zaterdag 29 januari 2011

Boodschappenuitgaven en weekmenu

Afgelopen week vielen de kosten van de boodschappen reuze mee - €72,69-  en kon ik flink wat in de vakantiespaarpot stoppen. Soms begrijp ik er niets van, ik had niet het gevoel dat we weinig uitgaven maar toch raakte de portemonnee maar niet leeg. Terwijl we vandaag heel goedkoop boodschappen gingen doen dacht ik (geen groenten op de lijst want de vriezer zit bomvol en die gaan we leegeten) maar het weekgeld voor de komende week is er al doorheen gejast, op € 4 na.

Maakt niet uit, alles is weer in huis! Wat gaan we er van maken komende week? Nou vooral vriezervoorraad oppeuzelen met hier en daar wat vers toegevoegd.

Zaterdag:
Vorige week zaterdag aten wij pannenkoeken en het was de bedoeling dat we het restant zouden gebruiken voor de maaltijd van gisteren: pannenkoeken gevuld met koolraap en gehakt. In plaats van de pannenkoeken bakte ik mijn eigen wraps en gebruikte die. Vandaag mogen de pannenkoeken wel aantreden en maak ik er een taartje van. De bedoeling was een taart met ham en kaas maar er was geen biologische ham te krijgen dus het wordt een taart met veel kaas: pannenkoeken laag om laag bedekt met mon chou gemengd met kruiden & knoflook en geraspte kaas met hier en daar een lik pesto. Heel lekker maar dodelijk voor de lijn.

Zondag:
Pasta pesto met gegrilde zalmfilet en sla met feta, olijven en tomaten. De pasta en de pesto zaten in het biologische kerstpakket dat wij kregen van Schoonouders. Aan hun boodschappenkeuzes merken we wel dat de portemonnee van Schoonouders beduidend gevulder is. Met kerst kregen wij een gigantische doos met pasta, sauzen, worsten en wijnen, afkomstig uit Toscane. Super!
De olijven die door de sla gaan zijn de goedkoopste die ik kan vinden in de supermarkt (zonder pit), die gooi ik in een lege jampot, wat olie, peper,zout, kruiden en geraspte knoflook erbij en marineren maar. Goed voor heerlijke knoflookolijven en blijft goed afgesloten zeker een week goed in de koelkast. Je kunt het nog lekkerder maken door er ministukjes rode peper bij te doen of wat fetablokjes toe te voegen.

Maandag:
Bami (uit de vriezer) met gehaktballetjes (vriezer) en pindasaus (even snel in elkaar fröbelen)

Dinsdag:
Snert (vriezer) en tosti

Woensdag:
Groentestoof van spruitjes, wortel en knolselderij (vriezer) met rijst

Donderdag:
Oma kookt

Vrijdag:
Ovenschotel van koolraap met gehakt (vriezer) en aardappelpuree

Morgen schrijf ik geen stukje. Mijn hoofd en lichaam geven aan dat een pas op de plaats nodig is. Dus morgen plat en geen computer, dat scheelt ook weer energiekosten moeten we maar denken!

PS:
Als je nieuwsgierig bent geworden naar de herkomst van ons biologische kerstpakket klik dan hier voor info over de producten van Fattoria la Vialla uit Toscane. Niet echt consuminderverantwoord, wel héél lekker en misschien kun je het als verjaardagscadeau vragen.

vrijdag 28 januari 2011

Telefoonterreur

Vorige maand stapten wij over van het Nuon naar Greenchoice. De overstap was zo geregeld en werd razendsnel bevestigd. Eén keer met onze ogen knipperen en we hadden een klantnummer bij Greenchoice waarmee we kunnen inloggen op onze account.

Mooi hoor, dat gaat makkelijk. Jammer genoeg zorgt een overstap ervoor dat de oude leverancier wakker wordt en denkt help, ik moet wat doen! En, daar ben ik heilig van overtuigd, al je gegevens liggen op straat want andere energieleveranciers denken ook ineens help, een overstap, ik moet wat doen!

Dus worden we gebeld. Op de meest lullige tijden en momenten. Dat je net met je blote kont onder de douche vandaan komt of dat je net denkt vandaag kan ik niets meer hebben en dan belt er toch iemand op die geforceerd vraagt hoe het met je gaat. Nou, hebt u even!

Wat callcentermedewerkers niet weten is dat ik sinds jaar en dag mijn onvermogen om NEE te zeggen oefen tijdens zo’n gesprek. Je moet altijd in het klein beginnen en zo’n gesprek leent zich daar uitstekend voor. En is een uitstekende gelegenheid om het zelfvertrouwen op te krikken door een tijdelijk bijna gratis abonnement te nemen en dan bij het onvermijdelijke belletje zeggen dat je net ontslagen bent. Werkt altijd.

De Nuonjongen belde terwijl ik net de olijfolie in de pan had gegoten om gehaktballetjes te gaan bakken. Olie weer uitzetten na verhitting is niet fijn en verhitten zonder dat je er iets bij gooit is ook niet fijn. De Nuonjongen was dus bij voorbaat al kansloos. Hij vroeg wel netjes of hij gelegen belde.  Op mijn antwoord dat hij dat niet deed want dat ik met mijn handen in de gehaktprut stond zei hij oh lekker, wat maakt u?

Tja als ik net zeg dat het niet gelegen komt, heb ik ook geen zin om mijn recept door te nemen. Dat zei ik ook. Dat stoorde hem in het minst niet maar was juist het startsein voor een verhaal waar ik nauwelijks tussen kwam en met vragen als: Waarom bent u overgestapt? Bent u ontevreden over het Nuon? Mankeert er iets aan onze dienstverlening? Omdat ik het Nuon niet in ondragelijke onzekerheid wil laten verkeren over de redenen waarom klanten weglopen, was ik zo beleefd om uit te leggen dat het om een ordinaire geldkwestie gaat van € 14 per maand.

Onmiddellijk volgde het aanbod om 5% minder te betalen dan het maandbedrag dat wij tot nu toe betaalden bij het Nuon. Ik ben verschrikkelijk met cijfers. Zou je niet denken, aangezien ik jullie hier regelmatig om de oren sla met feitjes als een minuut minder douchen per dag  levert je € 29 per jaar op en een wasbeurt met marseillezeep kost 0,006 cent (of in ieder geval zoiets)  per keer. Wat jullie niet weten is dat ik dat met een ongelofelijke traagheid van de hersenen uitzoek en 80 keer nareken voordat ik het ga verkondigen en dan nog ben ik altijd bang door de mand te vallen.

Iemand die mij in een gesprek vertelt 5% korting te kunnen geven, gaat de strijd niet winnen want alles in mijn bovenkamer blokkeert en dat belemmert bovendien een prettige communicatie. Mooi zet dan maar op papier dan denk ik er over na is mijn standaardreactie inmiddels (nooit meteen beslissen!). Nou, zo werkt het niet. Ik moest meteen beslissen. Om de druk wat op te voeren, werd de korting verhoogd tot 10 %. Tientallen zouden makkelijker moeten rekenen maar zo werkt dat niet bij mij en inmiddels wekte dit bieden alleen maar irritatie op. Dan heb ik dus blijkbaar altijd te veel betaald! De Nuonjongen was nu zo hyper van zijn eigen aanbieding en mijn niet-meewerken geworden dat hij daar ook ja! op riep maar dat we dit onrecht nu goed konden maken als ik meteen op zijn aanbod inging, dat helaas alleen telefonisch werd gedaan en niet schriftelijk.

Kan je niet schrijven dan? Ai, toen voelde hij zich wat ongemakkelijk. Wat is dan de reden dat ik NU moet beslissen? Kun je me dat uitleggen? Hij kon niet op een nette manier vertellen dat het hier en nu alleen is om mij een poot uit te draaien en dat ik weliswaar korting krijg maar dat de tarieven natuurlijk onmiddellijk stijgen op het moment dat het woordje oké per ongeluk uit mijn mond floept. Zodat ik aan het eind van de rit alsnog meer betaal.

Afijn, de Nuonjongen werd afgebekt, de gehaktballen gebakken en ik was warm gedraaid voor de Essentjongen, die belde…..voor de 2e keer…..op een moment dat ik knallende koppijn had.

Hoe gaat het met u?
Ze nou maar waarvoor je belt, dan hebben wat dat ook weer gehad!
Uh…
Waarom bel je me trouwens, ik sta in het bel-me-niet-register!
En? Werkt het?

En toen beste mensen, knalde ik de hoorn erop.

Ik ben heel aardig, heb een ruim hart en maak graag grapjes. Grenzen aangeven is niet mijn sterkste kant. Ik deed nog steeds de was voor onze exbuurvrouw op het moment dat Oma al onze was bij haar deed omdat ik er te beroerd voor was. Dat zei ik niet tegen de exbuurvrouw. Dus oké, ik geef het toe: ik ben een watje. Maar zodra ik iemand aan de lijn heb die zich laat betalen om mij geld uit de zak te kloppen verander ik in een zuur mens, dat venijnig doet en zich niet verantwoordelijk voelt voor de sfeer van het gesprek. En dat is eigenlijk best wel lekker. Zo af en toe.

donderdag 27 januari 2011

Het potje dat de vakantie mogelijk maakt


Zo, dit zijn ze dan! De potjes die me blij maken. Of liever gezegd, de inhoud.
Ik heb een heleboel potjes: een vakantiepotje, drie zakgeldpotjes van Schatje, Zoon & Spaarcentje, een gitaarlespotje en een geldoverpotje.

In de zakgeldpotjes en het gitaarpotje wordt wekelijks een vast bedrag gemieterd. Het vakantiepotje en het geldoverpotje moeten het doen met de restanten van het boodschappengeld. Wat er overblijft verdeel ik tussen deze twee. Briefjes gaan in de vakantiepot en het klein geld is voor de andere pot. Soms is er niets over maar soms, zoals deze week, heb ik bijna € 15 over.

Zo net dacht ik, laat ik eens tellen. Zit er in de vakantiepot al € 170! Gewoon door er iets in te gooien wat is overgebleven! Ik begon in september met dit potje en als dit zo doorgaat dan hebben we een heel mooi bedrag om cash mee te nemen. We gaan 2 weken naar Frankrijk naar 2 verschillende plekken. Omdat ik door mijn aandoening niet overal naar toe kan, hebben we minder keus. Ik moet ergens heen waar het rustig is met niet te veel prikkels en gelegenheid om me terug te trekken omdat ik veel moet rusten. Tegelijkertijd wil Zoon graag zwemmen en moet er wel voldoende vermaak zijn. Dus zochten we een camping zonder tenten, zoiets. Wel het kampeergevoel, kinderen die kunnen rondzwerven op een groot terrein, lekker aan klooien, zonder de hitte van een tent en heen en weer moeten lopen naar de plee, want dat is niet mogelijk voor mij. Huisjes huren dus op een camping zonder tenten.

Eisen kosten geld en het was ook dit jaar weer een hele uitdaging om iets te vinden wat past binnen ons budget. Op zich is er zat te vinden dat alleen aan mijn eisen voldoet en dat is dan ook nog betaalbaar. Een huisje midden in het niets, dat kost ook niet zoveel. Meer heb ik niet nodig want vakantie vieren betekent voor mij me laten verplaatsen van hier naar daar en verder moet ik toch dezelfde routine aanhouden van veel rust en één keer per dag even een ommetje. Maar Zoon en Schatje moet zich ook kunnen vermaken. Dus staat een zwembad hoog op de verlanglijst, doen een paar kastelen in de omgeving wonderen en zien we de mogelijke aanwezigheid van andere 9-jarigen als een pluspunt. Maar die 9 jarigen moeten niet om mijn huisje heen kunnen rennen en het zwembad moet niet pal voor mijn neus staan en er moeten niet teveel mensen zijn want zo veel prikkels kan ik niet verwerken.

Wat een zeurkous ben ik hè? De ervaring heeft geleerd dat het voor ons drietjes prettiger is als we vooraf goed nadenken over wat kan en wat niet kan. Toen ik ziek werd zijn we de eerste jaren gewoon naar onze vertrouwde vakantieplek (2 dagen rijden en uren wachten voor de Gotthardtunnel) in Italië gegaan. Omdat het daar altijd zo leuk was, het eten zo lekker en de mensen zo lief. Totdat ik moest toegeven dat ik volslagen geflipt thuiskwam en wel heel veel geld had uitgegeven. Dat we ook eigenlijk niet meer hebben. Zoals ik gisteren schreef: consuminderen gaat ook over zelfonderzoek en veranderende omstandigheden en eisen. Wij consuminderen onder meer omdat mijn gezondheid slecht is en ik niet meer in staat ben geld te verdienen. Toch willen we heel graag op vakantie. Ik vooral omdat ik het hele jaar tussen dezelfde 4 muren zit en soms dagen niet buiten kom. Eén keer per jaar een andere omgeving doet me goed, ook al kan ik ook daar weinig doen en zit ik ook daar op slechte dagen tussen 4 muren. Het zijn wel 4 andere muren en een ander uitzicht is evengoed heel stimulerend.

Onze eisen zijn dus: niet langer dan een dag rijden, rustige omgeving met mogelijkheid tot vermaak en terugtrekplekken en een slaapkamer die koel blijft en niet al te deprimerend is, zodat ik op slechte dagen niet het gevoel heb dat ik straf heb. En o ja: niet te duur. Het is gelukt! Voor € 600 per week hebben we op 2 plekken 2 huisjes gehuurd met veel ruimte eromheen. Het 1e huisje ligt op een terrein met 8 andere huisjes en een zwembad en het 2 e huisje ligt op een camping met plek voor 15 tenten (en dus 1 huisje) maar met een eigen ommuurde tuin. Het lijkt ideaal. Nu nog flink verder sparen en die pot volgooien. Hebben we misschien in augustus het huishoudgeld voor het verblijf daar bij elkaar en misschien zelfs ook het benzinegeld!

Hoe doen jullie dat met vakantie? Geen geld voor? Of zetten jullie juist alles op alles om toch te kunnen gaan?

woensdag 26 januari 2011

Spaarcentjes consumindertips: tip 3

Je hebt minder nodig dan je denkt

Dit geldt voor alles en je kunt het in het oneindige doortrekken:
  • Gebruik de helft van de hoeveelheid shampoo, wasmiddel of schoonmaakmiddel.
  • Schep minder op, grote kans dat je evengoed verzadigd bent.
  • Zeg alle abonnementen en onnodige financiële verplichtingen op. Kijk wat je echt mist, dan kun je later – als er financiële ruimte voor is – alsnog een abonnement overwegen of een goed doel steunen. Je kunt echter ook tijdschriften en kranten met vrienden en buren delen, als je dezelfde leesvoorkeuren hebt of één keer per week naar de bibliotheek fietsen en daar de tijdschriften die je echt niet kunt missen lenen.
  •  Lees geen reclame, plak een ‘nee’ sticker op je deur, negeer advertenties. Wat je niet weet, wekt ook geen behoefte op en wordt niet gemist.
  • Vaak is een behoefte eigenlijk een impuls die vanzelf (verbazingwekkend snel)wegtrekt. Zoals de trek in een sigaret ook verdwijnt, zo wordt ook de koopneiging steeds minder.
  •  Soms hebben koopimpulsen – net als eetimpulsen – eigenlijk een emotionele oorzaak. Je vindt dat je recht hebt op nieuwe schoenen, een reep chocolade omdat je je klote voelt en je behoefte is dat dit gevoel weggaat. Je behoefte is dus een ander gevoel en niet iets wat je koopt. Aandacht aan jezelf geven kost niets, terwijl een koopimpuls een aanslag op je portemonnee is. Neem gewoon eens een warme douche - natuurlijk wel van maximaal 5 minuten ;-) - of zet eens mooie muziek op als je je zo voelt. Gewoon eens lekker janken werkt ook goed!
  • Laat je niet gek maken door anderen.
  • Leef in het NU. De behoefte aan spullen wordt veroorzaakt door wat je denkt dat de beloning is: als ik dit koop dan voel ik me straks zo. Je bent voortdurend bezig met later, met dat wat er nog niet is en wat nog moet komen. Gewoon mee stoppen. Kijk om je heen, zie wat er is en wees daar blij mee.
  • Ga eens na wat je in huis hebt staan aan apparaten die energie verbruiken en bedenk of de kosten opwegen tegen de voordelen. Zo hebben wij de vaatwasser in de ban gedaan, zonder dat we hem missen. Heb je echt de droger nodig, de magnetron? 3 televisies en 2 computers? Wat voegt iets toe aan je leven en wat niet?
  • Loop op dezelfde manier eens door je huis heen en kijk of er spullen zijn die weg kunnen. Stop eens wat zaken in een doos en kijk een maand later of je het hebt gemist. Nee? Weg ermee! Maak van minimalisme een hobby en schep zo een opgeruimd huis. Meer spullen leiden alleen maar af. Dat is prima als je er geen last van hebt. Maar knap lullig als je thuis komt met een boek dat al in je kast blijkt te staan.
  • Geef minder geld en tijd uit aan impulsen en dingen die je eigenlijk niet nodig hebt en je houdt meer (geld en tijd) over voor de zaken die er echt toe doen voor jou.
  • Schroef heel langzaam je uitgaven terug. Begin bijvoorbeeld met je boodschappenbudget. Kijk wat je normaal uitgeeft en ga daar eens 5 euro per week onder zitten. Dan € 10, en dan € 15. Wanneer heb je het gevoel dat je iets tekort komt? Waar ligt de grens? Grote kans dat die heel erg anders ligt dan dat jij dacht!
  • Oké, je staat per ongeluk opeens toch in de winkel of je bezoekt die webshop en je voelt een onweerstaanbare koopdrang. Stel jezelf de loodzware vraag:  Word ik hier gelukkig van? Brengt de aanschaf van dit boek, deze broek, deze belachelijk dure voorgesneden en gemarineerde feta- en olijvenblokjes me dichter bij mijn doel? Heb ik dit echt nodig?
  • Als het antwoord op bovenstaande vraag volmondig JA! is, dan stel je de aankoop alsnog 24 uur uit. Ben je na 24 uur nog steeds hyper en ervan overtuigd dat deze aankoop iets aan je leven toevoegt en is je bankrekening gecontroleerd of er voldoende saldo opstaat dan…….visualiseer je wat er gebeurt na de aanschaf van het fel begeerde. Gewoon je ogen dicht doen en er in gedachten van genieten. Wist je dat je door visualisatie geluksgevoelens kunt opwekken? En daar gaat het toch vaak om, om je beter te voelen. Dus voilà: ogen dicht en visualiseren maar!
Vooruit, dat was natuurlijk een beetje flauw! Iedereen doet dat wat het beste werkt. Maar ga er niet van uit dat wat voorheen het beste werkte ook nu nog geldt. Misschien ben je wel heel erg veranderd. Consuminderen gaat ook over zelfonderzoek, jezelf leren kennen om te weten wat je echte behoeften zijn, zodat je daar geld voor overhoudt in plaats van dat het onbewust door je vinger glipt. Begin klein, met dat wat haalbaar lijkt. Wees je bewust van wat jij nodig hebt. Als je ineens op straat zou komen te staan en maar 3 dingen uit je huis zou kunnen halen, wat zou je dan pakken? ( en vergeet vooral je partner niet!).

Dit was mijn 3e tip. De eerste 2 tips waren:
       tip 1: lezen is weten



dinsdag 25 januari 2011

Gratis maaltijd

Ben je dol op stamppot, morgen toevallig in Amsterdam en heb je behoefte aan een gratis maaltijd? Morgenmiddag bereiden Greenpeace en Biologica een gratis stamppotje voor iedereen die trek heeft.
Biologica is de organisatie voor biologische landbouw en eerlijke voeding en Greenpeace kennen we natuurlijk allemaal al. 2 jaar geleden namen deze 2 organisaties het initiatief tot het Pieperpad in de hoop zo meer aandacht te geven aan landbouw zonder bestrijdingsmiddelen en met aandacht voor de gezondheid van de bodem. Het Pieperpad is een fietsroute van Friesland tot Zeeland langs biologische boerderijen en mooie natuurgebieden. Al fietsend en proevend leer je allerlei feiten over aardappelen, die pieperweetjes worden genoemd. De gids met fietsroutes is via de ANWB te krijgen.
Heb je meer zin om je zelf op biologische aardappelen te storten en een stamppotje te maken? Misschien kan dit vegetarische recept je inspireren:

Pompoenpreistamppot met haloumikaas
1 kilo aardappelen
1 flespompoen
500 gram prei
1 el olijfolie
300 gram haloumikaas
½ theelepel chilipoeder
1 theelepel kaneelpoeder
1 teen knoflook, gesnipperd
1 ui, gesnipperd
Peper en zout
Handje pitten (pompoen-, pijnboom-, zonnebloempitten of wat je maar in huis hebt).

Maak aardappelpuree zoals je het gewend bent. Maak de pompoen en de prei schoon. Snij de pompoen in kleine blokjes en de prei in stukjes. Verhit de olijfolie in een pan en bak de ui en de knoflook een paar minuten. Doe dan de pompoen en de prei erbij met de kruiden. Bak totdat de pompoen gaar is en de prei zacht. Voeg wat peper en zout toe.
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Meng de groenten voorzichtig door de puree en doe het in een ovenschaal. Snij de haloumikaas in plakken, leg deze op de stamppot en bestrooi met de pitjes. Laat de stamppot ongeveer 20 minuten gratineren.

Deze stamppot doet feestelijk aan door de pompoen en de kaas en kan makkelijk van te voren worden klaargemaakt. Het is een goed gerecht om op een verjaardag te serveren. Niet te duur, lekker, in de oven op te warmen en kan worden opgeleukt met wat groen zoals koriander of peterselie.

Haloumikaas is een kaas die veel in de Griekse keuken wordt gebruikt. De bekende Griekse (en voor de lijn dodelijke) gebakken kaasplak wordt er van gemaakt. Het leent zich goed voor grillen of bakken, omdat de kaas niet heel erg uitloopt. De kaas ziet er uit als een groot wit blok, lijkt wat op feta maar is wat steviger (en ook veel goedkoper). Het is heel lekker om de kaas te grillen en over een salade te doen in de zomer. De kaas smaakt ook prima als hij wordt verwarmd in de oven, merkte ik een keer per ongeluk toen ik feta als bedekking voor een quiche wou gebruiken en alleen maar haloumi in huis bleek te hebben.
Haloumikaas wordt meestal gemaakt van schapen- en geitenmelk, maar soms wordt er ook koemelk aan toegevoegd. Ik koop het in de Turkse winkel bij mij in de buurt. De eigenaar vertelde mij dat Grieken deze kaas vooral bakken en grillen maar dat hij en zijn Turkse familie het gewoon rauw eet op brood. Lijkt mij minder lekker maar wie weet heb ik het wel mis.

Toch de gratis stamppot?
Woensdag 26 januari bij het Van Goghmuseum in Amsterdam, van 16 tot 19 uur.

Meer informatie?

maandag 24 januari 2011

De toegevoegde waarde van een magnetron

Toen Schatje en ik verkering kregen, betrad de moderne wereld mijn huis. Hij kwam met een pot zelfgemaakte sambal, een cd-speler en een magnetron. De sambal waardeerde ik enorm, de cd-speler liet me koud (ik ben heel erg doof en hoor niet of iets mooi klinkt) en de magnetron wekte verbazing op. Zelden zo’n nutteloos apparaat gezien. Ik had al jaren zelf een huishouden en nog nooit behoefte gehad aan een ding dat eten met microgolven verwarmd.

Toch, het staat er en dus wordt het gebruikt, met mate. Eigenlijk alleen om brood te ontdooien in de ochtend. Belachelijk want als je brood uit de vriezer haalt en eerst even gaat douchen dan is het ontdooid tegen de tijd dat je weer beneden bent. Vlees ontdooien doen we er niet mee, ik haal het de avond ervoor uit de vriezer, zet het in de koelkast en tegen de tijd dat ik er iets mee wil doen is het voldoende ontdooid.

De magnetron heeft dus weinig verantwoordelijkheden toegewezen gekregen in dit huishouden. Naast het feit dat ik het een belachelijk ding vind, koester ik ook een diepgeworteld wantrouwen. Ik weet er niet het fijne van maar heb wel voldoende informatie gevonden om me er niet prettig bij te voelen. Een apparaat dat mijn elektromagnetisch veld kan verstoren (dat doet het met mijn voedsel immers ook, daarom wordt het warm) wekt weinig vertrouwen. Om die reden slaap ik ook niet op een elektrische deken, ook al ben ik een enorme koukleum. Internet biedt veel leesvoer over de mogelijke gevaren van de straling van een magnetron, de verstoorde chemische structuur van het eten en een mogelijk verband tussen het regelmatig gebruik van een magnetron en immunologische aandoeningen, vermoeidheid, maag- en darmproblemen en woekerende vrije radicalen.

Brrr wat is dat toch voor wereld waarin we ons vrijwillig omgeven met gif en gevaar? Waarin een Amerikaanse overheid haar burgers adviseert kinderen en zwangeren op een armlengte afstand van een magnetron in gebruik te houden. Maar verder geen gevaar hoor……Toch moet ik natuurlijk niet doorslaan. Bij conventionele manieren van voedsel bereiden en verhitten kan er ook van alles misgaan. Ook zal het uitmaken of je er dagelijks hele maaltijden in klaarmaakt of dat je het alleen maar gebruikt om iets op te warmen.  Eerlijk gezegd ken ik niemand die de magnetron echt gebruikt om te koken, jullie wel?

Waar je heel alert op moet zijn, is welke materialen je gebruikt om je voedsel te ontdooien of op te warmen. Materialen van plastic en pvc kunnen in een magnetron allerlei gif doen vrijkomen. Ook weer iets waardoor ik denk, laat maar zitten….

Dus voor onze gezondheid hoeven we dat ding in ieder geval niet te gebruiken. Hoe zit het met energieverbruik? Tja, als je er van uitgaat dat het apparaat nutteloos is, dan is elke kWh natuurlijk teveel maar los van dat? Vreemd genoeg kan ik nergens vinden hoeveel energie een magnetron verbruikt. Wel heb ik tips gevonden om het verbruik te verlagen. Wisten jullie dat 20 tot 45 % van het energieverbruik van de magnetron wordt veroorzaakt door het klokje. Uitzetten dat ding! En als dat niet kan, de stekker er maar uithalen. Dan ben je nog één stap verwijderd van dat ding je keuken uit bonjouren….

Ps. 1 Ik ben in mijn verhaal uitgegaan van een basis magnetron en geen combi-grill-wonder-magnetron.

Ps 2 Ook deze week hebben wij minder verbruikt dan normaal. Dat komt door het afwassen op de hand. Inmiddels kan ik jullie melden dat ik al niet meer beter weet. Op de hand afwassen bevalt prima en is ook mijn meditatieve moment van de dag. Zelden een activiteit gevonden waarbij het me zo goed lukt in één klap mijn geest leeg te maken!

zondag 23 januari 2011

De ups en downs van het consuminderen

Hebben jullie je eerste loonstrook al binnen? Eerder berichtten de kranten dat veel mensen volgens hun loonstrookjes er zo’n € 10 per maand op vooruit zouden gaan, maar dat tegelijkertijd de koopkracht zou dalen. De winst op het loonstrookje wordt veroorzaakt doordat de overheid de 1e belastingschijf heeft verlaagd met 0,45 %. Geen flauw idee wat dat nu betekent. Maar inderdaad, mijn wia-uitkering is precies € 10 gestegen.

Wat er via het loonstrookje extra binnenkomt, geven we meteen uit aan de kassa van de supermarkt. De prijs van brood is bijvoorbeeld al gestegen (8 cent), viel me gisteren op toen ik de bon bekeek. De verwachting is dat de koopkracht met 0,25 % zal dalen komend jaar. Daarnaast hebben we te maken met stijgende zorgkosten, hogere gemeentelasten (vooral onroerend zaak belasting zal stijgen, in sommige gemeenten tot 20%). En vooral veel gezinnen die gebruik maken van kinderopvang moet veel meer zelf gaan betalen.

Onze begroting voor 2011 is al aangepast aan de schattingen die ik heb gemaakt. Ik merk dat alle negatieve schattingen bij mij leiden tot meer creativiteit. Tegenwoordig vind ik niets meer vanzelfsprekend en denk over elke uitgave na. Is dit echt nodig, kan dit niet op een andere manier? Door zo te denken, blijkt er toch ruimte te zijn op plekken die ik eerst niet zag. En zo geven we aan huishoudgeld gemiddeld € 20 minder uit per week dan vorig jaar, is de zorgverzekering voor ons met € 50 omlaag gegaan en betalen we per maand minder aan energiekosten.

Daar betaal ik wel een prijs voor. Niet in centen maar in denkwerk. Niets is nog vanzelfsprekend. Nooit meer onnadenkend heel lang onder de douche mogen staan. Niet meer gewoon uitgeven en verspillen en doen waar je zin in hebt. Niet zomaar een groente in het verkeerde seizoen kopen gewoon omdat je er trek in hebt. Nooit zomaar iets kopen voor de heb. Soms vind ik dat jammer. Soms baal ik van mezelf als overcorrecte troel die haar katten biobrokken geeft en de crisis en het milieu denkt te redden door op de hand te gaan afwassen. Vroeger leidde dit gevoel er toe dat ik dan doorsloeg naar de andere kant. Ging kopen om het kopen zonder te checken of er voldoende geld op de rekening stond. Tot ik dat een paar maanden later zat was en mezelf weer motiveerde om toch weer bewuster in het leven te staan. Die terugvallen komen steeds minder vaak voor. Als ik tegenwoordig al eens terugval heb, dan is dat onder de douche. Dan raak ik zo in een ontspannen roes van het warme water dat ik vergeet te consuminderen, milieu te sparen of de kookwekker te zetten. Totdat Zoon vraagt waarom ik er zo lang onder sta….en ik betrapt de douche uitzet.

Consuminderen en bewust consumeren, ik moet wel. We hebben nu eenmaal minder geld. Ik weet nu eenmaal inmiddels te veel om nog langer mijn ogen te sluiten. Ik kan niet meer genieten van iets als ik weet dat het op een verspillende of dier-onterende manier wordt gemaakt. Ook al word ik soms doodmoe van mezelf (en anderen ook van mij). T is zo en niet anders.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...