zaterdag 9 april 2011

Pimp je oude tas op!

Zonder enig probleem zou ik elke dag naar de stad kunnen gaan en een nieuwe tas en een nieuw paar schoenen kopen, ik ben een tas- en schoenoholic. Of eigenlijk een niet praktiserende.....want hoewel de neigingen er nog zijn, doe ik het niet meer. Althans bijna niet. Vorige week kocht ik weliswaar een paar gympen van € 70 maar die zijn dan wel van gerecycled materiaal en gespaard van mijn zakgeld. Het was geen impulsaankoop en ik heb er een hele tijd voor gespaard. Dat is al een enorme verbetering ten opzichte van een paar jaar geleden toen ik regelmatig een schoenenzaak binnenliep en fysieke verschijnselen kreeg en overging tot kopen omdat het MOEST.

Tassen zijn ook zo'n verhaal apart. Al mijn leven lang zoek ik de perfecte tas, met niet te veel en niet te weinig vakjes. En er zijn tassen voor verschillende doelen, zo heb je de tas voor even de stad ingaan en ook de tas die je meeneemt op vakantie en daar zit een wereld van verschil tussen. Ik ben geen dure tassendame, meer dan € 30 heb ik er nog nooit aan uitgegeven. Ik val eigenlijk op hele simpele katoentjes. Zo heb ik al jaren een tas die nog prima voldoet. Precies de juiste hoeveelheid ritsen, vakjes en zakjes om mij goed te bevredigen. Alleen deze tas heeft één HEEL GROOT nadeel: ik ben hem zat. Dat kan dus niet hè als consuminderaar dat je die tas zomaar wegdoet of vervangt alleen maar om de heb van een andere tas.

Dusssss kreeg ik een briljante ingeving: we gaan de tas een kleurtje geven! In plaats van kaki wordt de tas marineblauw. Ik toch weer blij, tas gered en dat zonder gezichtsverlies....

vrijdag 8 april 2011

Ben jij ook een boefje terwijl je het niet weet?

Gisteren plaatste De Volkskrant een artikel over Bureau Krediet Registratie. Dat ze wat meer aan de weg timmeren omdat ze concurrentie krijgen van commerciële bedrijven. Tijdige registratie van wanbetalers voorkomt escalatie zou je kunnen zeggen. Maar jammer genoeg worden niet alle schulden geregistreerd, dus is het bestand van de BKR verre van compleet. En blijkt dat mensen er voor kiezen om bijvoorbeeld wel de rekening van het postorderbededrijf betalen en ten koste van de rekening van de belastingdienst. Want die te laat betaling aan de Belastingdienst mag niet worden geregistreerd en die van het postorderbedrijf wel.

Je wordt bij BKR geregistreerd als je een betalingsachterstand van meer dan 3 maanden hebt. Dan krijg je een vette A achter je naam. Als je deze afbetaalt, word je een H, maar zowel de A en de H blijven 5 jaar zichtbaar voor iedereen die het register mag raadplegen.

Hoe vervelend dat is, weet ik uit eigen ervaring. Dacht ik vroeger dat het schuim der natie bij de BKR terecht kwam, ik weet nu wel beter. Je hoeft helemaal geen betalingsachterstand te hebben. Het enige dat nodig is is een bank die niet begrijpt dat jij je rekening wenst op te zeggen en er geld van afschrijft ondanks je opzegging aan de begunstigde, de giroloterij in dit geval. Zo ontdekte ik toen wij 4 jaar geleden een hypotheek wilden aanvragen voor het huis waar we nu wonen (het verhaal loop goed af hoor...). Ik lag met Zoon op het IJsselmeerstrandje en Schatje had een afspraak bij een financieel adviseur. Waarom ik niet meeging, heb ik niet meer op mijn netvlies staan, ik weet alleen dat hij die dag veel heen en weer fietste over de IJsselmeerdijk en mobiel belde terwijl ik allang niet meer lekker op het strand zat en ernstig ging twijfelen aan mijn eigen geheugen.

Wat bleek. Schatje belde met de mededeling dat ik een negatieve registratie had bij de BKR wegens het niet aflossen van een lening van 2500 euro. Hoe en wat wist hij niet, want die gegevens worden niet verstrekt. Dus moet je contact opnemen met de instantie die die gegevens levert aan de BKR. In mijn geval de Postbank (toen nog maar misschien heetten ze toen ook al wel anders). Ik had helemaal geen lening buiten onze gezamenlijke hypotheek dus ik begreep er niets van. Ooit in het hele verre verleden had ik daar wel een lening en die had ik versneld afgelost en dat was veel minder dan het genoemde bedrag. Veel heen en weer bellen leverde niets op en dus ben ik in de papieren gedoken, beetje paniekerig inmiddels want ik zag mijn droomhuis aan mijn neus voorbij gaan.

Het ging niet om een lening maar om mijn girorekening. Die had ik opgezegd, samen met de giroloterij. Alleen de opzegging van de giroloterij werd niet verwerkt en het bedrag werd van mijn girorekening afgeschreven. Dus stond ik rood want ik had de rekening immers leeggehaald omdat ik deze wou opzeggen. En bij rood staan, heffen ze je rekening niet op. Tegelijkertijd ben ik toen verhuisd. Om een reden die ik niet begrijp (de post werd toch echt wel doorgestuurd) ben ik nooit op de hoogte gebracht van het niet opheffen van die rekening. Na die ene keer is er blijkbaar nooit meer geld afgeschreven (ook niet voor de giroloterij) maar ik stond dus rood en dat geruimte tijd en dat wist ik niet. Voor het luttele bedrag van iets van € 25 (een keer loterij en rente op rente). En dus kreeg ik een BKR registratie voor een bedrag van € 2500 want dat was het bedrag van mijn maximale krediet met die rekening. Dus een schuld van € 25 euro werd geregistreerd als een niet afgeloste lening van € 2500. En dat wist ik niet. Te zot voor woorden.

Afijn, eens flink hysterisch geworden en een aantal mensen flink uitgescholden en het werd opgelost. Die enorme schuld heb ik vanzelfsprekend voldaan en we kregen de hypotheek. Maar wij moesten dus wel door het stof om dat voor elkaar te krijgen terwijl ik me van geen kwaad bewust was en altijd netjes mijn rekeningen had betaald. En die registratie blijft 5 jaar staan, ook al is het een onterechte registratie. Want dat kan niet worden teruggedraaid tenzij het bedrijf in kwestie dat jou heeft aangemeld bereid is die registratie terug te laten draaien. Ooit wel eens klem gezeten in de draaideur van een bank? Nu ja zo ging dat dus en telkens stond ik weer buiten en was ik niets opgeschoten behalve de mededeling dat ze het inderdaad heel vervelend voor mij vonden.

Dus als jij ten onrechte als boefje wordt gekenmerkt, dan kun je weliswaar toch een lening krijgen als je kunt aantonen dat bijvoorbeeld iemand anders heeft gesjoemeld op jouw naam en met jouw gegevens (iets dat via internet toch heel vaak voorkomt) of als je het onmiddelijk betaalt dan nog wordt jouw naam pas na 5 jaar gezuiverd. Er wordt niet gekeken naar de situatie en je wordt als onterecht aangemerkt boefje niet op de hoogte gebracht en in de gelegenheid gesteld uit te zoeken wat er aan de hand is. Ook neemt de BKR niet de moeite te verifieren of de beschuldiging tegen jou wel klopt.

Gelukkig gaat ook de BKR met zijn tijd mee, tegenwoordig hebben ze een sms-service. Dus als je een A-registratie te pakken hebt, dan word je er tegenwoordig netjes van op de hoogte gebracht. Dat is al wat. Nu nog zorgen dat een onterechte registratie kan worden teruggedraaid.

donderdag 7 april 2011

Gelukkig

Gisteren was er geen Tweedehands Woensdag stukje. Mijn lijf zelf voelde aan alsof het tweedehands was en dan bedoel ik niet iets dat nog jaren meekan maar een grote miskoop….

Afijn, over de post kreeg ik twee nummers van een onlangs nieuw gelanceerd tijdschrift toegestuurd: GELUKKIG, leven en genieten van een kleiner budget en daar gaat mijn stukje van vandaag over.

Iedereen kent natuurlijk GENOEG. Ikzelf heb er een abonnement op gehad maar heb dat onlangs opgezegd. Niet alleen vanwege consumindermotieven maar ook omdat ik het tijdschrift meer een lifestyle magazine vind geworden dan een tijdschrift met praktische tips over leven met een klein(er) budget.

GELUKKIG is dit duidelijk wel. Er staan besparingstips in, recepten en uitleg over zaken waar we voor betalen en hoe dat is opgebouwd, bijvoorbeeld hoe de energie- en waterrekening is opgebouwd. Elk nummer begint met de praktische tips (afkomstig van lezers) én een interview met iemand die om verschillende redenen langdurig met een kleiner budget moet rondkomen. In nummer 1 lezen we over Netty die haar baan heeft opgezegd en sindsdien met man en 2 kinderen moet rondkomen van 1 inkomen. Netty legt uit hoe het haar toch lukt onder meer door alle cadeautjes voor de kinderen op Marktplaats te kopen en groeten en vlees in de aanbieding te kopen. Ik denk dat voor veel bloglezers haar verhaal heel herkenbaar zal zijn. In het 2e nummer is de geïnterviewde een dame met een heel andere consumindermotivatie: zij kwam door een scheiding en ziekte op bijstandsniveau terecht en geeft hele praktische tips hoe ze met veel geduld uiteindelijk toch altijd spullen vindt binnen haar budget en waar ze enorm van kan genieten.

Elk nummer is er ook aandacht voor budgetkoken. Wat ik heel leuk vind aan de kookpagina’s is dat er precies wordt voorgerekend hoe goedkoop het is om alles zelf te maken en hoeveel duurder een gerecht wordt als je er kant en klare kruidenmixen voor gebruikt. Precies de boodschap die ik continue roep op Spaarcentje kookt!

Als ik het tijdschrift zo lees dan denk ik dat het mikt op mensen die door omstandigheden op bijstandniveau terecht zijn gekomen en die kwetsbaar zijn doordat ze niet altijd over de middelen beschikken om zich makkelijk weer omhoog te werken naar een situatie met meer inkomen. En die een duwtje in de rug nodig hebben bij het maken van keuzes. De hoofdredactrice schreef mij dat ook dat de  ‘belangrijkste doelgroep is iedereen die (langdurig) een lager inkomen heeft. Om je een idee te geven: ongeveer 25% van de NL huishoudens heeft 1400 euro of minder per maand aan besteedbaar inkomen. Daarboven zit een groep huishoudens van ongeveer 15 procent met een besteedbaar inkomen tussen de 1400 en 1800 euro per maand.’

Als ik kijk naar hoe GENOEG er tegenwoordig uitziet, met mooie kleurenfoto’s en achtergrondartikelen over duurzaam consumeren en hoe GELUKKIG eruit ziet met een sobere zwart-wit opmaak en hele praktische tips en uitleg dan is het duidelijk dat er voor beide tijdschriften ruimte is, want beide tijdschriften mikken op een ander deel van de consumindermarkt. GELUKKIG moet nog wel wat gaan groeien, er mogen van mij wel meer tips en verwijzingen in naar bijvoorbeeld sites die helpen met consuminderen en het zou ook wel wat dikker mogen zijn, de opmaak is met grote letters en ik was er zo doorheen, maar het is nog maar net op de markt en zoiets heeft tijd nodig. Ik denk niet dat ik tot de doelgroep behoor. Ik ben al gepokt en gemazeld op consumindergebied en kan inmiddels goed mijn weg vinden om keuzes te maken die me helpen te bezuinigen. Niet iedereen kan dat, sommige mensen hebben een achterstand omdat ze moeite hebben met lezen of met rekenen of met plannen en keuzes maken. Daar is het tijdschrift heel geschikt voor, zaken worden stapsgewijs in hele duidelijke taal uitgelegd.

De prijs is fijn: voor € 15 heb je een jaarabonnement dat automatisch stopt (heel sympathiek vind ik dat). Het verschijnt eens in de 2 maanden. Omdat ik vind dat het tijdschrift wat steun verdient, plaats ik een link op mijn site. Misschien ken je iemand in je omgeving die interesse heeft, of wil je een vriendin een cadeautje geven. Vanaf volgende maand kun je via de site van GELUKKIG ook een abonnement cadeau geven.

Meer informatie vind je hier.





dinsdag 5 april 2011

Spaarcentjes consumindertips: tip 6

Natuurlijk Zuinig plaatste gisteren weer een aantal consumindertips en toen dacht ik ineens: o ja, ik heb er ook nog een aantal klaar staan om hier gepubliceerd te worden! Blijkbaar zakken zaken soms wat weg in het onderbewuste.

Mijn tip voor vandaag is:

Bepaal hoe ver je wilt gaan met consuminderen

Hoeveel je consumindert wordt natuurlijk voor een groot deel bepaald door je budget. Maar als je eerdere tips van mij hebt gelezen en misschien zelfs hebt opgevolgd dan weet je nu precies wat je inkomsten en uitgaven zijn en heb je inmiddels door wat je per maand opzij kunt zetten om te sparen.

Consuminderen of bewust consumeren is iets dat levenlang mee kan gaan. Misschien ben je op een gegeven moment zo fortuinlijk dat je weer meer inkomen hebt, maar dan ben je waarschijnlijk zo consuminderdoorwinterd dat je niet eens meer terug wil gaan naar een situatie van verspilling en niet opletten en spullen kopen die je eigenlijk niet nodig hebt en waar je vooral niet blij van wordt. Hoe je het consuminderen aanpakt is toch ook deels afhankelijk van het beschikbare budget. Als je van de bijstand leeft maak je andere keuzes dan iemand die consumindert uit ideële motieven. Maar in beide gevallen is het belangrijk dat je voor ogen hebt wat de reden is dat je consumindert. Dat bepaalt ook je keuzes, of je overgaat tot hele drastische maatregelen of dat het een kwestie is van hier en daar wat snoeien.

Het zal altijd helpen als je voor jezelf een lijst maakt van dingen die je belangrijk vindt in je leven en die geld kosten. Op nummer 1 staat het belangrijkste voor jou en op nummer 10 bijvoorbeeld de zaken die je het minste belangrijk vindt. De besparingen voer je dan bijvoorbeeld door in de nummers 7 tot en met 10 van de lijst, dus de dingen waar je makkelijk zonder kunt. En je kijkt of dat afdoende is.

Wat je niet moet doen is wat ik helemaal in het begin deed: als een kip zonder kop overal op besparen. Want misschien is dat helemaal niet nodig en de kans is groot dat je zover doorslaat dat je een afkeer van je eigen gedrag krijgt of dat je wrokkig wordt omdat je moet consuminderen.

Ken daarom je ondergrens en weet met welk doel je spaart en consumindert. Tot waar is (be)sparen en consuminderen comfortabel en waar voelt het niet meer prettig? Heb je zin om het water in de douche in een emmer op te vangen en hiermee de wc schoon te maken of gaat dit je te ver en is dat ook helemaal niet nodig? Eten korter koken en na laten garen in een hooikist lijkt misschien heel energiezuinig maar ik vind dat vooral veel gedoe. De verwarming een graadje lager zetten bespaart echter 7 % op je stookkosten en levert volgens mij meer op. Natuurlijk kun je het hele gezin op een doucherantsoen zetten van 4 minuten per keer en waarschijnlijk werkt dat voor heel veel mensen prima, maar als jij nu toevallig iemand bent die heel moeilijk ontspant en dat wel wordt van de douche, dan moet je daar niet op bezuinigen.

Omdat ik inmiddels weet waar onze grenzen liggen, kunnen we keuzes maken. Ik heb een afkeer van verspilling dus we gooien niets weg. Maar we houden wel van kwaliteit en spullen met een eerlijk verhaal, dus we bewegen ons binnen die grenzen. Dat is heel persoonlijk. Zo zal de één vinden dat wij heel veel geld uitgeven aan eten, terwijl ik van een ander zal vinden dat hij heel veel geld uitgeeft aan kleding, maar onder de streep geven we misschien net zo veel (of net zo weinig) uit.

Ik vang dus geen douchewater op, dat is me te veel gedoe. Ik hergebruik wel plastic diepvrieszakken, dat vind ik geen gedoe. Consuminderen is net zo persoonlijk als je huis inrichten naar je eigen smaak.

Meer tips lezen?


maandag 4 april 2011

Groene pasen

Nog even en het is Pasen. Als je de supermarkten mag geloven, kopen we met Pasen net zo veel troep als met Sinterklaas, Kerstmis en Oudejaarsavond want ik kijk al weken aan tegen rekken vol met chocoladeeieren. Hebben we sinds enkele jaren al een groene sinterklaas, nu is er dan ook een groene paashaas, die de mensen bewust wil maken van welke keuzes beter zijn voor milieu en dier, zo las ik op de website van Biologica. De groene paashaas roept op om eieren met code 0 te kopen, aangezien dit de enige code is waarbij de eieren gegarandeerd biologisch zijn, voldoende leefruimte hebben en hun natuurlijke gedrag mogen vertonen (op stok gaan). De groene paashaas gaat daadwerkelijk de (biologische) boer op en de supermarkten langs om te kijken of het ons als consumenten makkelijk genoeg wordt gemaakt om groene keuzes te maken.

De actie groene pasen is van Bio+. En met even doorklikken kom ik op de webstie van Bio+. Dit is een biologisch merk met veel verschillende producten (vlees, zuivel, conserven, bakproducten) die allemaal gegarandeerd 100 % biologisch zijn en 'gemaakt met respect voor de boer, het milieu en het dier.'

De actie groene pasen is dus vooral om de eigen verkoop te stimuleren. Daar is natuurlijk niets mis mee alleen ik zou het zelf prettiger en zuiverder vinden als een onafhankelijk stichting als Biologica zelf bijvoorbeeld een dergelijke actie initieert. Ik vind namelijk de geloofwaardigheid van iemand die mij van iets probeert te overtuigen, wat minder als blijkt dat hij daar financieel voordeel bij heeft. Neemt niet weg dat ik het wel een grappige actie vind en dat ik zelf natuurlijk hoop dat we met zijn allen beter opletten wát we kopen, niet alleen deze paasdagen, maar altijd, continue.

Biologica
actie groene paashaas
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...