingen heel goed afkappen, dus zochten we naar een alternatief voor de espresso onderwijl bedenkend dat we maar eens een ouderwetse bonenmaalmachine op de kop moeten tikken, jammer genoeg is Koninginnedag net geweest.

Natuurlijk las ik al in de krant dat voedsel duurder gaat worden door mislukkende oogsten maar zóveel duurder had ik niet verwacht. En dan staat ons nog veel te wachten denk ik, er is veel te weinig regen gevallen, dat heeft toch gevolgen voor de groei van de gewassen. Jammer genoeg heb je als consument niet altijd een alternatief. Je kunt een goedkoper merk zoeken maar zeker als je ook kwaliteit en productiewijze belangrijk vindt, sta je op een gegeven moment met je rug tegen de muur. Ik kan er voor kiezen om minder vlees te eten omdat het zo duur is (biologisch dan he, ik heb het niet over de kiloknaller) maar minder fruit, groente of brood eten is geen optie. Ik was al overgestapt op zelf brood bakken omdat het biologische brood zo duur is. Nu de meelprijs is gestegen heb ik geen andere optie dan die te slikken. Echt ruimte voor een speltgranenakker (als je dat zo noemt tenminste) heb ik niet in de achtertuin. Niet nu we daar ook al sla, tomaten, pastinaak, knolselderij en nog een heleboel anders gezonds laten groeien.

Misschien moet ik weer eens kritisch naar mijn huishoudbudget kijken. Want bezuinigen linksom en prijsverhogingen rechtsom leiden toch tot een kramp in de portemonnee.

Wat doe jij? Zijn prijsstijgingen voor jou een reden om je boodschappenbudget te verhogen?

maandag 9 mei 2011

Buitensporige week met weinig uitgaven

Zo de vakantie is voorbij en ik denk dat Zoon niet voldoende tijd  tot zijn beschikking heeft om in de kring op school te vertellen wat hij allemaal heeft gedaan: 3 dagen Eurodisney, twee keer naar het strand, één dag liep hij rond in Artis en één dag ging hij op verjaarsvisite in Lisse. Voordat jullie nu denken dat Huize Spaarcentje ineens geld over de balk smijt, wij gaven vrijwel niets uit aan deze pret. 

Schoonouders namen hem mee naar Eurodisney, iets waar ze zelf al twee keer eerder 'als blije kleine kinderen rondliepen' (aldus Schoonmoeder). Ik heb niet durven vragen wat ze hebben uitgegeven maar het zal fors zijn. Weer thuis overhandigde zoon ons stralend 2 mokken waarop nog een stickertje zat met de prijs. Als een mok alleen al € 9,95 kost, dan zal de rest niet meevallen. Er is wel volop genoten.

Het Artis uitstapje was het resultaat van een Tinteling. Voor wie niet weet wat dit is: sommige werkgevers geven geen traditioneel kerstpakket maar een Tinteling cadeau. Als werknemer heb je de keus uit ervaringen of spullen of tijdelijke abonnementen of een goed doel. Schatje koos voor 2 toegangskaarten voor Artis en ter plekke gaven ze alleen geld uit aan een ijsje én een seutelhanger van Artis de Partis (als moederdag-cadeautje). Broodjes werden vooraf gesmeerd en daar opgepeuzeld.

Ook de 2 stranddagen gingen van start met broodjes smeren en waren de uitgaven ter plekke alleen voor ijsjes. De eerste stranddag leverde ook nog gratis vermaak op want de KNRM gaf een demonstratie van zijn kunnen en 'trad op' met helikopter, reddingsboten en nep-drenkelingen. Veel spektakel en veel herrie.

Het minst leuke en meest dure uitstapje van deze vakantie was naar de kapper, waar wij Zoon minimaal 1 keer per jaar naar toe slepen. € 26 betaalden we om zijn pijpekrullen een beetje te fatsoeneren. Maar dat was dan ook de enige wanklank van de week voor hem. Dat wordt hard vallen vandaag. Gewoon weer naar school, naar judo, op tijd naar bed en geen spectaculair uitje. Maar hij is hard toe aan het 'suffe' leven, getuige de kringen onder zijn ogen.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...