zaterdag 19 maart 2011

dure boodschappen en groene keuzes

De laatste tijd hebben we wat meer moeite om uit te komen. Waar dat aan ligt? Misschien door de verjaardag van Zoon, dan pak je wat meer extra's en is het in de weken erna moeilijk afkicken? Ook kochten we veel voorraad wegens aanbiedingen die niet genegeerd konden worden. Afgelopen week was 'onze' koffie in de aanbieding en dat scheelde € 1 per pak, dus werd er behoorlijk wat ingekocht.


We zijn ook weer overgestapt naar nóg meer biologisch. De zich steeds uitbreidende kennis op dat gebied hakt diep in op het budget. Zo schreef ik vorige week een stukje over transvetten op Spaarcentje kookt en kwam ik tijdens het informatie verzamelen er achter dat:
- een producent in Nederland niet verplicht is om op het etiket te vermelden of er transvetten in het product zitten (tenzij het om een olie of vetproduct gaat). Als het er niet op staat, wil dat dus niet zeggen dat het er niet in zit. AARGH!
-  de tekst plantaardig vet ook kan verwijzen naar transvetten. Ik speurde altijd naar transvetten door te zoeken naar de tekst: transvet, geharde vetten, gehydrogenereerde vetten, maar het blijkt dat 'plantaardig vet' ook verwijst naar transvetten.


Dus wéér in de voorraadkastjes duiken en nu vind ik toch weer pindakaas van Calvé met transvetten en blijkt het brood ook volgestopt te zitten. Om het zekere voor het onzekere te nemen (pak ik wéér een favoriet merk pindakaas af van Zoon en krijgt hij ook niet meer het brood dat hij graag eet), stuurde ik een mail naar onze supermarkt met de vraag of het klopt dat het Westfries Tarwe en het Panotta brood dat wij zo graag eten transvetten bevatten en zo ja of ze niet willen overwegen het eruit te halen.


Dit kreeg ik als antwoord:


Wij hebben uw reactie doorgestuurd naar onze leverancier en zij kwamen met de volgende reactie:

Wij zijn ons zeker bewust van de negatieve gezondheidsaspecten die aan transvetzuren worden toegeschreven. Transvet heeft inderdaad net als verzadigd vet ongunstige effecten op het bloedcholesterolgehalte. Het lichaam heeft het niet nodig, daarom is het een goed streven zo min mogelijk transvet te consumeren. Eten bevat echter altijd wel wat transvet, bijvoorbeeld van nature in zuivel, vlees en vis.
Een aantal voor brood veel gebruikte ingredinten, zoals plantaardige olin, veel emulgatoren en ook melkcomponenten, kunnen transvetten bevatten. Transvet wordt ook aangetroffen in vet van dierlijke oorsprong (bijvoorbeeld melkvet). Transvetzuren van dierlijke oorsprong zijn mogelijk niet zo ongezond als die uit industrile bewerking. Hier wordt momenteel onderzoek naar gedaan.

De Nederlandse bakkerijen gaan bij de bereiding van brood zeer bewust om met het gebruik van transvet bevattende stoffen. Wij zijn samen met onze grondstof leveranciers voortdurend bezig met het optimaliseren van de kwaliteit van onze producten, uiteraard neemt gezondheid hier ook een belangrijke plaats in. Veel soorten brood (het merendeel) bevatten daardoor al geen tot zeer weinig transvetten, het gehalte is altijd minder dan 0,1%. Een volledig transvetvrij brood, is een brood met erg weinig ingredinten (meel, bloem, water, gist en zout) zoals bijvoorbeeld natuurbrood.

In Panotta meergranen zit ca. 0,04 gram per 100 gram brood en in West Fries tarwe zit ca. 0,01 gram per 100 gram.

Nou netjes natuurlijk dat ik antwoord krijg en dat ze moeite doen om het uit te zoeken. En jammer natuurlijk dat we dit brood niet meer gaan eten. Want, zo las ik op internet, we krijgen 30 % van de transvetten naar binnen door de consumptie van brood, crackers en koek. Ik vind het niet erg om af en toe iets slechts naar binnen te krijgen als ik iets lekkers neem. Maar in de dagelijkse dingen, die ik eet om mijn lichaam te voeden en gezond te houden, wil ik geen bewerkte zooi aantreffen die schade kan aanrichten. We kochten altijd 2 à 3 broden per week, en ik bakte 2 broden. Ik ben niet in staat om de gehele broodconsumptie te gaan bakken dus kochten we bij de natuurwinkel en jongens wat is dat duur.

Dus vandaar, een lang verhaal om uit te leggen dat het moeilijker is om uit te komen met het budget.
We gaven € 114 aan de boodschappen uit vorige week, slik. Maar dan hebben we wel veel koffie in voorraad en is het geweten weer groen en zuiver…..

vrijdag 18 maart 2011

Weer een keurmerk ontdekt...

Op mijn andere blog (Spaarcentje kookt) heb ik een pagina opgenomen met informatie over keurmerken en begrippen die kunnen helpen bij het maken van keuzes op het gebied van duurzaam consumeren. Tijdens het boodschappen doen ontdekte Schatje dat zijn favoriete biertje is voorzien van een milieukeurmerk. Nou roept hij al jaren dat bier een hartstikke natuurlijk product is en klappen er altijd luikjes voor mijn oren om het niet aan te horen, maar naar dit keurmerk was ik wel benieuwd.

Om het lekker verwarrend te maken: je hebt verschillende milieukeurmerken maar ook een keurmerk dat Milieukeur heet. Dit milieukeurmerk Milieukeur is een Nederlands keurmerk voor producten of diensten die tijdens het hele productieproces of tijdens de hele levenscyclus (van een beest) duurzaamheid als uitgangspunt heeft. Zoals ik het begrijp is het een certificaat dat nauw verbonden is met overheidsdoelstellingen op het gebied van duurzaam ondernemen en zijn er ook fiscale regelingen in het leven geroepen om het voor bedrijven aantrekkelijk te maken. Het lijkt wat eisen betreft op het Europese Eco label,(bijvoorbeeld Klok wasmiddel heeft het Eco label) maar Milieukeur is bedoeld voor die producten of diensten die nog geen Ecolabel hebben, zoals voor voedsel (of agro/food zoals het genoemd wordt)

Wat is het verschil tussen Europees Ecolabel en Milieukeur?
"Europees Ecolabel is het officiële Europese milieukeurmerk. De criteria gelden voor gebruiksartikelen en diensten (bijv. afwasmiddel, toiletpapier en hotels). Milieukeur is het Nederlandse milieukeurmerk. De criteria gelden zowel voor agro/food producten (bijv. aardappelen, groenten, potplanten en bier) als voor gebruiksartikelen en diensten (bijv. autowasstraten, brandblussers en groene elektriciteit). " (bron: http://www.smk.nl/)

Milieukeur is eigenlijk een diploma van verdienste, een teken dat het bedrijf of de producent producten, diensten en bedrijfsprocessen volgens vastgestelde criteria uitvoert. Dit wordt door onafhankelijke instellingen en volgens Europese normen gecontroleerd.

Beetje saai verhaal hè! Op zich is het wel heel interessant als je de gevolgen van Milieukeur bekijkt. Zo heeft SMK (de Stichting Milieukeur) uitgerekend op allerlei gebieden wat de milieuwinsten zijn van producten met het Milieukeur certificaat. Zo las ik dat voor de productie van IJsbergsla met dit keurmerk zoveel minder bestrijdingsmiddelen werden gebruikt, dat de belasting voor het milieu 85 % minder was ten opzichte van gewone (meer vervuilende) productie. Of dat energieleverancier Greenchoice het eerste energiebedrijf was dat dit certificaat kreeg uitgereikt. Of, om weer op dat bier terug te komen: alle graantelers die leveren aan de brouwerij van Gulpener hebben hun hele bedrijf en productieproces aangepast zodat het aansluit bij maatschappelijk verantwoord ondernemen waar deze bierbrouwer voor staat. Of dat een supermarkt besluit om in te kopen volgens de Milieukeurcriteria en dat hun leveranciers hun eigen productieproces en bedrijfsbeleid erop aanpassen.

Wat je dus ziet is dat het duurzame inkoopbeleid van het ene bedrijf, gevolgen heeft voor het bedrijfsbeleid en productieproces van het andere bedrijf, de toe-leveranciers. En dat is precies wat Milieukeur probeert te bereiken.

Milieukeur is niet het zelfde als Biologisch. Een keurmerk als EKO geeft aan dat er geen chemische bestrijdingsmiddelen en kunstmest worden gebruikt, terwijl Milieukeur bijvoorbeeld hele strenge eisen stelt maar het niet volledig verbiedt.

En hoe herkennen we dit? Nou zo! :

Wat koop je als je een product koopt met dit label?Je koopt iets waarvan je weet dat het bijdraagt aan een duurzame omgeving en aan maatschappelijk verantwoord ondernemen. Het is niet hetzelfde als biologisch maar het is wel gecontroleerd en beduidend minder belastend voor milieu dan gangbare productie. Het draagt door de stimulerende fiscale regelingen voor de ondernemers ook zeker bij aan een groenere samenleving.

donderdag 17 maart 2011

Jarig

Vandaag wordt Neef 16. Ik dacht eerst dat het gisteren was, was met de datum in de war. Dus belde ik Oma om haar te feliciteren en was van plan in de namiddag met Neef en Zus te bellen. Maar Oma zei, dank je wel, jij bent er vroeg bij! Bleek gisteren vandaag te zijn, of zoiets. Moet ik wel uitkijken dat ik dan vandaag wel bel om te feliciteren want na gisteren heb ik het gevoel dat ik dat al heb gedaan. Tja je bent warrig of niet!

Ik was er trouwens bij toen Neef geboren werd. Zus vroeg mij of ik bij de bevalling wou zijn en ik zei volmondig ja, niet gehinderd door enige kennis van hoe het er bij een bevalling aan toe gaat. Dat heb ik geweten. Zus ook overigens. Het schoot niet zo op met de ontsluiting en ze wou met rust gelaten worden, dus ik zocht afleiding. Ik deed wat ik altijd doe in een noodsituatie, ik ga koken in enorme hoeveelheden. Terwijl zij lag te baren (mooi woord) doorstond ik een ernstige kookaanval.  Ik vind het achteraf een wonder dat ze het trok om in de kookgeuren te verkeren, want het was Indisch en dat kan zeer penetrant ruiken. Ik kan me van mijn eigen bevalling toch echt wel herinneren dat ik woedeaanvallen om niets naar boven voelde borrelen, maar Zus is een stuk milder.

Mijn aanwezigheid was in zoverre voorbereid, dat ik werk vooraf had geïnformeerd op enig moment in maart onverwacht afwezig te zullen zijn, er stond een tas klaar met spulletje die ik noodzakelijk achtte als 'getuige van een bevalling' (voornamelijk eten en kruiden) en ik had uitgezocht hoe het zat met de treintijden. Dan zou ik alleen nog met een taxi vanaf station Hoorn naar Opperdoes moeten rijden. Waar ik geen rekening mee hield was de taxichauffeur.

Het verlossende telefoontje kwam heel vroeg in de ochtend. Ik gedroeg me alsof ik werd ingehaald door een bende krijgers, en was bang dat ik te laat zou komen. Zoals gezegd, ik werd niet gehinderd door enige kennis op dat gebied en op TV zag je ook altijd in de film dat een vrouw riep o het begint en 5 minuten later lag er dan een dekentje met inhoud in haar armen. Er was toen nog geen reality-tv of een programma als 'De Kraamafdeling'.

Dusssss werk gebeld, naar de trein gefietst, er in en er uit gesprongen, het perron van Hoorn opgerend en al snel de taxistandplaats opgespoord. Ik stap in en zeg: naar Opperdoes! Waarop de chauffeur zegt waar ligt dat? Tja. Noord-Holland maar welke kant uit wist ik niet. Zus haalde me weliswaar altijd op van het station maar als (toen nog) niet rijbewijsbezitter liet ik me vervoeren en lette ik niet op "van hier naar links en daar naar rechts". De chauffeur bleek die ochtend onverwacht te zijn overgeplaatst van Alkmaar naar Hoorn en kende de regio niet. Heel bemoedigend. Ik wist wel dat het in ieder geval richting Den Helder was, dus de auto werd gestart en we gingen! Onderweg zei hij om het ijs te breken dat hij hoopte dat ik geen haast had. Na mijn antwoord dat Zus lag te bevallen werd de rest van de rit geen woord meer gezegd. Ik denk dat hij nu nog trauma's heeft.

Afijn, heel lang later hebben we het toch gevonden. En in plaats van een baby trof ik Zus aan die ook nog heel redelijk aanspreekbaar was. Neef kwam pas uren later, na middernacht. Tussendoor braken de vliezen, was er een dollemansrit naar het ziekenhuis in een verschrikkelijke storm (in mijn herinnering dan hè), flipte Zwager volkomen toen de slagbomen bij de oprit van het ziekenhuis niet opengingen en toen was Neef er dan. Hehe. We lieten Zus en Neef achter in het ziekenhuis en aten 's nachts de Indische maaltijd op, die nog steeds op tafel stond, onaangeroerd.

woensdag 16 maart 2011

Tweedehands woensdag

 

Op deze plek zet ik elke woensdag een gratis tweedehands gekregen voorwerp en de gulle gever in het zonnetje.

Maak kennis met mijn Kenwood. Of eigenlijk die van mevrouw de H. Ik kreeg deze supermachine 2 jaar geleden toen mevrouw de H. naar een verzorgingshuis ging. Ze heeft haar leven lang gebakken, gekookt en kookboeken verzameld tot het niet meer ging vanwege haar toenemende gezondheidsklachten. Voor de dochter van mevrouw de H. is koken een blik bonen opwarmen, vandaar dat ik werd benaderd met de vraag of ik blij zou zijn met wat kookspulletjes.

Ik gebruik de Kenwood bijna dagelijks om deeg te mengen en beslag te maken. Zonder zou ik lang zo veel niet kunnen bakken aangezien ik niet over voldoende spierkracht beschik. Ik overdrijf niet als ik schrijf dat ik inmiddels totaal onthand zou zijn zonder.

Mevrouw de H. overleed een  kleine 2 maanden geleden. Maar ik denk nog dagelijks aan haar!

dinsdag 15 maart 2011

Lentekriebels

Kan niet wachten, bijna lente! Dan zien we weer van alles voorbij zwemmen als we in onze tuin zitten. De tuin grenst aan een sloot en jaarlijks maken we een gigantische geboortegolf mee, helaas ook altijd gevolgd door een slachtpartij. De natuur is wreed en de eerste jaren voelde ik me beroerd over elke pulletje dat verdween. Zo zwom ma eend met haar 15 nakomelingen voorbij en zo kwam oom rat voorbij en waren er nog maar 4. En ma eend heeft dat dan ook nog niet eens door, onvoorstelbaar.

Met het naderen van de lente wil ik ook ineens van alles en veel ervan heeft met geld te maken. We hadden een onverwachte meevaller en zetten dat braaf op de spaarrekening maar ineens hangt er van alles in de lucht aan wensen: de schuurdeuromlijsting moet worden opgeknapt, Schatje wenst zich een nieuwe fiets, ik acht ineens een even-weg-gaan-vakantie in mei noodzakelijk en vind mezelf turend op allerlei websites naar betaalbare adressen, die steeds verder weg liggen. Ik begon in Nederland maar zit inmiddels al in Italië. Ook wil ik ladingen  nieuwe kleding en heb ik nieuwe schoenen nodig, want die 30 paar die ik al heb, daarmee red ik het natuurlijk niet. En de woorden nieuwe TV worden dagelijks uitgesproken door Schatje. Het meeste wordt wel onderdrukt, we gaan niet weg en ik koop geen ladingen nieuwe kleding. Een andere fiets komt er wel, aangezien de oude rammelt aan alle kanten maar een andere TV probeer ik nog buiten de deur te houden.

Waar gaat dit toch over? Ik dacht dat ik dit met huid en haar had uitgeroeid! Maar telkens als er een onverwachte meevaller is, dan vind ik dat ik recht heb op extraatjes. Natuurlijk zijn sommige uitgaven geen extraatje. Als we de schuurdeur nu niet gaan opknappen, stort de schuur vandaag of morgen vanzelf in. Maar waarom brandt extra onverwacht geld zo in de portemonnee? Hebben jullie dat ook of zijn jullie zo geconsumindergetraind (beetje vreemd woord, sorry) dat alle impulsen en neigingen zijn verdwenen?

Hoe gaan jullie daarmee om?

maandag 14 maart 2011

Kraamkamer



Niet dat er al iets te zien is. Ze zijn zaterdag in de aarde gestopt, de dotjes die ons van eten gaan voorzien. En nu maar er boven hangen of er al iets gebeurt. Duurt me veels te lang natuurlijk.
We hebben sla, vleestomaten, prei, courgette, peultjes, doperwtjes. Iemand nog meer tips in de categeorie: zaaien en mislukt nooit?

PS: tis te merken dat de lente in aantocht is. Ons gasverbruik was 35 afgelopen week, en stroom 67.

zondag 13 maart 2011

Luxe ontbijtje

Vanmorgen werd ik veel te vroeg wakker en omdat het veeeels te vroeg was om op te staan ging ik zo even liggen denken en pruttelen, over vroeger, toen we nog meer te besteden hadden. Dan stonden we op zondag op en haalden we vers afgebakken lekkere broodjes bij de warme Turkse bakker bij ons om de hoek. We woonden toen nog in Amsterdam (vandaar een bakker die op zondag open was) en Zoon was nog niet geboren. Dan aten we tergend langzaam het ontbijt en in de middag togen wij naar de Utrechtse Straat, alwaar wij ons opsplitsten. Schatje dook de muziekwinkel in en ik de boekwinkel. Anderhalf uur en vele euro's later ontmoetten wij elkaar in het midden en dan zou het zomaar kunnen dat we ergens een lekker broodje aten.

Met de verhuizing-weg-uit de-grote-stad-richting- klein-IJsselmeerstadje verdween de mogelijkheid van de warme bakker op zondag. Ook hadden we inmiddels iets minder te besteden, want Zoon en een koopwoning waren gearriveerd. De vers afgebakken broodjes werden vervangen door luxe afbakbroodjes uit de supermarkt. Ook hartstikke lekker.

Nu zijn we jaren verder en ik bedacht me ineens dat we nooit meer afbakbroodjes kopen. Is het al niet uit consumindermotieven, dan wel uit angst voor transvetten en troep. Maar ik mis wel het gevoel van een ontbijttafel op zondagochtend met vers geperst sinaasappelsap, een gekookt eitje en lekkere broodjes. Maar wat let me om toch lekkere broodjes naar binnen te werken? Ik kan ze toch zelf bakken! En dus maakte ik heerlijke supersnelle kaneel-notenbolletjes, terwijl Schatje nog lag te ronken en Zoon zijn zondagochtend TV -sessie beleefde. Het resultaat was super! Eitje erbij, Zoon van de TV weggerukt en sinaasappels laten persen, Schatje uit bed geroffeld....dit ga ik vaker doen!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...