zaterdag 5 februari 2011

Goedkoop verbouwen

Veel mensen hebben in huis een ruimte waar weinig mee gebeurt. Zo hebben wij het kleine kamertje (en nee ik heb het niet over de WC). Dit kamertje was ooit bedoeld als studeerkamer voor mij. Het begon als fijne ruimte met wat kastplanken en een bureau voor mij. Toen ik stopte met studeren sloop het wasgoed de ruimte in en kreeg de kamer een andere functie. Blijmoedig ving hij alles op wat niet langer gewenst was in andere ruimtes. Een asielcentrum voor uitgewerkte producten, voordat het definitief naar de vuilstort verdween.

Op zich heel handig natuurlijk. Zo komt Zoon regelmatig thuis met een niet te stelpen stroom werkjes. Hij is de kleutertijd allang gepasseerd maar nog steeds is Pasen, Kerstmis, Sinterklaas en elke wisseling van het seizoen het startsein voor een productie van knutselfrutsels liefst gemaakt van WC-papier en rietjes, die meteen loslaten zodra ze onze deurmat zijn gepasseerd. Mijn tactiek is al jaren gelijk: het wordt eerst uitgestald in de huiskamer. Na enige tijd verplaatst het zich naar de trap, dan gaat het richting zijn kamer en daar wordt het na een jaar op een moment dat hij niet kijkt overgeheveld naar het rommelkamertje. De mooiste dingen berg ik op in een grote doos met zijn naam erop, waar ook de zwemdiploma’s, pietendiploma’s en eerste schrijfschriftjes liggen. De rest wacht op een genadeslag.

Doordat ik ziek ben is deze genadeslag zomaar drie jaar uitgebleven. Schatje moet naast zijn werk ook nog een huishouden draaiende houden, boodschappen doen, in het weekend in de stad met Zoon spullen kopen voor verjaarspartijtjes, nette kantoorkleren naar de stomerij brengen, de tuin onderhouden, met Zoon af en toe kleding kopen en hier en daar lampen vervangen en klein onderhoud plegen. Dus zooi uitzoeken komt er niet van, want lijkt niet urgent.

Dat werd het uiteindelijk wel toen ik bij wijze van spreken de deur van de kamer niet meer dicht kon doen. Inmiddels stonden er overal zakken waar spullen uit vielen, er staat een kast met de kleding van Zoon, het wasgoed droogt er en de stapel troep maakt dat je voortdurend het gevoel hebt dat je een beslissing moet nemen over wat dan ook, niet echt ontspannen als je de was moet ophangen terwijl je je buik moet inhouden omdat er zo weinig beweegruimte is.

Dus……ben ik sinds de zomervakantie regelmatig met een vuilniszak de kamer in geslopen voor een graaikwartiertje: alles erin mieteren waarvan ik niet weet wat ik er mee moet en vooral niet te lang nadenken. Dingen apart zetten voor de weggeef: vooral kleding en speelgoed/boekjes van Zoon waar de kleine van mijn vriendin mee kan spelen. Ik lieg niet als ik zeg dat er sinds september minstens 15 zakken met zooi zijn verwijderd uit de kamer en weggegooid, weggegeven of naar de kledinginzameling gebracht.

Hoe leger de kamer werd, hoe meer ik zag wat een fijne ruimte dit eigenlijk is. Heel knus en zodra de zon schijnt, kun je letterlijk zonnebaden in het licht en hoeft de verwarming niet aan. Mmmmm, misschien heel misschien, toch maar weer een eigen kamer? Niet om te studeren maar om te schrijven. En aldus mijn idee als zaadje in het brein van Schatje geplant. Schatje heeft het klussen zonder geld uit te geven tot kunst verheven. Hij winkelt in eigen huis alsof het een bouwmarkt is: plankje hier, beugeltje daar. En zo zit ik nu aan mijn eigen werkblad in een volledig opgeruimde kamer dit stukje te tikken. Zonder dat we er een cent aan hebben uitgegeven. Kijk, dat voelt goed!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...