donderdag 10 november 2011

Spaarzaam met energie

Deze week ben ik superzuinig met energie. Niet alleen let ik op het gas- en stroomverbruik maar vooral ook op mijn lichaamsenergie. Die is vanwege allerlei oorzaken lager dan laag. Ik word nogal bezig gehouden door andere dingen dan schrijven. Ik ben gestart met 2 nieuwe behandelaars als onderdeel van het behandelplan dat ik vanuit het Vermoeidheidcentrum ontving. En dat starten valt niet mee. Het moet klikken met een behandelaar en dat deed het niet. Dus moest ik weer op zoek. Ook dat kost energie.  Daarnaast ben ik gestart met een cursus Voedingstherapie. Voor mij een droom want dit wil ik al heel lang. Maar ook dit kost extra energie en ook dit moet weer worden ingepast in het dagelijks leven. Aan veel dingen kom ik niet toe. Het brood bakken voor het gezin wat ik voor de vakantie nog moeiteloos deed, lukt nu vaker niet dan wel, omdat ik ook zuurdesembrood bak voor mezelf in verband met het Candidadieet. Ook daarin moet ik een nieuw evenwicht zoeken.

Schrijven gaat me voor het eerst in tijden niet makkelijk af. Schrijven in de zin van bloggen rond een thema. Ik vind tijdelijk bijna niets van alle zaken waar ik me normaal gesproken over opwind of warm voor loop. Een hoofd dat vol zit, moet eerst even leeglopen. Dus tik ik nu een stukje dat nergens over gaat, alleen over iets persoonlijks, in de hoop dat dit de lezers misschien ook boeit.

Ik wil zoveel en vlieg in gedachten met mijn lijf op kilometers hoogte. De rauwe werkelijkheid is dat mijn lichaam krampachtig probeert om mijn geest bij te benen. O had ik toch een lichaam zoals mijn geest! Wat zou ik allemaal niet kunnen doen! Van de gedachte alleen al sla ik op hol. Toch koester ik wat kan. Ik zet de schaakstukken weer neer in een andere volgorde. Uiteindelijk  krijg zelfs ik best veel gedaan op een dag. Zo lang ik die maar netjes in hapjes van half uurtjes verdeel. Opstaan en aankleden, rusten, ontbijtboel afruimen en rusten, even studeren en rusten, was ophangen en rusten, stukje tikken en rusten.

De keuzes die we maken en de dingen die we doen maken of je je leven als zinvol ervaart of niet. Door zo weinig te kunnen doen, wordt heel goed duidelijk wat het dan is dát ik het liefste doe.  Ziek zijn is niet alleen maar vervelend en naar en om verdrietig van te worden. Het heeft bij mij ook een bril opgezet met hele scherpe glazen. Ik zie als nooit te voren wat mooi is, wat liefde opwekt, wat goed doet, wat niet fijn voelt. En deze les was me al vaker aangeboden maar scheen ik maar nooit te kunnen leren. Vanwege die geest die altijd zo hoog vloog met weinig oog voor details.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...