woensdag 9 maart 2011

Tweedehands woensdag

Op deze plek zet ik elke woensdag een gratis tweedehands gekregen voorwerp en de gulle gever in het zonnetje.

Tijdens mijn studietijd had ik een geweldig baantje. Samen met vriendin M. kookte ik voor een oude heer van stand, Meneer B. Geboren op de Prinsengracht in Amsterdam en toen ik hem leerde kennen was hij 85 en woonde hij op de Reguliersgracht. Meneer B was oud-notaris en zocht "lieve dames die bij hem thuis wilden koken". Nu, wie mij kent, weet dat ik dat wel wil!

Toen ik daar begon te koken lustte hij vrijwel niets, alleen bloemkool met eens sausje en via ons maakte hij kennis met andere gerechten, het kluiven van kippenpoten met je handen en chinees eten. Elke keer dat ik daar kwam zag de middag er hetzelfde uit. Ik kwam om half 4, we bespraken de dag, het nieuws in het groot en het klein en het menu (altijd hoofdgerecht en toet, soms ook voorgerecht). Dan ging ik boodschappen doen en daarna namen wij een portje. Opgekikkerd dook ik dan de keuken in en maakte het eten klaar, tussendoor onderbroken door het half 7 journaal, dat hij altijd wou zien. Daarna eten en afwassen en weer naar huis of soms nog even luisteren naar zijn pianospel.

Ik kookte daar om de dag en at dan ook mee, het hele jaar rond. De andere dagen nam mijn vriendin voor haar rekening. Vaak aten we met zijn drietjes, dat vond hij helemaal reuze gezellig. Ook met Kerstmis en oudejaarsavond aten we bij Meneer B. Hij had vrijwel geen familie, geen kinderen en zo had hij toch altijd aanspraak. Het was een man van vaste gewoonten, hij ging jaar in jaar uit naar het concertgebouw en zat daar altijd op dezelfde stoel, een paar keer per week ging hij naar Artis en één keer in de week musiceerde hij met een aantal dames. Hij had in zijn leven nooit hoofdpijn gehad en was altijd goedgehumeurd.

Het was een verbintenis gemaakt in de hemel. Ik kon doen wat ik het liefst doe: koken (en kreeg daar betaald voor) en hij zorgde voor structuur in mijn woelige studentenleven. Wat er ook gebeurde, ik moest om half 4 bij meneer B zijn. Dat gaf houvast. Hij was heel gastvrij en makkelijk, één keer zat ik zonder huis en toen kon ik al mijn meubels opslaan bij hem in de kelder. Hij aan de andere kant had er ook veel aan, hij had altijd aanspraak, genoot van het gezelschap van jonge mensen en had elke dag een lekker maaltje. Hij was bijzonder geïnteresseerd in alles, ik heb meegemaakt dat hij een studieboek van mij  over geschiedenis ging lezen om er later met mij over te kunnen praten. Sowiezo had geschiedenis zijn interesse, hij kon heel geanimeerd vertellen over de geschiedenis van Amsterdam en de grote brand bij het paleis van Volksvlijt (waar later de Nederlandsche Bank werd gebouwd) in 1929.

Ook toen ik al werkte voor het "echie", bleef ik bij hem komen, maakte zijn huis schoon en toen hij later ziek werd deden we de dingen die normaal kinderen voor hun ouders doen: pyama's mee naar het ziekenhuis nemen en zorgen voor iets te lezen en beetje tutten over hem. Toen hij overleed was hij 92 en ik heb hem nog jaren gemist.

Het tafeltje kreeg ik van hem, het stond op de bovenste verdieping van zijn huis, in het dienstbodekamertje. Het is een oude wastafel en er hoort eigenlijk nog een lampetkan op te staan, maar die is helaas bij een verhuizing gesneuveld.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...