maandag 7 maart 2011

3 maanden al weer....

Als je een blog begint, weet je van te voren niet waar je aan begint. Ik begon dit blog uit een drang om te schrijven over een onderwerp dat me aan het hart gaat. En nu, 3 maanden en meer dan 18000 bezoekers later en met niet alleen een consuminderblog maar ook een kookblog in de lucht, is het tijd om de balans op te maken.

Niet alleen het schrijven is genieten maar vooral ook de reacties en tips die ik krijg. Ik vind het heerlijk om te lezen dat Petra genoot van de aardappeltaart, dat Spaarmoeder de uitdaging aangaat en zich een blok Marseillezeep aanschafte. Dat Natuurlijk Zuinig helemaal blij wordt van het idee van zelf gemarineerde olijven maken. Dat Theda zich bekommerde om de keuzes die we maken met het huishoudgeld. Dat veel mensen reageerden op mijn stukje over het sluipverbruik van de decoder en dat daarom Schatje dit weekend braaf naar de bouwmarkt reed om een stekkerdoos met lichtknop aan te schaffen, en het werkt! Ik vond het geweldig dat zoveel mensen heel enthousiast reageerden op mijn kookblog en sommigen zich zelfs meteen aanmeldden als volger. Ik heb heel vaak moeten lachten om de nuchtere reacties van Valhalla en die van Oryx zetten vaak weer aan tot meer nadenken over een onderwerp.

Het feit dat jullie überhaupt reageerden, maakte dat ik ook andere blogs leerde kennen, zo kwam ik bij Zena terecht, bij mevrouw Jee, bij Octopoes, Verg(r)eetmenietje, Kniepertie, Vlijtig Liesje. Het verrijkt mijn leven terwijl we het juist over lekker leven met minder hebben.

En wat heb ik een lol als ik de statistieken bekijk. Ik heb bezoekers uit Nederland, Belgïe, Zwitserland, Spanje, Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Servië, Verenigde Arabische Emiraten (huh?), Australië, Verenigde Staten, Kroatië en dan vergeet ik er vast nog een paar. En in de week dat het regime in Egypte viel had ik 10 pageviews daar vandaan. Ja daarvan slaat mijn fantasie onmiddelijk op hol! Hoe gaat dat dan? Even kijken tussen de revolutie door? Zijn dat Nederlanders die daar wonen en juist in de week dat de Arabische wereld in opstand komt, mijn blog gaan lezen over zuinig leven? Heel wonderlijk....maar wel leuk.

Mijn leven is niet zoals ik het zou willen. Daar ben ik vast niet de enige in. Iedereen heeft dromen over wat hij eigenlijk zou willen doen. Ik kan niet zomaar bij iemand op bezoek gaan, zonder vooraf allerlei preventieve maatregelen te nemen. Contact met anderen is voor mij vaak te vermoeiend. Gisteren vierden we de verjaardag van Zoon en vandaag lig ik plat op de bank (met laptop op schoot) , ik denk dat douchen me niet gaat lukken en voor Zoon is vandaag weer van alles geregeld voor het halen en brengen van en naar school, voor tussen de middag en om naar judo te gaan.Ik heb me de afgelopen jaren erg van de buitenwereld afgesneden gevoeld, totdat ik de bloggemeenschap ontdekte. Wat een rijkdom en wat geniet ik ervan! Ik doe wat ik het liefst doe: stukjes schrijven en zin en onzin verkondigen over alles wat me raakt en ben zo toch,  hoewel ik met mijn kont op de bank zit, onderdeel van een groter geheel.

Dussssss, het verkennende snuffelen is over. Ik schrijf een blog! Wat zeg ik: ik schrijf er twee! En daar ga ik lekker mee door.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...