dinsdag 19 april 2011

Pestoperikelen

Toen wij vorig jaar onderweg naar ons vakantieadres waren in Frankrijk, hadden wij een rust-stop van 2 dagen bij een Nederlands echtpaar dat een paar jaar geleden een Chambre d’Hote in Frankrijk is begonnen. Zij was een echte regelaar en ‘had de broek aan’ in huis, hij was een gevoelsmens, kunstenaar en levensgenieter. Vooral de man maakte een grote indruk op mij. Op de 2e dag van ons verblijf zat hij in de tuin, met een lekker biertje, een vijzel, een heleboel basilicum en een kannetje olijfolie. Op zijn dooie gemakkie maakte hij pesto, alsof hij de benaming slow food zelf had uitgevonden. Niet één maar 2 pesto’s maakte hij, beide afkomstig van basilicum die in de moestuin stond. De ene basilicum was Genuees, de andere weet ik even niet meer. Zijn doel van de dag was pesto van beide soorten basilicum maken en dat aan de gasten voorzetten en kijken of ze een verschil konden proeven. Van zo’n man kan ik veel leren. Wat een rust en wat een concentratie.

Pesto stond al lang op mijn verlanglijst om te maken. Op de één of andere manier kwam het er niet van. Maar ik ben er wel dol op. Een lik pesto door het eten doet wonderen maar ook brood besmeerd met pesto en tomaat is natuurlijk heerlijk. Pesto kun je overal kopen, het goedkoopste potje in de supermarkt kost € 0,89, daar kun je het eigenlijk niet zelf voor maken. De duurdere pesto’s zoals bijvoorbeeld die van Jamie Oliver kosten rond de € 2,80 en biologische Pesto kost rond de € 4 a € 5, en dat laatste vind ik behoorlijk prijzig.

Foodwatch richtte vorig jaar zijn pijlen op de pesto van Bertolli, en ook de Keuringsdienst van Waarde (Tv-programma) besteedde er een aflevering aan. Sindsdien koop ik niet meer gewone pesto in de supermarkt. Wat wordt verkocht als authentiek is één grote misleiding, een potje met andere ingrediënten dan beloofd. Het is niet netjes als je een minimum aan olijfolie toevoegt en voor de rest er een niet nader genoemde plantaardige olie in stopt en het toch authentiek noemt. In de pesto van Bertolli troffen de onderzoekers ook zetmeel, aardappelen, cashewnoten, melkeiwit, melkzuur en smaakstoffen aan.

De crux is precies wat Unilever in reactie op het aan de kaak stellen aan Foodwatch beschrijft:

De term 'alla Genovese' betekent echter dat de pesto is gebaseerd op het originele recept, maar is aangepast zodat het product langer houdbaar is in een keukenkastje, lang lekker blijft en ook na openen nog tot 14 dagen houdbaar is in de koelkast.

We willen iets lekker en authentieks over onze pasta maar het moet wel lang houdbaar blijven want dat is onze verwachting geworden. En daarom is het percentage ingrediënten dat niet in een authentieke pesto thuishoort meer dan 50 %, zo stelde Foodwatch. Maar het is niet realistisch meer te verwachten dat we geld neertellen voor pesto die authentiek is en lang houdbaar blijft. Dus stopt zelfs Jamie Oliver zonnebloemolie en aardappelzetmeel in zijn pesto.

Er zit niets anders op, zelf maken dus, wat een verschrikking ;-). Basilicum heb ik altijd in huis, olijfolie, knoflook en goede kaas ook. Alleen pijnboompitten niet. Ik vervang al jaren pijnboompitten voor zonnebloempitten, omdat zonnebloempitten eigenlijk net zo lekker zijn en véél goedkoper. En ook had ik geen Parmezaanse kaas in huis en gebruikte ik Pardanokaas (qua smaak te vergelijken met Parmezaan, maar officieel geen Parmezaan). Dus ik maakte  Spaarcentjes niet authentieke consuminderpesto, maar wél erg lekker! En vers! En met de vijzel handmatig gestampt. Maar dan zonder dat biertje erbij. ;-)



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...