dinsdag 4 oktober 2011

Vallende blaadjes en de gemoedstoestand

Al jaren heb ik last van vallende blaadjes. Zodra de zomer eindigt en de bladeren beginnen te verkleuren, grijpt iets mij bij mijn strot. Heel vreemd want eigenlijk was de herfst altijd mijn favoriete seizoen. Het licht, de kleuren, de paddestoelen in het bos, ik kan er lyrisch over worden. Toch verandert mijn stemming. Misschien komt dat doordat ik al een aantal jaar aan huis 'gekluisterd' ben. Misschien word ik evengoed nog lyrisch van de paddestoelen in het bos, ik weet het niet, ik kom er nooit meer.

Vreemd genoeg heeft de temperatuur geen invloed op de winterdepressie. Ook al was het heerlijk de afgelopen weken, evengoed daalt mijn humeur. Het is niet eens zo dat ik loop te chagrijnen maar meer dat ik 's ochtends wakker word met een verdrietig gevoel in mijn lijf. Er zijn meer verschijnselen: ik word meer moe (onvoorstelbaar in mijn situatie, maar toch), ik snak naar koolhydraten, vet & veel voedsel, en als ik niet uitkijk ga ik veel geld uitgeven én mijn concentratie daalt.

Om te voorkomen dat deze gemoedstoestand te veel gevolgen heeft heb ik inmiddels wat tactieken uitgewerkt. Want als ik niet uitkijk ben ik aan het eind van de winter veranderd in een dikke humeurige hobbit met té veel mislukte zelfgebreide truien en met een lege bankrekening. Je kunt best veel doen om een winterdepressie te lijf te gaan. Dit doe ik:
  • Begin oktober haal ik mijn daglichtlamp uit de kast en zit er braaf elke dag een kwartier achter. En ja het helpt echt, het was de investering dubbel en dwars waard
  • Omdat lezen minder goed lukt, ga ik breien. Inmiddels heb ik geaccepteerd dat ik niet goed kan breien maar een sjaal lukt nog wel. Het moet niet te ingewikkeld zijn.  Gelukkig heb ik mijn mislukte breisels van voorgaande jaren (toen ik nog wel dacht vesten en truien te kunnen breien) niet weggegooid maar bewaard. Zo kan ik elk najaar dezelfde wol gebruiken. Dit jaar meen ik een tas te kunnen breien dus haal ik het rugpand uit van het lange vest dat ik 2 jaar geleden ging breien en nooit afmaakte. Hergebruiken dus!
  • Ik slik dagelijks vitamine D 
  • Ik probeer zo veel mogelijk peulvruchten te eten, die langdurig een verzadigd gevoel geven
  • Mijn trek in zoet stil ik door er met mate aan toe te geven maar dan met suikervrije baksels, zo staan er nu suikervrije ontbijtkoek muffins in de oven
  • Ik probeer toch elke dag even naar buiten te gaan
  • Ik trek geen conclusies uit het vervelende gevoel. Ik weet nu dat dit gevoel niet betekent dat er iets mis is met mijn leven maar dat er in het najaar iets in mijn hersenen gebeurt dat gevolgen heeft tot in het voorjaar
Als jij ook iemand bent die elk najaar zijn gemoedstoestand in een achtbaan naar beneden ziet gaan en je weet niet goed hoe je er mee om moet gaan, bedenk dan dat het belangrijk is tijdig te onderkennen dat je actie moet ondernemen, dus extra goed eten, goed bewegen, vitamine D slikken, lief zijn voor jezelf en accepteren dat sommige dingen tijdelijk niet lukken (richt je op wat wel lukt)

Is dat niet voldoende overweeg dan de aanschaf van een daglichtlamp of lichttherapie in een ziekenhuis/behandelcentrum. Dat laatste wordt gewoon vergoed door een verzekeraar. Je kunt dan gedurende het najaar en winter 1 of 2 keer een therapie van 4 tot 5 dagen volgen, waarbij je dagelijks een bepaalde periode achter de lampen zit. Ik heb dit één keer gedaan en daarna daglichtlampen gekocht. Als ik daar op tijd mee begin, kom ik redelijk de winter door.

Meer informatie:
winterdepressie

nog even een kleine aanvulling:
Zoals vlijtig liesje hieronder opmerkt, helpt flink wandelen of hardlopen ook goed tegen een sombere stemming. Voor mij ligt dat door de ME niet binnen de mogelijkheden, dus heb ik daar geen aandacht aan besteed, maar pas dat vooral wel toe als je niet kreupel/beperkt/lui/chronisch ziek bent.....
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...