zondag 23 januari 2011

De ups en downs van het consuminderen

Hebben jullie je eerste loonstrook al binnen? Eerder berichtten de kranten dat veel mensen volgens hun loonstrookjes er zo’n € 10 per maand op vooruit zouden gaan, maar dat tegelijkertijd de koopkracht zou dalen. De winst op het loonstrookje wordt veroorzaakt doordat de overheid de 1e belastingschijf heeft verlaagd met 0,45 %. Geen flauw idee wat dat nu betekent. Maar inderdaad, mijn wia-uitkering is precies € 10 gestegen.

Wat er via het loonstrookje extra binnenkomt, geven we meteen uit aan de kassa van de supermarkt. De prijs van brood is bijvoorbeeld al gestegen (8 cent), viel me gisteren op toen ik de bon bekeek. De verwachting is dat de koopkracht met 0,25 % zal dalen komend jaar. Daarnaast hebben we te maken met stijgende zorgkosten, hogere gemeentelasten (vooral onroerend zaak belasting zal stijgen, in sommige gemeenten tot 20%). En vooral veel gezinnen die gebruik maken van kinderopvang moet veel meer zelf gaan betalen.

Onze begroting voor 2011 is al aangepast aan de schattingen die ik heb gemaakt. Ik merk dat alle negatieve schattingen bij mij leiden tot meer creativiteit. Tegenwoordig vind ik niets meer vanzelfsprekend en denk over elke uitgave na. Is dit echt nodig, kan dit niet op een andere manier? Door zo te denken, blijkt er toch ruimte te zijn op plekken die ik eerst niet zag. En zo geven we aan huishoudgeld gemiddeld € 20 minder uit per week dan vorig jaar, is de zorgverzekering voor ons met € 50 omlaag gegaan en betalen we per maand minder aan energiekosten.

Daar betaal ik wel een prijs voor. Niet in centen maar in denkwerk. Niets is nog vanzelfsprekend. Nooit meer onnadenkend heel lang onder de douche mogen staan. Niet meer gewoon uitgeven en verspillen en doen waar je zin in hebt. Niet zomaar een groente in het verkeerde seizoen kopen gewoon omdat je er trek in hebt. Nooit zomaar iets kopen voor de heb. Soms vind ik dat jammer. Soms baal ik van mezelf als overcorrecte troel die haar katten biobrokken geeft en de crisis en het milieu denkt te redden door op de hand te gaan afwassen. Vroeger leidde dit gevoel er toe dat ik dan doorsloeg naar de andere kant. Ging kopen om het kopen zonder te checken of er voldoende geld op de rekening stond. Tot ik dat een paar maanden later zat was en mezelf weer motiveerde om toch weer bewuster in het leven te staan. Die terugvallen komen steeds minder vaak voor. Als ik tegenwoordig al eens terugval heb, dan is dat onder de douche. Dan raak ik zo in een ontspannen roes van het warme water dat ik vergeet te consuminderen, milieu te sparen of de kookwekker te zetten. Totdat Zoon vraagt waarom ik er zo lang onder sta….en ik betrapt de douche uitzet.

Consuminderen en bewust consumeren, ik moet wel. We hebben nu eenmaal minder geld. Ik weet nu eenmaal inmiddels te veel om nog langer mijn ogen te sluiten. Ik kan niet meer genieten van iets als ik weet dat het op een verspillende of dier-onterende manier wordt gemaakt. Ook al word ik soms doodmoe van mezelf (en anderen ook van mij). T is zo en niet anders.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...