donderdag 14 april 2011

Zelfgemaakte en eetbare cadeautjes

Als ik 'vroeger' een cadeau voor iemand kocht, lette ik bijna nooit op de prijs. Ik ging  de stad in en dan liep ik op een bepaald moment tegen iets leuks aan en dat kocht ik dan als de prijs redelijk was. En redelijk was bij mij een rekbaar begrip.

Nu er minder geld is, denk ik meer na over cadeautjes. Ik bedenk me iets eerder van te voren dat er een verjaardag aankomt en wat leuk is om te geven. Ik heb tegenwoordig een budget en daar hou ik me aan. Elke maand reserveren we een bedrag voor verjaardagen van ons kringetje van familie & vrienden die cadeautjes dienen te ontvangen. Dat bedrag is veel lager dan vroeger maar ik heb nog niemand horen klagen.

In het begin had ik er zelf de meeste moeite mee, was ik bang gierig over te komen. Zo van ik-moet-consuminderen-maar-anderen-mogen-daar-niets-van-merken-of-last-van-hebben. Zo kocht ik vorig jaar april nog voor € 20 een kraamcadeautjes voor de moeder van een vriendje van Zoon. Zij had haar 3e kindje gekregen en ik vond dat ik iets moest geven. Als ik de mensen in kwestie helemaal niet goed ken, is het des te moeilijker en ben ik geneigd meer geld uit te geven. Ook omdat zij Zoon voor zijn verjaardag een buitensporig duur cadeau gaven. Hier is het gebruik ongeveer € 5 voor een cadeautje dat je geeft op een verjaarspartijtje en het cadeau in kwestie was € 14,95, zag ik omdat de bon in mijn handen werd gedrukt voor het geval hij wilde ruilen. Dus kocht ik een handgemaakte gebreide belachelijk dure knuffel voor een baby die ik sindsdien nooit meer heb gezien, want eigenlijk vind ik die mensen ook helemaal niet zo aardig en Zoon vindt dat ook want hij speelt nooit meer met dat vriendje.

Dat gebeurt me dus niet meer. Als je in inkomen achteruit gaat, kan het niet anders dan dat jij minder kunt kopen, niet alleen voor jezelf maar ook voor anderen. Dat wordt niet altijd begrepen. Een vriendin van mij die dezelfde aandoening heeft en dus ook in een situatie van minder inkomen zit omdat ze niet meer kan werken, schreef me dat haar broer belde dat zijn zoon ging trouwen en of zij € 100 euro wilde bijdragen aan het trouwpak. Haar opmerking dat zij er fors in inkomen op achteruit is gegaan en dat zij zich dat niet kan veroorloven (naast het feit dat zij die zoon al jaren niet meer heeft gezien) werd niet gehoord en begrepen.

Heel treurig. Het is best moeilijk om je daar niets van aan te trekken. Je poot stijf te houden als je vriendin trouwt en er van jou verwacht wordt dat je € 500 neertelt voor het vrijgezellenweekend (onlangs gehoord van iemand). Zo ben ik ooit eens gebrouilleerd geraakt met een goede vriend die trouwde in Rome en verwachtte dat alle gasten daar op eigen kosten naar toekwamen. De bruiloft was vrij onverwacht en aangezien ik dat jaar al op vakantie was geweest, kon ik mij dat niet veroorloven. Het feest duurde namelijk 3 dagen, dus 3 dagen hotel plus vervoer en maaltijden (buiten dat ene bruilofstmaal op kosten van het bruidspaar), reken maar uit. Hij begreep dat niet en was enorm beledigd. Tja, wat moet je daar nu mee. Het huwelijk heeft overigens niet stand gehouden, dus ik heb me behoed voor een kat in de zak ;-).

Zo wil je soms ook iets geven aan iemand als bedankje, opkikkertje of zomaar een attentie. Dat hoeft niet altijd een dure bos bloemen te zijn. Bak eens een brood voor iemand of maak jam. Er zijn hele leuke potjes te koop bij de B.lokker voor € 1,29 (of bij de Kringloop). Lekker jammetje erin, etiketje erop met een persoonlijke tekst, strik erom heen en klaar.  Of misschien ben je wel handig met breien of naaien en kun je iets maken. Of een mooie foto laten afdrukken van iemands kind, lijstje eromheen (dat je vast nog wel hebt liggen) en klaar. Of geef een tegoedbon (die je natuurlijk zelf ontwerpt en print) voor een avondje oppassen of de tuin wieden. Zeker weten dat de ontvanger blij is met de tijd en moeite die jij er in hebt gestoken en het nog lekker en mooi vindt ook.

Een cadeautje geven gaat over aandacht geven aan iemand. Dat jij hebt nagedacht over wat de ander leuk, lekker of mooi vindt. Probeer jezelf los te weken van je eigen verwachtingen dat je er geld tegen aan moet smijten (behalve natuurlijk als je dat echt wil of hebt) en probeer jezelf niet aan te praten wat anderen van jou verwachten. Dure cadeaus geven die je je eigenlijk niet kunt veroorloven, verwacht niemand van je. En als dat wel verwacht wordt, moet je ze van de lijst schrappen.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...