zaterdag 19 februari 2011

Je hebt van die dagen…..

Kennen jullie dat, die dagen dat je aandacht heen en weer zwalkt als een dronken kanariepiet? Ik zeker. Of misschien herkennen jullie dat niet en heb ik het iets meer dan anderen. Schatje en Zoon hebben in ieder geval de grootste lol, om mij en met mij. Maakt niet uit.

Zo trok ik gisteren de koelkast open en zag dat de sla behoefte had aan kordaat optreden van mijn kant. De krop schreeuwde om in de mond te worden geschoven. Ik ben redelijk aanspreekbaar dus bedacht ik een maaltijd van rösti (op voorraad in de vriezer), gehaktballen (gehakt ook in de vriezer, ontdooien en ballen draaien) en sla.

Halverwege de middag ontdekte ik dat ik was vergeten het gehakt uit de vriezer te halen. Mmmm. Dan maar de door mij verfoeide magnetron gebruiken. Ingesteld en ontdooien maar. Alleen ontdooide het niet genoeg. Dus opnieuw ingesteld. En toen was het te ver ontdooid. Grrrr. Zit je daar met een klomp gehakt, half ontdooid, half gaar. Niet de materie voor de perfecte gehaktbal zeg maar.

Rul bakken en niemand die het ziet of weet. Maar hoe moet het dan met de rösti? Ik heb nog een witte kool, dus daar hakken we een stuk af en snijden het fijn. Hup in de pan bij het gehakt. Sodeju, ik heb een creatieve aanval. 3 kwartier later komt er een heerlijke ovenschotel uit de oven, bedekt met een laagje krokante rösti. Het gevoel van triomf duurt voort totdat ik de sla zie liggen, zielig en vergeten, beetje verlept.

Ach, de koelkast is als een intensive care voor bijna opgegeven patiënten. 24 uur in de koeling en deze sla kan morgen gegeten worden, alweer, als ik het niet vergeet.

Witte kool uit de oven
3 personen

300 gr rundergehakt
300 gr witte kool, heel fijn gesneden
100 gram champignons, gesneden
1 grote ui, fijngesnipperd
1 teen knoflook, fijngesnipperd
1 grote zure appel, in stukjes gesneden
2 el olijfolie
3 thl kerriepoeder
1 thl gemberpoeder
kwart thl korianderpoeder
scheutje room (ca 100 ml)
peper, zout
100 gram geraspte kaas
300 gram rösti (uit de diepvries)

Ook:
Een grote ovenschaal

Oven voorverwarmen op 200 graden.

Verwarm een el olijfolie in een koekenpan en doe hier de kerriepoeder bij. Laat even bruisen en doe er dan de ui en de knoflook bij. Bak op niet te hoog vuur een paar minuten en voeg dan het gehakt toe. Bak het rul en voeg de rest van de kruiden toe en de groenten en de appel toe. Bak ongeveer 5 minuten en doe er een scheutje room bij. Nog even pruttelen en in een ovenschotel overscheppen. Doe er de geraspte kaas overheen en als laatste de rösti. Sprenkel een eetlepel olie over de rösti en laat in het midden van de oven 3 kwartier afbakken, totdat de rösti goudgeel en knapperig is.

vrijdag 18 februari 2011

Post van Nivea! Of hoe de wolf in schaapskleren reageert.

Vorige week klom ik in de pen en op de barricaden en stuurde een klaagmail naar Nivea over hun onlangs gelanceerde lijn Pure & Natural. Ik vroeg of ze konden uitleggen wat er natuurlijk aan de lijn was, aangezien de lijst met ingrediënten van de deodorant die ik kocht, klinkt als een chemisch laboratorium.

Eigenlijk dacht ik dat mijn mail zou worden genegeerd. Maar Schatje vertelde al zeker te weten dat hier op in zou worden gegaan. Met de sociale media van tegenwoordig klagen de klanten niet alleen meer bij een bedrijf maar ook op het wereldwijde web over een bedrijf, met alle gevolgen. Veel bedrijven zijn huiverig voor de gevolgen van negatieve publiciteit. Best begrijpelijk want als je op Google zoekt op Nivea Pure & Natural en parebenen dan komt mijn klaagstukje van vorige week al naar boven drijven. Ik weet dat sommige bloggers een naam van een fabrikant op aangepaste wijze typen (bijvoorbeeld N.ivea) maar ik doe dat eigenlijk niet omdat ik het wel prima vind gevonden te worden door mensen die zich oriënteren op een product. Wie weet wie ik wakker kan schudden!

Maar o ja de reactie:  inderdaad plofte een nette brief op de deurmat. Jammer genoeg gaat Nivea alleen in op de klacht over de gebruikte ingrediënten en negeert de klacht dat ik als consument op het verkeerde been word gezet door de naam van het product. De wervende tekst op de website over Pure & Natural staat in schril contrast met de inhoud van de  ingrediënten van de deodorant. Nivea schrijft aan geachte mevrouw Spaarcentje dat alle gebruikte ingrediënten zijn goedgekeurd door de Voedsel en Warenautoriteit en dat het wetenschappelijk comité voor de veiligheid blabla enzovoort en zo verder en dat alle producten voldoen aan de veiligheidseisen en onbezorgd door u kunnen worden gebruikt. Ook wordt er nog geruststellend aan toegevoegd dat de ingrediënten niet in de bloedbaan kunnen worden opgenomen.

Aha, dus zo veilig zal het wel niet zijn! Wees gerust, het is wel troep, maar niet verboden en het wordt niet in je bloedbaan opgenomen dus valt het allemaal uiteindelijk reuze mee

Natuurlijk ligt het probleem uiteindelijk niet bij Nivea maar bij de controlerende instanties hier in Nederland. De eisen zouden veel strenger moeten worden. Nivea opereert gewoon in de wettelijk toegestane ruimte. Wel is het jammer dat zo’n groot en bekend bedrijf niet echt de verantwoordelijkheid voelt en neemt om echt groene producten te maken met een keurmerk dat borg staat voor een goede productielijn. Nivea neemt deze verantwoordelijkheid niet maar wil wel meeliften (en geld verdienen) op het feit dat groen en duurzaam hot is.

Natuurlijk zal ik niet ziek worden van die ene deo. Maar ik ben ervan overtuigd dat het wat met je doet als je dag in dag uit via je huid niet-natuurlijke shampoo, douchegel, deo, crèmes, wasmiddelen, schoonmaakmiddelen absorbeert en via je slokdarm E’tjes, transvetten, vlees en zuivel volgepropt met antibiotica naar binnen werkt. Misschien doen al deze afzonderlijke toevoegingen weinig met me, als ze volledig geïsoleerd in mij terecht komen. Maar dat gebeurt niet, elke dag nemen we gifstoffen op in de vorm van straling, geuren, stoffen, eten en dat moet allemaal weer afgevoerd worden en dat regaeert dan ook nog op elkaar en gaat enge verbindingen aan met elkaar. En dat kan je immuunsysteem ontregelen.

Waarom voelt het ene bedrijf zich wel geroepen om bij te dragen aan een gezonde leefomgeving en het andere bedrijf niet?De vlieger dat er met groen geen geld valt te verdienen, gaat al heel lang niet meer op.

Ga ik in mijn eentje verder de barricaden op en zoek ik verhaal op het niveau van de wetgeving en de autoriteiten? Nee joh, veel te weinig energie voor! Ik hoop alleen dat ik niet de enige ben die af en toe de moeite neemt. Veel speldenprikjes gaan uiteindelijk toch pijn doen. Is het niet door een klaagmail, dan wel door het feit dat sociale media tegenwoordig veel kunnen doen om mensen bewust te maken van de troep die ons als een wolf in schaapskleren wordt opgedrongen. Die wolf heeft wel netjes een antwoord gestuurd, dat dan weer wel.....


donderdag 17 februari 2011

Een award!

Wauw, ik kreeg een award van een collegablogger uit de België: vergreetmenietje! Ik ben blij met deze surprise! Het schept ook een verantwoordelijkheid want het is de bedoeling dat ik de award doorgeef aan 3 tot 5 medebloggers en dan nog liefst bloggers die nog niet zo lang schrijven.

Even kort de spelregels:
Als eerste: noem van wie je de award kreeg.
Als tweede: geef de award door aan medebloggers en geef de link van hun blog.
Als derde: laat een berichtje achter op deze blogs, zodat ze weten dat ze een award hebben gekregen.

O jee, daar gaan we al! Ik heb eigenlijk geen flauw idee wie al wel of niet lang schrijft. En sommigen hadden eerst een blog over een ander onderwerp, telt dat dan mee?

Ik trek me er gewoon maar niet zoveel van aan en noem hier de blogs die van mij in het zonnetje gezet mogen worden en waarvan ik zo op het eerste gezicht zie dat ze nog geen jaar bezig zijn.

Tadaaaaaaaa!!!!!!!!




Een award voor: ……..de nieuwe blog van Zena. Zena kenden we al van haar blog Zena’s wereld maar sinds kort is ze op de groene toer: Op groen en duurzaam kunnen we meelezen hoe ze een biologische boerderij bezoekt en twijfelt over de aanschaf van 25 kilo diervriendelijk vlees. Leuk om te lezen!

Een award voor:………ikgahetandersdoen van Valhalla, volgens mij sinds november in de lucht en ik vind het erg leuk en vermakelijk om met haar mee te lezen over het consuminderen en sparen om de schuld aan haar ouders af te betalen en zo de Noorwegen droom te gaan verwezenlijken. Scherp, met humor en met het vermogen om je lekker wakker te schudden. Ik begreep dat ook zij al eerder een blog had, maar daar ben ik niet mee bekend.

En tot slot een award voor:……..duurzaamsparen van Oryx. Eigenlijk kan ze overal over schrijven en het is altijd interessant. De ene keer krijgen we waardevolle informatie over verantwoorde cosmetica en huidverzorgingsproducten. De andere keer schrijft ze een mooi stukje over mogelijke terugkeer van wolven in Nederland, over van bank veranderen en plaatst ze een heel grappig filmpje over een webshop waar je niets kunt kopen.

Vergreetmenietje, dank je wel! Ik had jouw blog al vaker bezocht en vind het leuk dat je me op deze manier in het zonnetje zet. Ik zie dat je uit het prachtige Antwerpen komt of daar in de buurt woont. Mijn vader is daar geboren en hij zong altijd voor ons het lied “op de Boerentoren daar woont madame plonché, van voren een bollenwinkel, van achteren een café’ (weet de tekst niet meer echt goed, zou ik aan Zus moeten vragen). Pas jaren later ontdekte ik dat de Boerentoren echt bestond en de eerste wolkenkrabber van Europa was!

woensdag 16 februari 2011

Visburgers

Wat te doen als je vis wilt eten met 3 personen maar je hebt maar voor 2 personen vis in huis? Dan maak je visburgers! In de diepvries had ik nog een ons kabeljauwfilet en een ons koolvisfilet, ontdekte ik toen ik aan de slag wou gaan (de koolvis was eigenlijk voor de katten bedoeld, maar vooruit…). Het resultaat was evengoed prima. Het recept dat ik bedacht was eigenlijk bedoeld voor kabeljauwfilet, maar je kunt dus experimenteren met de gebruikte vis, je zou ook een mengsel van zalmfilet en kabeljauwfilet kunnen gebruiken of zalmfilet met een restje gerookte zalm.

Wat heb je nodig voor 3 visburgers:
2 ons visfilet
1 eidooier
2 el bloem (en wat bloem om de burger door te wentelen)
peper, zout
1 thl gedroogde kruiden (ik gebruikte dille)
2 el geraspte (niet te flauwe) kaas
1 el olijfolie (om in te bakken)

Ook:
Een hakker (magimix, blender of staafmixer)

Als de vis uit de diepvries komt, ontdooi je hem eerst. Dep de vis goed droog met keukenpapier. Pureer de vis in de hakker en doe over in een kom. Meng er de eidooier, de kruiden en de bloem door en vorm er heel voorzichtig drie burgers van. Deze wentel je door wat bloem.

Verwarm de olie in een koekenpan en bak de burgers in 3 tot 4 minuten per kant, op niet te hoog vuur.

Maak de visburgers niet te lang voordat je gaat bakken, want er komt nog wat vocht vrij.

Je kunt natuurlijk meer visfilet per persoon gebruiken maar dit was een echt consuminderrecept: het doen met wat je in huis hebt.

Wij aten er gegrilde pastinaak, aardappelpuree en tsatsiki bij maar er zijn natuurlijk legio combinaties te bedenken. Ook kun je de visburger opleuken met alles wat je maar lekker vindt en in huis hebt: bijvoorbeeld koriander en pepertjes. Of met wat vissaus en sesamzaadjes. Of met een theelepeltje pesto en wat gehakte pijnboompitjes……

dinsdag 15 februari 2011

Mobiele terreur - of hoe Schatje zijn veel te dure abonnement probeert op te zeggen

Schatje heeft al jaren een abonnement voor een mobiele telefoon bij KPN. Niet naar tevredenheid en ook nog eens hartstikke duur maar opzeggen was teveel gedoe. Twee jaar geleden ging hij hardlopen en verloor zijn mobiel. Nu moest hij wel in actie komen dus hij liet zijn nummer blokkeren en zei meteen het abonnement op. Hij vond een andere provider en was blij. Totdat deze provider hem binnen een maand het bericht stuurde dat ze waren overgenomen door KPN. Het contract werd hierdoor ook overgenomen. Grrrr zat hij weer aan die toko vast, voor 2 jaar maar liefst.

In Outlook had ik een melding gemaakt dat hij in deze periode het contract kon opzeggen, het loopt namelijk tot 7 mei. Hij belt nauwelijks en er zijn veel goedkopere aanbieders te vinden. Dus gisteren na het werk belde hij naar de klantenservice, die zowaar bereikbaar was en meteen opnam. Afijn hij vertelt zijn verhaal, bla bla bla en de klantenservice hoort hem netjes aan. Totdat ze horen dat het abonnement op 7 mei verloopt. Dan kan het pas op 7 maart worden opgezegd op hoorde hij vervolgens, twee maanden van te voren en niet 2,5 maand van te voren. Huh?!

Nu is Schatje over het algemeen wat milder gestemd dan ik, dus hij zei eerst dat hij dan over een paar weken zou terugbellen maar ik ben een ka keutel van hier tot ginder en begon door het gesprek te roepen: hoezo 2 maanden van te voren, je bent nu toch ruim op tijd, ze voeren het maar in?! Dus Schatje ook beetje kwaad en verhaal halen bij de KPN-medewerker. Die tot vervelens toe bleef herhalen dat het inderdaad belachelijk was maar dat hij het niet in kon voeren, dat het systeemtechnisch niet mogelijk was.

Natuurlijk heeft die KPN-jongen gelijk, ik weet ook wel zeker dat hij het niet kan invoeren. Ik werkte zelf ooit bij een dochterbedrijf van KPN op de Klantenservice en als de directie iets niet wil, dan is het de klanten van dienst zijn. Want dan kunnen ze weglopen. Dus weglopen moet je altijd-voorkomen-zo-niet-onmogelijk-dan-wel-heel-moeilijk-maken. Een aangetekende brief waarin je het abonnement opzegt wordt niet behandeld. Want het kan alleen telefonisch worden opgezegd. Als een KPN-medewerker een rotdag heeft en jouw opzegging niet invoert, heb jij geen poot om op te staan.

De feiten: een mobiel abonnement van KPN kan alleen telefonisch worden opgezegd. Dat moet uiterlijk een maand voor het verstrijken van je abonnement. Als je niet op tijd opzegt, kan je het later op elk gewenst moment opzeggen, met inachtneming van 1 maand opzegtermijn. Als je denkt ruim op tijd te zijn en het 2,5 maand van te voren opzegt ben je te vroeg. Wat KPN doet is heel slim, het brengt het moment dat je kunt opzeggen terug naar een hele kleine periode en hoopt waarschijnlijk dat de beller denkt, laat maar. Of denkt: ik bel dan op 7 maart wel terug en het alsnog vergeet.

Maar wij niet met ons olifantengeheugen, de herinnering is opnieuw ingevoerd in Outlook én in mijn mobiel. Zodat toeters en bellen afgaan op 7 maart en we eindelijk KPN kunnen uitzwaaien,opzeggen, de das omdoen, de rug toekeren, Wat een mentaliteit zeg om klanten te houden!


maandag 14 februari 2011

Wat doen we met energieverspillers?

Toen ik vanmorgen op stond borrelde er een stukje over energie besparen omhoog. Het is immers maandag, ik noteer dan de meterstanden, geef ons dan een schop onder onze ….. of juist een schouderklopje en gebruik de opgedane kennis om nieuwe acties te bedenken. Nu schrijf ik vaker over energie besparen, maar ik had zin om nu eens alles wat ik tot nu toe heb verzameld, netjes op een rijtje te zetten.

In mijn zoektocht naar meer tips, kwam ik per ongeluk op een website terecht waarvan de schrijfster in kwestie in november 2009 heel vrolijk vertelde dat ze per maand € 600 betaalt aan de energiemaatschappij.  Dit werd goedgepraat met de opmerking dat ze ook een in hééééééél groot huis wonen, dol zijn op badderen en heel veel apparaten in huis hebben staan en o ja: iedereen in haar omgeving verbruikt zoveel.

Tja, wat vind ik daar nu van? Ik val helemaal stil als ik dit lees. Het punt is dat deze dame zich nu toch ook wel realiseerde dat € 600 misschien wel wat aan de hoge kant is (hoe zij tot deze conclusie kwam schreef ze helaas niet), dus ze ging de 10 jaar oude CV ketel vervangen. Nou geloof me, dit soort verspilling pak je niet zo aan hoor! Het is waarschijnlijk een beetje overbodig om te zeggen dat het geen consuminderblog is waar ik terecht kwam. Ik heb wel even rondgekeken, het ging voornamelijk over lifestyle, beauty en wat je vooral niet en wel moet dragen wil je nog serieus genomen worden. Niet helemaal mijn wereld…

Nou laat ik deze dame verder lekker met rust, maar wat zouden jullie doen als het iemand is die je persoonlijk kent? Zou je iemand aanspreken op zijn of haar gedrag? Ik vind dat heel moeilijk. Zo draaien onze buren elke dag een was en drogen ze deze bij slecht weer in de wasdroger. Ze zijn met zijn tweetjes, kinderen allang de deur uit. Het zijn dezelfde mensen waar ik eerder over schreef omdat ze standaard de verwarming op 21 graden zetten en wel klagen dat de energierekening zo hoog is. Ze leggen blijkbaar geen verband tussen hun eigen gedrag en de rekening die ze gepresenteerd krijgen (conludeer ik even heel kort door de bocht). Nou is het ook hun eigen zaak, maar toch heb ik daar een dubbel gevoel over. In hoeverre mag je iemand aanspreken op verspillend gedrag? En wat is dan verspillend gedrag? Waar ligt de grens? Is het verboden om jezelf te  belonen met een lange douche na een stressvolle dag? Kan ik nooit meer zonder schuldgevoel in bad liggen (ik heb niet eens een bad maar oké, het gaat even om de vergelijking hè)?

In het weekendmagazine van De Volkskrant staat de rubriek ’wat zou u doen’. Iemand schrijft een brief met een gewetensvraag en lezers kunnen dan de week erna advies geven. De onderwerpen variëren van vreemdgaan en moet-ik-wel-of-niet-samenwonen-met-deze-enorm van-mij-verschillende-man tot ik-kan-mijn-schoondochter-niet-uitstaan en wat-is-een-normaal-bedrag-voor-een-huwelijkscadeau? Afijn, Lieve Lita voor Volkskrantlezers.  Enorm leuk om te lezen, vooral ook door de totaal verschillende antwoorden, waarbij het rebellerende antwoord van vooral sommige oudere lezers me vaak van de stoel doet vallen van het lachen. Deze week stelde een vrouw de vraag of ze haar vriendin kan aanspreken op verspillend gedrag. De briefschrijfster leeft heel bewust en duurzaam en haar vriendin ‘heeft terrasverwarming, rijdt een SUV, scheidt haar afval niet, gaat zes keer per jaar op vakantie, enzovoort.  De vraag is of je iemand mag aanspreken zonder belerend over te komen en ze raakt daarmee wel de kern. Ze schrijft: Kan ik haar aanspreken op haar asociale gedrag. Ze vervuilt immers de wereld waarop ik ook woon. Hoe bespreek ik dat zonder belerend te zijn. Of is het haar goed recht te leven zoals ze wil? Met dan vervolgens de vraag of ze nog wel bevriend met elkaar kunnen zijn als de levenswaarden zover uit elkaar liggen.

Nu denk ik dat deze vriendschap sowieso niet goed zit. Ik denk dat hier iets anders achter steekt. Als je je zo ergert aan bepaalde uitingen van gedrag dan is het vaak een bliksemafleider voor iets geheel anders. Mensen die je goed kent en waar je dol op bent, kunnen over het algemeen een potje bij je breken. Op het moment dat verspillend en onachtzaam gedrag van een ander een belemmering voor je wordt, is dat misschien omdat er ook zaken in de vriendschap veronachtzaamd worden, die jij wel belangrijk vindt maar de ander niet. Op het moment dat een verhaal over verspilling wordt afgeserveerd, voel jij je terzijde geschoven of niet serieus genomen terwijl het de opmerking over levenswijze is waarin de ander niet is geïnteresseerd. Ik denk dat deze briefschrijfster zich niet gehoord of gezien voelt.

Dit slaat natuurlijk helemaal nergens op en is psychologie van de koude grond maar mijn fantasie slaat wel vaker op hol naar aanleiding van een stukje in de krant of van flarden gesprekken die ik opvang. Ik persoonlijk heb ervaren dat het zinloos is om mensen aan te spreken op verspillend gedrag. Wat wel beter werkt, is mensen laten zien hoe het ook kan en met welke motieven. Ik merk dat mensen veel meer ontvankelijk zijn voor een verhaal over energie besparen als ik uitleg dat wij minder te besteden hebben. Als je spreekt over je eigen ervaring, in plaats van dat je een ander aanspreekt op verspillend gedrag komt dat minder aanvallend en minder belerend over. Dat ik dit schrijf is heel wat, want ik kan nogal strikt in de leer en rigoureus zijn. Als ik iets ontdek, dan moet de hele wereld daarvan meegenieten. Alleen ik kom er steeds meer achter dat ik meer bereik als ik minder dwingend ben.

Dus laat ik de buren lekker met rust. Elk verhaal heeft namelijk twee kanten. Ik weet toevallig  dat ze elke dag een was draaien, omdat ik dat hoor. Maar ik weet en zie niet elk aspect van hun energiegedrag.  Wat ik wel weet is dat ze geen computer hebben, geen vliegvakanties houden, bijna altijd op de fiets boodschappen doen, nooit eten weggooien en zoveel mogelijk seizoensgroenten eten. Ik durf er geen weddenschap op af te sluiten of zij meer verspillend zijn dan wij met onze laptop, muziekcomputer en daglichtlamp!

Zo, dan houden jullie de lijst met energietips tegoed van mij. Morgen weer een dag. Want ik ga nu consuminderen met mijn eigen energie!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...