maandag 28 februari 2011

Over energievreters die je niet uit kunt zetten


Als consuminderaar ben je alert op tips en informatie die je helpen je uitgavenpatroon te beteugelen. Een energierekening komt maandelijks en zien we ook graag zo laag mogelijk. Hoewel ik dacht alle apparaten in huis al te hebben getoetst aan verspilling, energielabel en kosten, zag ik er toch één over het hoofd, naar bleek.

De Volkskrant plaatste afgelopen zaterdag een paginagroot artikel over het sluipverbruik van een decoder. Voor die consuminderaars die net als ik ergens (qua behoeften en leefwijze) in het Stenen Tijdperk zijn blijven steken: een decoder is een apparaatje dat het mogelijk maakt om digitale TV te ontvangen. De voordelen van digitale televisie zijn 2-ledig: je hebt een mooier beeld vanwege een hogere resolutie en je krijgt toegang toe meer kanalen. Het nadeel van een decoder wordt nergens genoemd maar is wat mij betreft de minimale vertraging in ontvangst. Zo hoor je de buren al juichen en zit jij nog te wachten op het verlossende doelpunt. Een ander nadeel is dat het beeld soms blijft hangen, minimaal hoor, als je knippert met je ogen merk je het eigenlijk niet.

Want ik weet waar ik over praat. Wij hebben sinds een paar maanden een decoder in huis. Schatje had er al eerder zijn zinnen op gezet maar ik verdomde het om geld uit te geven aan een behoefte die ik nog niet bij mezelf had ontdekt. Prijzen zijn pittig en variëren van € 60 tot € 400. Daarna valt het mee. Bij onze Tv-aanbieder betaal je voor digitale TV bijvoorbeeld niets extra als je al in het basispakket zit. Wat je wel eenmalig moet aanschaffen is een smartcard voor € 15. Deze zorgt dan samen met de decoder voor ontvangst. Toen Schoonouders aan kwamen zetten met hun oude decoder, gaf ik mijn verzet op, want het werd vooral ingegeven door kniertigheid.

Dussss kastje aangesloten, wat gedoe gehad met de smartcard, doet ie het wel of doet ie het niet en toen hadden we mooi strak beeld. Wat ik niet wist is dat een decoder veel energie verbruikt ook in stand-by stand. De Volkskrant baseert zich op een onderzoek van de Consumentenbond waaruit blijkt dat de meest verspillende decoders qua energiegebruik vergelijkbaar zijn met een wasmachine (200 kWh per jaar). Dat is wel even schrikken! De decoder staat elke dag aan maar niet zo lang, want zoveel TV kijken wij niet. Maar hij staat wel dag in dag uit op stand by omdat uitzetten betekent dat de decoder weer opnieuw moet worden geprogrammeerd. Dat heeft onder meer te maken met het besturingssysteem lees ik, dat is zo ingewikkeld dat het ook actief blijft in stand by toestand. Een soort pseudo stand by dus die bijna net zo veel energie vreet als een aan-stand.

Er zijn wel verschillen in verspilling: Philips scoort heel hoog op de verspilschaal (180 kWh per jaar) en onze decoder komt uit op ongeveer 80 kWh per jaar, dat is vergelijkbaar met een magnetron. Nu wil ik natuurlijk meteen krijsen dat de decoder het huis uitgaat en wel meteen. Maar ik heb na jaren samenwonen geleerd dat ook Schatje behoeften heeft en dat die negeren op een ander moment in tijd nog veel meer geld kosten. Bovendien is het nu ik eenmaal gewend ben aan dat strakke beeld, toch wel fijn, soort van, best wel, grom, grom.

Ik weet wél wat Schatje gaat doen de komende tijd: uitzoeken hoe we de stekker eruit kunnen trekken zonder telkens alles opnieuw te programmeren.


Klik hier voor het artikel in De Volkskrant.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...