zaterdag 5 februari 2011

Goedkoop verbouwen

Veel mensen hebben in huis een ruimte waar weinig mee gebeurt. Zo hebben wij het kleine kamertje (en nee ik heb het niet over de WC). Dit kamertje was ooit bedoeld als studeerkamer voor mij. Het begon als fijne ruimte met wat kastplanken en een bureau voor mij. Toen ik stopte met studeren sloop het wasgoed de ruimte in en kreeg de kamer een andere functie. Blijmoedig ving hij alles op wat niet langer gewenst was in andere ruimtes. Een asielcentrum voor uitgewerkte producten, voordat het definitief naar de vuilstort verdween.

Op zich heel handig natuurlijk. Zo komt Zoon regelmatig thuis met een niet te stelpen stroom werkjes. Hij is de kleutertijd allang gepasseerd maar nog steeds is Pasen, Kerstmis, Sinterklaas en elke wisseling van het seizoen het startsein voor een productie van knutselfrutsels liefst gemaakt van WC-papier en rietjes, die meteen loslaten zodra ze onze deurmat zijn gepasseerd. Mijn tactiek is al jaren gelijk: het wordt eerst uitgestald in de huiskamer. Na enige tijd verplaatst het zich naar de trap, dan gaat het richting zijn kamer en daar wordt het na een jaar op een moment dat hij niet kijkt overgeheveld naar het rommelkamertje. De mooiste dingen berg ik op in een grote doos met zijn naam erop, waar ook de zwemdiploma’s, pietendiploma’s en eerste schrijfschriftjes liggen. De rest wacht op een genadeslag.

Doordat ik ziek ben is deze genadeslag zomaar drie jaar uitgebleven. Schatje moet naast zijn werk ook nog een huishouden draaiende houden, boodschappen doen, in het weekend in de stad met Zoon spullen kopen voor verjaarspartijtjes, nette kantoorkleren naar de stomerij brengen, de tuin onderhouden, met Zoon af en toe kleding kopen en hier en daar lampen vervangen en klein onderhoud plegen. Dus zooi uitzoeken komt er niet van, want lijkt niet urgent.

Dat werd het uiteindelijk wel toen ik bij wijze van spreken de deur van de kamer niet meer dicht kon doen. Inmiddels stonden er overal zakken waar spullen uit vielen, er staat een kast met de kleding van Zoon, het wasgoed droogt er en de stapel troep maakt dat je voortdurend het gevoel hebt dat je een beslissing moet nemen over wat dan ook, niet echt ontspannen als je de was moet ophangen terwijl je je buik moet inhouden omdat er zo weinig beweegruimte is.

Dus……ben ik sinds de zomervakantie regelmatig met een vuilniszak de kamer in geslopen voor een graaikwartiertje: alles erin mieteren waarvan ik niet weet wat ik er mee moet en vooral niet te lang nadenken. Dingen apart zetten voor de weggeef: vooral kleding en speelgoed/boekjes van Zoon waar de kleine van mijn vriendin mee kan spelen. Ik lieg niet als ik zeg dat er sinds september minstens 15 zakken met zooi zijn verwijderd uit de kamer en weggegooid, weggegeven of naar de kledinginzameling gebracht.

Hoe leger de kamer werd, hoe meer ik zag wat een fijne ruimte dit eigenlijk is. Heel knus en zodra de zon schijnt, kun je letterlijk zonnebaden in het licht en hoeft de verwarming niet aan. Mmmmm, misschien heel misschien, toch maar weer een eigen kamer? Niet om te studeren maar om te schrijven. En aldus mijn idee als zaadje in het brein van Schatje geplant. Schatje heeft het klussen zonder geld uit te geven tot kunst verheven. Hij winkelt in eigen huis alsof het een bouwmarkt is: plankje hier, beugeltje daar. En zo zit ik nu aan mijn eigen werkblad in een volledig opgeruimde kamer dit stukje te tikken. Zonder dat we er een cent aan hebben uitgegeven. Kijk, dat voelt goed!

vrijdag 4 februari 2011

help, een verjaardagspartijtje.....

Zoon wordt volgende maand 9 jaar. Met het groter worden, worden de verjaarswensen ook groter en complexer. Niet alleen van cadeautje maar vooral ook van de partijtjes. Ik ben er niet geheel over uit of die druk aan de verwachtingen van de kinderen ligt of aan de ouders. Ik heb wel het gevoel dat van ouders erg veel creativiteit wordt verwacht om een verjaarspartijtje te organiseren dat voor kinderen nieuw en niet te suf is. Bowlen, zwemmen, film, speurtocht, mariniersmuseum, speeltuin, discofeestje voor 9 jarigen mét overnachting bij de jarige job (in mijn ogen belachelijk en daar hebben we dan ook een stokje voorgestoken), t is allemaal al een keer gedaan. Het lijkt ook alsof in onze directe omgeving van schoolvriendjes geld geen rol speelt als het om cadeautjes en partijtjes gaat. Dat ik daar grote moeite mee heb, mag duidelijk zijn.

De tactiek van het eerste jaar was de 5-jarigen eerst flink fysiek uitputten, daarna schminken en even voor een Donald Duck filmpje zetten maar dat werkt niet meer bij oudere kinderen, althans niet in dit deel van het land. Waar de ene helft van de kinderen braaf een film uitkijkt, breekt de andere helft systematisch je huis af. Ik geef het ook onmiddellijk toe: ik ben een watje. Zoon is meestal een heel makkelijk en niet ondeugend kind dus ik ben absoluut niet getraind in ferm optreden.

Een partijtje dus: het is een heel gegoochel om iets te verzinnen dat geen al te grote aanslag op de financiën is en dat mij niet te veel belast. Ik kan niet mee op een speurtocht die ik vooraf zelf uitzet en ik kan ook niet mee een uitstapje maken. Mijn rol is die van het brein en Schatje moet de uitvoering doen. Vaak met hulp van Oma maar die is ook niet meer de jongste, dus om Oma nu met een groep 9-jarigen het zwembad in te sturen?

Schoonouders zijn net met pensioen en nog erg vief (nou ja, in theorie dan) dus die gaan dit jaar ingeschakeld worden (moet ik ze overigens nog vertellen). Wat we dan gaan doen? Eerst iets uithuizig, dat nog nader bedacht moet worden. En dan wou ik met het zooitje gaan gourmetten. Gourmetten alleen al moet toch goed zijn voor op zijn minst 1,5 uur. Kunnen ze daarna weer opgehaald worden. De uithuisactiviteit zorgt nog voor hoofdbrekens. We zijn al eens naar een piratententoonstelling geweest (groot succes maar door de aanwezigheid van 3 ongeleide projectielen een flinke aanslag op onze zenuwen) en een theatervoorstelling. Ook huurden we eens 2 clowns in (in onze ‘rijke’ jaren).

Als het aan mij ligt schaffen we partijtjes af. Scheelt enorm veel stress bij de ouders en het kind. Zoon is lief en altijd goed aanspreekbaar maar veranderde vorig jaar binnen 10 minuten in een soort doorgedraaid monster dat niets meer hoorde en niets meer zag. Alsof een alien zich even in zijn brein genesteld had. Ook heeft hij een voorkeur voor vriendjes waar enorm veel herrie uitkomt, of misschien is dat wel normaal voor jongetjes van die leeftijd.

Zucht, heeft iemand een tip? Iets dat niet te veel geld kost?

donderdag 3 februari 2011

Zal je altijd zien.....

Zit ik net op het toilet, kijk ik naar links zie ik dat in 'mijn' pak toiletpapier 8 rollen zitten en geen 12!
12? Hoe kom ik daar nu bij? Ik betaal dus 29 ct per rol. Zucht, ziet de wereld er weer heel anders uit.....

Toiletpapier, meesjes update en warme truiendag….

Zo, daar komen weer wat cijfers. Naar aanleiding van jullie toiletpapiertips kan ik vertellen dat ‘mijn’ toiletpapier (Perfekt, te koop bij de Deen) eigenlijk helemaal niet zo duur is, ik betaal 0,20 per rol.
De euroshopper van AH kost 29 ct per rol
Floralys van de Lidl is 22 ct per rol
Kringlooptoiletpapier van de Lidl is 29 ct per rol
Toiletpapier van de Aldi is 32 ct per rol

Zo, t is maar dat jullie het weten. En ik maar denken dat ik duur uit was.

Ook kreeg ik een reactie van Ri over wat een meesje tot een kool of pimpel maakt. Het antwoord zal ik nooit meer vergeten: een pimpelmeesje heeft een paars koppie (als in pimpelpaars) en een koolmeesje heeft een zwart koppie, als in – jullie voelen het al aankomen – koolzwart. Dank je wel!

En dan nu over naar meer nieuws uit de natuur, of liever het behoud van de natuur:
Morgen is het warme truiendag!!

Dusssss, trui aan en verwarming uit, of op zijn minst een graadje lager. Een graadje lager scheelt 7% aan energie en betekent ook minder vervuilende uitstoot. Doe je het niet voor het milieu, denk dan op zijn minst aan je portemonnee want het scheelt je dus ook 7 % in de kosten.

Geld besparen zit in kleine dingen. Mijn buurvrouw heeft standaard de verwarming op 21 graden staan maar wel het hele huis laten isoleren, omdat ze de kosten van energie zo hoog vindt. Terwijl geld besparen zo makkelijk kan zijn!

Hier betekent de verwarming een graadje lager zetten dat hij op 17 graden staat. Want de verwarming staat overdag op 18 en in de avond op 19 graden.

Doen jullie mee?


woensdag 2 februari 2011

Gezocht: tip voor toiletpapier


Dit is wat wij uitgaven aan boodschappen afgelopen maand:


boodschappen
Januari
Gemiddeld
per week
groente/fruit
 €   58,03
 €   11,60
eiwitten
 €   79,71
 €   15,95
koolhydraten
 €   62,74
 €   12,55
blik, conserven, gedroogd, smaakmakers
 €   37,17
 €    7,45
zoet beleg, zoutjes, snoep, lekker
 €   48,93
 €    9,78
drank
 €   40,92
 €    8,19
zuivel
 €   42,89
 €    8,58
was en schoonmaakmiddelen, huish.art.
 €   24,47
 €    4,90
katten
 €   19,38
 €    3,88
diepvries
 €    1,49
 €    0,30
persoonlijke verzorging
 €   17,33
 €    3,47
totaal
 € 433,06
 €   86,65



Ik nam 5 keer geld op in januari. Omdat ik de ene maand 4 keer en de andere maand 5 keer geld opneem, heb ik dan ook niet echt een maandbudget, maar meer een weekbudget. Ik kom op sommige blogs wel tegen dat van hetzelfde bedrag de ene maand 4 en de andere maand 5 weken moet worden uitgekomen, maar daar voel ik me niet prettig bij. Ik heb gewoon gekeken welk weekbedrag voor ons haalbaar is, dat maal 52 gedaan en dat gedeeld door 12. Zo kom ik op een om-en-nabij bedrag voor de begroting en de ene maand zit ik daar iets boven en de andere maand iets eronder.

Leuk zo’n overzicht, maar wat gaan we daar mee doen? Nou vooral bedenken of ik welk zo veel geld wil uitgeven aan de verschillende categorieën. Voorheen noteerde ik alleen het totaalbedrag van de boodschappen, maar met ingang van 1 januari ben ik dus alles gaan noteren in afzonderlijke categorieën. Gewoon, om eens te kijken wat we uitgeven en of ik dat had verwacht.

Ik schreef al eens eerder dat ik verwachtte dat we veel geld uitgaven aan drank, omdat ik nooit drink en Schatje wel, pure pisnijd dus en ik beschouw het als een luxe uitgave. Het drankgelag valt eigenlijk heel erg mee moet ik grommend bekennen, zeker als ik bedenk dat we door mijn aandoening nooit uitgaan, een avondje stappen of eens uit eten gaan. Schatje zijn biertje afpakken gaan we dus niet doen. Maar wat een geld geven we uit aan vlees en vis! Wel helemaal biologisch en MSC verantwoord, maar toch. Gelukkig is er veel ingeslagen met de hamsterweken, dus zit er een flinke voorraad in de vriezer. Brood is ook al een enorme kostenpost! Alleen al aan brood geven wij ongeveer € 7,50 per week uit. Sommige uitgaven zijn buikpijnmakend, zoals de ongebrande notenmix. Ik vind het heel lekker, maar € 2,49? Mmmmm. Andere uitgaven zijn ook buikpijnmakend maar wel doordacht. Ik haal bij de natuurwinkel krunchies voor in de yoghurt, loeiduur maar wel zonder suiker en vele malen beter dan troep als pops en andere ontbijtgranen die werkelijk niets gezonds bevatten. Dus € 2,99 neem ik dan maar voor lief.

Om de kosten te drukken zijn de voornemens voor de komende maand:
  • Minder vlees eten en wat meer experimenteren met vleesvervangers. Ik ga dit weekend kikkererwtenburgers proberen te maken (soort van falaffel maar dan groter en met gepureerde groenten en kaas).

  • Meer brood zelf bakken, ook voor Schatje en Zoon. Het perfecte gistbrood heb ik nog niet gevonden, dus daar ben ik nog mee aan het experimenteren. Er zitten nu al weer 2 broden in de oven. Eén volgens het recept van Teunie, uit haar boek Dat doen we zelf wel! en één ander recept opgeduikeld uit een boek over speltmeel.

  • Niet meer dan één zoet broodbeleg per week kopen. Nergens voor nodig om altijd meer dan 4 soorten zoet beleg te hebben. Gewoon één keer per week een aanvulling kopen.

  • Ik slik nogal wat vitaminen. Naast de gewone medicatie die ik sinds kort neem, slik ik hoge concentraties vitamine C, een multicomplex en vitamine d (in de wintermaanden omdat ik bijna niet buiten kom). Mijn weerstand is extreem slecht en doe ik dit niet dan sjouw ik van verkoudheid naar verkoudheid en heb ik veel keelontsteking. Nu nam ik altijd supplementen van Orthiflor, omdat hier geen troep in zit, geen suikers maar die potjes kosten je zo € 18 euro per keer (voor een potje waar ik dan 2 maanden mee doe). Niet alle potjes zijn tegelijk op maar ik heb dus zeker 2 keer in de maand een dergelijke uitgave, dat van het boodschappenbudget afgaat. Nadat ik een artikel las over de kwaliteit van supplementen (en waaruit bleek dat een paar supplementen van de HEMA als beste uit de bus kwamen) kon ik het ineens niet meer opbrengen al dat geld voor een potje gezondheid, dus ik ben met ingang van deze week overgestapt op een gewoon apothekershuismerk, voor € 3,95. Dat kan dus ook blijkbaar. Ik zie wel of ik ineens zwak, ziek en misselijk word.

  • Ik zou graag willen bezuinigen op toiletpapier, maar het is een twijfelgeval. Ik betaal € 2,39 voor 12 rollen maar het is wel goed spul. Ik heb wel eens goedkopere rollen genomen maar dan verbruikte ik 3 keer zoveel omdat het papier zo poreus is. Ik wil iets wat wel sterk is zonder dat ik mijn billetjes kapot veeg zeg maar. Wie o wie heeft voor mij dé gouden toiletpapier tip?

We gaan het zien de komende maand of dit zoden aan de dijk zet.

dinsdag 1 februari 2011

Vogeltjes die bijstand verlenen tijdens het afwassen

Zus is van de bloemetjes, de plantjes en de beestjes, althans in het herkennen en benoemen ervan. Toen wij nog in het ouderlijk huis woonden, vertrokken mijn ernstig verwaarloosde planten af en toe naar de ziekenboeg en maakte zij ze weer beter met haar groene vingers. Ze heeft een pony, 3 honden en 2 konijnen en als niemand haar tegen houdt lopen er binnenkort ook geiten en kippen rond. Ik ben heel beperkt, ik houd van katten. Honden vind ik wel leuk mits op gepaste afstand en niet al te erg naar hond ruikend. Mijn talenten liggen duidelijk ergens anders. Zo weet ik me feilloos te herinneren wat ik mensen te eten heb gegeven, tot jaren terug, wat ik de 1e keer voor ze maakte en de 2e keer en ga zo maar verder. Dat is ook een gave vind ik

Dat ik altijd weinig oog had voor de natuur om mij heen, heeft tot gevolg dat ik nog geen Kraai van een Ekster kan onderscheiden. Toch boek ik vooruitgang. Sinds wij in dit huis wonen herken ik Vlaamse Gaaien, Meesjes en Roodborstjes (Wanneer een meesje een pimpel of een kool is, weet ik eerlijk gezegd niet. Dat is vast een volgende stap). Deze tuin wordt druk bezocht zeg maar. Ook tot grote vreugde van mijn katten.

Vanmorgen deed ik de afwas, op de hand. Mijn uitzicht is riant, als ik mijn ogen losruk van het rustgevende sop, kijk ik uit op onze tuin met daarachter een park.  Aan de pergola hangen zakjes met vogelvoer, maar daar is geen vogel te bekennen. Wel vlak bij mij, aan de andere kant van het raam. Een koolmeesje of pimpelmeesje, t is in ieder geval klein en schattig, van het formaat éénhapsmaal voor de katten. Het zit op een tak en kijkt naar mij, hipt wat heen en weer en vliegt weg. Dan maar weer verder met de afwas. Nee verhip, hij komt weer terug. En kijkt weer naar mij. Ik kijk terug. Kijk, dat maak je nou niet mee als je de vaatwasser vult. Lang leve het op de hand afwassen!

maandag 31 januari 2011

Boeken hebben, houden, lezen, lenen, wegdoen

Vroeger kocht ik me blut aan boeken. Ik overdrijf niet als ik zeg dat een groot deel van mijn salaris opging aan boeken. Toentertijd werkte ik bij een uitgeverij en had ik de mogelijkheid om alle boeken met 40 % korting bestellen. Het Centraal Boekhuis – zeg maar het magazijn waar alle boeken van alle uitgevers liggen opgeslagen – leverde wekelijks bestellingen af, ook aan onze uitgeverij. Dat was op een vast moment, op maandagochtend ergens tussen 10 en 11, en daar zat dan bijna wekelijks ook verse voorraad voor mij bij. Wat sommige vrouwen hebben in een kledingzaak, had ik met boeken. Op maandagochtend had ik een droge mond en was ik fysiek onrustig tot het moment dat de dozen waren opengesneden en mijn boeken tevoorschijn kwamen. Gelezen boeken werden netjes in de kast gezet op alfabet.

Nu, heel veel verhuizingen en een kleiner budget later, is de situatie drastisch veranderd. De boeken staan allang niet meer op alfabet en ik koop vrijwel nooit meer boeken. Ooit verzuimde ik bij een verhuizing de boeken op alfabet in te pakken, uit te pakken en weer terug in de kast te zetten en sindsdien is het nooit meer goed gekomen. En met het niet meer netjes op alfabet zetten is een proces van loslaten op gang gekomen, denk ik nu achteraf. Ik ben al jaren bezig de boekenvoorraad te minimaliseren, geef ze weg, stop ze in dozen op zolder en vraag me telkens weer af wat ik er eigenlijk mee moet. Het enige wat ik wél met mijn leven blijf bewaken, is mijn kookboekenverzameling.

Tegen Schatje hoorde ik mezelf gisteren zeggen dat ik het liefst alle boeken de deur uit zou doen. Op de één of andere manier beklemt het me, al die gelezen stofzooi waar je nooit meer iets mee doet. Omdat Schatje weet hoe rigoureus ik kan zijn – hij vreest altijd het moment dat ik zeg dat ik een plannetje heb bedacht – heeft hij zeer overtuigend betoogd dat het voor Zoon later prettig is als hij kan kiezen uit heel veel boeken om te lezen en dat het fijn is als die boeken binnen handbereik zijn.

Nou vooruit, ze mogen blijven, nog even. Maar dat ik bijna nooit meer iets koop zal jullie duidelijk zijn. Was het voorheen voor mij noodzakelijk om een gelezen boek te houden, nu heb ik die neiging niet meer. De bibliotheek is voor mij een geweldige ontdekking. Omdat het me niets kost (nou ja, behalve € 29,50 per jaar dan), merk ik dat ik veel meer uitprobeer en zo schrijvers ontdek die anders aan mijn neus voorbij zouden gaan. Ook lees ik veel over onderwerpen waar ik wat meer over wil weten. Nu ben ik nogal bezeten van het consuminderen, dus werd het tijd om weer eens te kijken wat er op dat gebied te halen valt.

Ik las dit weekend het boek van Teunie Luijk: Dat doen we zelf wel! Teunie heeft een groot gezin (10 kinderen), een krappe portemonnee en veel organisatietalent. Het is leuk om te lezen hoe zij alles aanpakt, van het uitzoeken van kleding voor al het kroost tot het hele gezin tegelijk laten knippen door de thuis-knip-kapper. In 12 hoofdstukken die de namen van de maanden hebben, behandelt ze alles: van  feestdagen en kinderpartijtjes tot boodschappen doen en energie besparen.

Het is een leuk boekje en ik denk dat vooral mensen die nog niet echt lang bezig zijn met consuminderen hun hart kunnen ophalen. Wel vind ik niet alles van deze tijd en het taalgebruik soms wat oubollig. Teunie pretendeert geen moderne vrouw te zijn, haar weblog heet niet voor niets eenvoudig leven, maar ik had wel heel erg het gevoel dat ik in de jaren 50 belandde, zonder dat dit negatief hoeft te zijn. Het staat alleen ver van mij af. Een opmerking als de kinderen vinden het nog steeds een voorrecht als ze aan de beurt zijn voor een paar nieuwe sokken zegt me dat ik in een heel andere consuminderwereld verkeer. Hoewel Zoon een goed besef van geld heeft en oprecht met alles blij is, vindt hij een paar sokken krijgen een vanzelfsprekendheid. Onze accenten liggen ergens anders denk ik.

Dat maakt niet uit, evengoed is dit een waardevol boek. Buiten de tips om is het een verhaal van een dame met een enorm organisatietalent en het vermogen alles en iedereen om haar heen te mobiliseren. Dat zal noodzaak zijn, met 10 kinderen kun je niet anders, maar zij heeft dat heel goed aangepakt. Ik denk dat veel ouders van nu altijd achter de feiten aan hollen, door drukte, stress, werk, te veel van zichzelf moeten en dat daardoor het leven ze overkomt. Teunie laat haar lezers zien dat het loont om vooruit te denken. Dat scheelt je tijd, geld en is een hulpmiddel bij de opvoeding van kinderen. De kinderen van Teunie worden allemaal betrokken bij de huishouding, krijgen klusjes naar gelang hun karakter en leeftijd. Er is een enorme solidariteit en verantwoordelijkheid onderling. Ik heb jarenlang bij een heel groot en bekend Nederlands bedrijf gewerkt en met verbazing en kromme tenen al die managers aangehoord die er met elke reorganisatie een grotere puinhoop van maakten. Hadden we daar maar iemand als Teunie gehad!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...