zaterdag 10 december 2011

Consuminderen met energie

Sinds 2 weken bestaan mijn dagen uit hapjes van 30 minuten die allemaal aan punten worden gekoppeld. Douchen kost 3 punten. Zoon van school halen ook. Een blogje schrijven? Dat is dan 1 punt. Gelukkig kan ik ook punten terugverdienen. Een uurtje liggen, lezen, rusten: -2. Mijn 'besteedbaar inkomen' per dag is 11,5 punt.  De basisdingen die ik doe (douchen, koken, 3 keer eten, gepland rusten, Zoon naar bed brengen) kosten me ongeveer 6 punten per dag. Tel maar na hoeveel marge ik heb.

Waar ik het over heb? Ik word met behulp van een ergotherapeut (komt aan huis, kost me 6 punten) getraind in het omgaan met de activiteitenweger. Op basis van door mij ingevulde tijdschrijflijsten met een normering van of iets ontspannen, licht, gemiddeld of zwaar is, zijn we gekomen tot een gemiddelde belastbaarheid per dag van 11,5 punt. De bedoeling is dat ik aan het begin van de week een weekplanning maak zodat ik activiteiten kan doseren en netjes over de dagen kan verdelen. Zo kan ik niet meer over grenzen gaan.

Deze methode wordt gebruikt in diverse revalidatiecentra met patiënten die pijnklachten hebben of door neurologische aandoeningen niet goed kunnen overzien hoe ze hun belastbaarheid kunnen verdelen over de dag. En dus ook bij ME-patiënten die te maken hebben met chronische pijn en vermoeidheid en overprikkeld zijn.

Ik mag niet boven de 11,5 punt uitkomen, eronder mag wel. Zo forceer ik dus niet meer mijn belastbaarheid en zou mijn lijf meer de kans moeten krijgen om te herstellen. Want hoe weinig ik ook doe, ik leef voortdurend op de rand van uitputting. De drang en wens om te doen is zó groot, dat ik soms 2 dagen niet douche om wel brood te kunnen bakken. Zo graag wil ik iets maken, doen, scheppen, het gevoel hebben van 'dat heb ik toch maar mooi voor mekaar gekregen'. Maar dat schiet natuurlijk niet op zo. Hoe lekker dat zelfgebakken broodje ook smaakt, persoonlijke verzorging zou daar niet voor  moeten wijken.

Dacht ik dat ik al goed was in doseren, de praktijk en het bewijs van de eerder door mij ingevulde tijdlijsten laat iets heel anders zien. De behaalde dagpunten variëren van 4, tot 15, tot 24. Zo zie je maar dat gevoel iets anders zegt dan meten. Meten is weten.

Gaat er al een bel bij jullie rinkelen? Deze methode is net consuminderen. Gewoon je uitgaven en inkomsten bijhouden en zien waar de pijn zit. Heel overzichtelijk en makkelijk te begrijpen, niet altijd leuk, wel noodzakelijk. Consuminderen is mij heel goed afgegaan, dit kan ik vast ook!

Naschrift: begin 2012 ben ik van 11,5 naar 6 punten gegaan. Ondanks dat ik het toegestane aantal punten niet overschreed ging ik in rap tempo achteruit en moesten we de punten herzien.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...