vrijdag 30 december 2011

de goden verzoeken

Gisteren vertelde ik dat we deze week de TV vervingen en dat hiermee de laatse grote uitgave van het jaar werd gedaan en dat we nu wel zo'n beetje klaar zijn, na het afbetalen van de auto, het vervangen van de laptop, wasmachine, stereoinstallatie en geluidsboxen. Stom, stom, stom!!! zo'n opmerking, dat was de natuurlijk de goden verzoeken en een open sollicitatie naar meer ellende!

Schatje belde vanaf zijn werk met de mededeling dat de rechterautovoorband (is dit een normaal woord?) nu officieel lek is (niet geheel onverwacht aan gezien we deze al een tijdje zeer regelmatig van lucht moesten voorzien...) en dat hij straks naar een garage gaat om hem te laten vervangen. En waarschijnelijk ook de linkervoorband.

Ach dat kon er ook nog wel bij! Gisteren maakte ik een verkoopaccount op bol.com en zo hoop ik de slinkende berg spaarcentjes te spekken, al zat dat niet zo snel gaan vrees ik. Toch gaf het me een goed gevoel, een combinatie van je ontdoen van de onnodige troep en het zien van verkoopkansen. Enig minpuntje was dat toen ik de boeken selecteerde die op de nominatie staan om huize Spaarcentje te verlaten, de boekenwand het begaf. Een schroef wurmde zich uit de muur en weigerde zich te laten terugzetten. Wel eens in een paar minuten tijd een paar honderd boeken uit een kast gehaald om een ramp te voorkomen? Wij wel!

Ach, nu zit ik weer in pyjama op de bank (ik doe niet anders tijdens dit blogreces want eigenlijk geen blogreces meer is want ik heb nu al twee keer gespijbeld) en kan er weer om lachen. Ik schrijf niet meer dat we nu alles wel hebben gehad, want dat werkt dus niet. Ik doe het nu anders:
KOM MAAR OP! WIJ ZIJN ER OP VOORBEREID!!!

donderdag 29 december 2011

Psst, heel even

Eigenlijk heb ik reces. Wat overigens heerlijk is. Ik zit bijvoorbeeld nu nog in pyjama op de bank, ik bedoel maar! Lezen, spelletjes doen, leuke films kijken,  we doen het allemaal. En o ja, geld uitgeven ook, op de valreep. Eerder deze maand hadden we het over de TV, hoe lang deze nog te gaan had. Dat hadden we niet moeten doen natuurlijk, want prompt ging het ongehoorzame ding in staking. Midden in Harry Potters Relieken van de dood, weg beeld! Dat werd opgelost door het snoer achter de TV blijvend omhoog te houden, maar ja, kijk dan nog maar eens ontspannen naar een film.

Het probleem van de TV zat hem in de ingang achterin. We hebben 3 snoeren, voor 3 apparaten (tv, wi en dvd) en maar 1 ingang. Dus werd dit continue gewisseld en ging het kapot. Even hebben we nog een verbod om dvd te kijken geprobeerd (boven is ook een tv met dvd kijkmogelijkheid) maar dat werkte niet in de praktijk, dat is vooral aan mezelf te wijten omdat ik vaak te moe ben om me 2 trappen omhoog te slepen en boven in onze slaapkamer te kijken. En we kijken graag met zijn 3tjes een dvd. We zijn ons bijvoorbeeld tijdens deze kerstvakantie door de verzamelde werken van Blackadder aan het werken.

Deze maand hadden wij een onverwachte financiële meevaller, die letterlijk uit de lucht kwam vallen. Die meevaller werd omgezet in een LED TV, een hele zuinige (energielabel A) die 1/3 kwh minder stroom verbuikt dan de vorige. Zo heeft elk nadeel zijn voordeel.

Het geeft Schatje ook wat te doen, want de nieuwe TV blieft een nieuwe kast (ander formaat). Dus is hij aan het ontwerpen geslagen, want de nieuwe TV kast wordt tevens CD-opbergkast. Wat ik van harte toejuich want dan worden alle CD's onzichtbaar opgeborgen in plaats van dat ik -zoals nu- tegen een CD wand aankijk.

De portemonnee zal dus nogmaals worden getrokken, om hout in te slaan. Wel is het zo dat we het hout van de CD wand zoals deze nu is, ook zullen gebruiken, dus hiermee besparen we wel iets uit aan kosten.

Het mooie van bovenstaand verhaal is dat we de TV konden vervangen zonder de buffer aan te spreken. Dat voelt goed! Het afgelopen jaar is de buffer namelijk nogal gedaald door het afbetalen van de auto (2ehands), het vervangen van de latop (voor een nieuwe) en de vervanging van de geluidsboxen en de geluidsinstallatie (ook 2ehands). Nu hebben we alles wel zo'n beetje gehad, de wasmachine werd in 2010 vervangen, dus we moeten nu weer flink vooruit kunnen.

De spaardoelen voor komend jaar zijn:
  • de buffer aanvullen tot € 10.000
  • de binnendeur vervangen
  • de keuken opknappen (vervangen frontjes, aanrechtblaad en kookplaat/oven) 
Zal dat gaan lukken? Ik hoop het! Eerst nu weer even verder met mijn reces. Fijne jaarwisseling en zuinig aan met de oliebollen (die overigens minder slecht zijn dan een eierkoek, lees dat hier.)

donderdag 22 december 2011

Schrijf-een-dagelijks-stukje-reces

Meerdere bloggers houden een pauze heb ik zo hier en daar gelezen en daar sluit ik me bij aan. De koek is even op bij mij, ik ben toe aan wat opladen. Ik dompel me de komende tijd onder in het gezelschap van Zoon, die vandaag al voor het laatst naar school is en Schatje die ook lekker veel vrij is. Even afkicken van de computer zal me goed doen.

Koken doen we natuurlijk wel, het is tenslotte een schrijf-een-dagelijks-stukje-reces en geen kookreces, dus wellicht dat ik wel af en toe een recept plaats op Spaarcentje kookt.

Ik wens iedereen fijne dagen, geef niet te veel geld uit en tot in het nieuwe jaar!

woensdag 21 december 2011

Armoede in Nederland: Voedselbank

Inmiddels kunnen we er er echt niet meer om heen, wát Rutte ook beweert over armoede. Steeds meer mensen hebben steeds meer moeite het hoofd boven water te houden. Door de werkeloosheid en de recessie én het wegvallen van subsidies en regelingen, rugzakjes voor kinderen,het onbetaalbaar worden van de zorgverzekering, zullen steeds meer toch al moeilijke leefsituaties escaleren, met alle gevolgen van dien.

Gisteren plaatste De Volkskrant een artikel over een interkerkelijk inloophuis in Lelystad, dat fungeert als vraagbaak voor mensen die in financiële problemen zitten, en soms zelfs als gelduitdeler omdat sommigen letterlijk met envelopjes met inhoud de deur weer uit lopen, zodat ze de week kunnen uitzingen. Ook kunnen mensen er voor hele zachte prijsjes kleding lopen.

De school van Zoon hield deze week een inzamelactie voor de Voedselbank. Alle kinderen zijn opgeroepen om speelgoed mee te nemen waar ze afstand van willen doen ten gunste van kinderen wiens ouders bij de Voedselbank komen. Jarige kinderen ontvangen dan een cadeau van de Voedselbank. Het cadeautje moest ingepakt zijn en voorzien van een etiket met gegevens over of het pakje voor een jongen of een meisje is en voor welke leeftijd. Dus Zoon vertrok goedgemutst naar school met 8 ingepakte cadeautjes voor 'de arme kinderen'.

Op zich vind ik het prachtig, deze initiatieven. Maar ze springen in het gat dat de overheid bewust achterlaat. Het is treurig dat mensen die het hoofd niet boven water kunnen houden, afhankelijk zijn van de initiatieven van vrijwilligers. En ook voor de organisatoren van de Voedselbanken zelf is het moeilijk altijd maar afhankelijk te zijn van de ondersteuning van vrijwilligers. Nooit zeker te weten of er voldoende binnen komt voor de  55.000 gezinnen (dit aantal wordt genoemd op de overkoepelende site.) is natuurlijk niet prettig. Want de vraag er naar blijft groeien.


Het zou veel beter geregeld kunnen worden, de Voedselbanken hebben dat zelf aangegeven bij de regering. Er bestaat een Europees Voedselhulprogramma voor alle lidstaten van de unie. "Dit jaar wordt voedsel ter waarde van 500 miljoen euro verdeeld onder de 20 (van de 27) lidstaten die zich daarvoor hebben aangemeld. Nederland is daar niet bij! 18 miljoen burgers uit de 20 landen ontvangen bijvoorbeeld groente, fruit, granen, aardappels, rijst, pasta en peulvruchten, zuivel, vlees, vis, vetten en olie. Op de eindproducten van dit hulpprogramma wordt duidelijk aangegeven dat ze gratis zijn en afkomstig van de Europese Unie. Dit voedsel kost ook Nederland als land niets extra’s. Als Nederland wel zou meedoen, kunnen deze producten door de voedselbanken worden verdeeld."

Dit lijkt me voor de Voedselbanken een constructievere oplossing, want minder afhankelijkheid van anderen. Helaas ziet de overheid dit anders en werd dit het verzoek om deze voedselhulp ook voor Nederland te accepteren, afgewezen. Gelukkig volgt er binnenkort een kamerdebat over dit onderwerp en kan het nog positief uitpakken. Het is toch vreemd dat Nederland voedselhulp afwijst, terwijl ze wél meebetaalt aan dit internationale voedselhulpprogramma en er overduidelijk veel Nederlandse burgers zijn voor wie dit noodzaak is.

Tot die tijd moet de Voedselbank het hebben van vrijwilligers, giften, mensen die bereid zijn anderen te laten delen. Veel supermarkten houden in deze feestperiode een actie, dan kun je spullen die je zojuist in de winkel hebt gekocht, doneren. Ben je zelf aan het inslaan, hou dan als je in de gelegenheid bent rekening met anderen. Gun een ander wat voor jou misschien vanzelfsprekend is: iets lekkers en extra's tijdens de feestdagen.

Je kunt ook geld doneren aan de Voedselbank (eenmalig of jaarlijks). Want voedsel inzamelen kost veel tijd, geld, ruimte, mankracht en iemand moet die rekening betalen: doneren?

dinsdag 20 december 2011

Spaarcentje consumindertips: Kerstverlichting

Deze tip komt natuurlijk als mosterd na de maaltijd, maar noteer hem gewoon in je agenda voor volgend jaar:

tip 15: Vervang je kerstboomverlichting voor verlichting met led-lampjes. Dat scheelt enorm in het energieverbruik.

Ik had hier niet aan gedacht tot ik een mail ontving van Milieucentraal maar natuurlijk is dit zonneklaar. Alleen de boom is nu al opgetuigd - en naalden aan het verliezen ;-( - en ik geloof niet dat ik iemand uit het gezin kan porren (mezelf ook niet) om hem weer af te tuigen, naar de winkel te rennen, energiezuinige verlichting te kopen, terug naar huis te sjezen en de boom weer op te tuigen. Ik weet het, ik moet me diep schamen maar volgend jaar beloof ik beterschap....

Volgens Milieucentraal verbruikt gewone kerstboomverlichting 10 tot 20 watt en led-verlichting 1 tot 2 watt. Dat scheelt nogal! Toen ik gisteren de wekelijkse meterstanden noteerde, was het goed te merken dat we hier een kerstboom hebben staan. En dat terwijl de verlichting alleen in de avond aan gaat en ook ter vervanging van een andere lamp. En dan toch nog meer energie verbruiken.....

Lees hier meer tips over het beperken van de energierekening rond de feestdagen.

Natuurlijk is deze tip breder te trekken: het loont de moeite om alle verlichting in en rond het huis te vervangen voor led-verlichting/spaarlampen.

Mijn tip aan milieucentraal: verstuur een dergelijke waarschuwing vlak na het Sinterklaasfeest, dat is immers hét moment dat mensen de zolder opklimmen op zoek naar de verlichting ;-)

Meer tips van Spaarcentje lezen?

maandag 19 december 2011

Kerstmenu in etappes

Kerstmis vieren we bescheiden. Ik heb een verbod van Schatje gekregen om veel te doen (lees 3 dagen in de keuken staan voor een kerstdiner) dus kozen we voor een makkelijke oplossing, die past bij onze omstandigheden.  We vieren het met een familiekerstlunch op Eerste Kerstdag. Schatje maakt pompoentaart, Schoonouders nemen een toet mee en 'iets met kip' en Oma heeft ingetekend voor soep en een salade.

Bezoek van een paar uur 'kost' me net zo veel punten als dat ik uit mag geven op een dag, dus ervoor, erna en ook tijdens moet ik rusten. Toch lever ik ook een kleine bijdrage aan het eten, maar dan in etappes en in de week vooraf. Ik maak wat broden, doe dat in de vriezer en op de dag zelf kan Schatje dat ontdooien en afbakken. Zo maakten Zoon en ik gisteren voor het kerstontbijt heerlijke sterbroodjes naar dit recept  maar dan wel iets aangepast omdat ik geen gist mag, ik geen anijs in huis had en ook geen honing gebruik. In plaats daarvan gebruikte ik stevia, bakpoeder en kardamom en kaneel, ook lekker! Onze broodjes zagen er niet zo mooi uit zoals op het plaatje van Levine, maar ik durf te beweren dat ze net zo lekker zijn! En het was leuk om het zo samen met Zoon te maken.

Deze week maak ik ook nog een knoflookbrood, misschien met basilicum en wat geitenkaas en ook zag ik heerlijke prosciutto en salie cakejes bij de Glazen Vork voorbij komen, die in een hertaling van Spaarcentje spekmuffins met salie kunnen worden. Ik heb nog spek in de vriezer en salie staat in de tuin, dus hoe moeilijk kan het zijn?

Zo hoeft kerstmis geen dure grap te worden. Pas het menu aan, aan je kookcapaciteiten, de tijd die je hebt en de inhoud van je portemonnee. Bezwijk niet voor de verleiding al die belachelijk dure hapjes kant en klaar te kopen. Dat zit vol met rommel die niet in eten thuis hoort en is schreeuwend duur. Bedenk wat Kerstmis voor jou betekent. Op de manier zoals wij het doen (de familie op één dag en iedereen neemt iets mee) is goed te behappen, financieel en qua energie. De tweede dag doen we niets speciaals, misschien bakken we pannekoeken of maken we een pizza, dat bedenken we op de dag zelf wel.

zondag 18 december 2011

Zondagochtend

De zakken walnoten en hazelnoten die we half oktober uit Frankrijk meenamen, hebben we bij thuiskomt omgekieperd en in grote bakken gedaan, om ze te laten drogen. Ik had het gevoel dat het niet goed zou komen en liet het maar versloffen. Vooral ook omdat ik opzag tegen het kraakwerk. Maar dat kan natuurlijk gedelegeerd worden en nu staat Zoon lekker te rammen met een stamper in een vijzel, roepend dat dit hem een goed gevoel geeft.  De walnoten die het gekraak hebben doorstaan, zien er goed uit. Ik denk dat dit al met al toch een hele grote bak eetbare noten oplevert, die we zo van de grond hebben geraapt in het herfstige Normandië

zaterdag 17 december 2011

lege koelkast

Zojuist gaf ik de katten te eten. Ik opende de koelkast om het eten te pakken voor de heren en toen viel het me weer op. De koelkast die zo leeg is, dat het overzichtelijk is. En dat terwijl alle weekboodschappen vandaag zijn gedaan en eerder de groentetas werd bezorgd. Voorheen was na het doen van de weekboodschappen het vullen van de koelkast een uitdaging. Het wou meestal net niet passen. En nu dan een zee van ruimte. Als ik iets met het consuminderen associeer is het dat wel, die legere koelkast. Want we kopen véél minder dan vroeger en weggooien, daar doen we niet meer aan. Evengoed grijpen we zelden mis. Want als er iets ontbreekt, dan vinden we wel iets anders om in de pan te gooien, net zo makkelijk.

vrijdag 16 december 2011

Dagen met scherpe randjes

Zo aan het einde van het jaar gebeurt er veel om mij heen en in mij. De school van Zoon stuurt voortdurend mail met opdrachten (haal spullen voor een kerststukje, teken in voor de lijst met kersthapjes, doe mee aan de cadeau-actie van de Voedselbank). In huis stroomt het ook: kerstboom halen, optuigen....kerstkaarten die via de brievenbus binnenstromen en een tegenactie vragen.

Continue word ik met de neus op de feiten gedrukt dat ik leef met hele kleine marges en dat er niets onverwachts kan gebeuren. Zit ik daar braaf met mijn puntentelling (voor wie nu pas inhaakt: ik leer met een ergotherapeut beter te doseren met behulp van een puntensysteem dat de activiteitenweger heet), denkend dat alles onder controle is. Al die onverwachte dingen moeten ook in de puntentelling worden meegenomen. Is het niet iets dat ik kan doen (ik ga niet naar de winkel om oase te kopen want die energie is er niet) dan wordt er toch actie verlangd want ik moet iets regelen zodat het wél gebeurt. Dat zorgt voor onrust in mijn hoofd en dat vreet energie.

Zo zat ik eergisteren in de middag op de 'strafbank' omdat ik teveel punten had opgemaakt en moest rusten tot er weer voldoende punten waren om in beweging te komen. Ik voelde me net een kleutertje. Tóch lekker gaan doen wat ik wou doen, heeft geen zin want de terugslag is er des te erger door, zo leerde ik weer van gisteren.

Zelfs goed nieuws is dan te veel. Ik kreeg een brief van het UWV dat de periode dat ik recht heb op een loongerelateerde uitkering, binnenkort eindigt. Omdat er van mij geen inspanning uit arbeid wordt verwacht gezien het feit dat ik voor 100 % ben afgekeurd, krijg ik een loonaanvullingsuitkering. Ook deze is gebaseerd op wat ik hiervoor verdiende. Mijn angst dat ik gekort zou gaan worden, bleek niet terecht. Gekort worden alleen mensen die deels zijn afgekeurd en nog wel een verdiencapaciteit hebben. Dus eigenlijk is dit heel goed nieuws. Ik krijg deze uitkering totdat ik wél weer in staat ben om te werken. Ik heb ook voorlopig niet de stress van een herkeuring. Het UWV schrijft letterlijk: 'als u weer in staat bent het werken op te pakken neemt u dan contact op met het UWV werk-bedrijf.'

Ons huis hoeft dus niet in een economisch slechte tijd te worden verkocht met veel verlies. Met mijn uitkering die dus op hetzelfde niveau blijft en het salaris van Schatje kunnen we goed rondkomen én sparen voor een buffer. 'Het verhaal ' loopt dus goed af. 'Het doemscenario' rolt zich anders uit. En toch moest ik heel hard huilen. Ook van blijdschap. Maar dat niet alleen. Moeilijk uit te leggen. De ontlading van alle angst, de geldzorgen, samen met het onvermogen om zelf iets aan de situatie te kunnen doen (zoals beter worden) voelt als een krassend krijtje op het schoolbord in mij.

Een situatie accepteren gaat in heel veel kleine stapjes. Leren accepteren dat ik ziek ben en niet kan meedraaien in de samenleving zoals ik zou willen, is een proces dat zich voortdurend herhaalt. Keer op keer voel ik verbazing over het leven dat ik leid. Heel vaak lukt het me desondanks toch veel vrijheid te voelen. Maar niet altijd....soms ben ik een boeddha en soms een leeuw in een te klein hok.

donderdag 15 december 2011

Inspiratieloze prutdag

Meer valt er niet over te zeggen over deze dag. Plat op de bank en meer is het niet vandaag. Een boek lezen is te veel moeite. TV kijken lukte ook niet. Nou dan maar een beetje fröbelen aan de opmaak van het blog. Kon nog net. Heb ik toch iets gedaan vandaag....

woensdag 14 december 2011

Doorgeven meterstanden

Toen ik gisteren de meterstanden noteerde, zoals elke maandag, viel het me op dat het precies een jaar geleden is dat ik hiermee ben begonnen. Dat betekent dat ik ook rond deze tijd een afrekening van het energieverbruik zou moeten krijgen. Vorig jaar om deze tijd stapten wij over van energieleverancier. Om meer grip te krijgen op ons verbruik, ben ik wekelijks de standen gaan noteren. Ook zocht ik uit welke apparaten energievreters zijn in ons huis en hebben we ons aangeleerd om de verwarming zo rond de 18/19 te zetten. En in de nacht staat de verwarming helemaal uit. Wij hebben hete luchtverwaming en zodra je deze aan zet, is je huis warm. Het nadeel is wel dat zodra je hem uit zet, de warmte ook weer snel is verdwenen. Maar in de nacht de verwarming op 15 graden houden (zoals ik altijd deed toen we CV hadden) hoeft niet meer.

Inderdaad kreeg ik vanmorgen een mailverzoek om de meterstanden door te geven. Gisteren had ik het al even uitgerekend omdat ik nieuwsgierig was. Het resultaat? Nou, om te gaan juichen! Eerst het minste:
Ons stroomverbruik bleef nagenoeg hetzelfde. Alle lampen vervangen voor spaar- en ledlampen en voortdurend letten op lampen uitdoen weegt blijkbaar niet op tegen het toegenomen verbruik door mijn daglichtlamp (6 maanden van het jaar een half uur per dag, noodzaak), het vele bakken dat ik doe (méér dan voorgaande jaren) en de decoder die in janauari ons huis in sloop (voor digitale TV).
Het geschatte stroomverbruik was 3037, het daadwerkelijke verbruik is 3071.

En nu de knaller:
het geschatte gasverbruik was 1805 (gebaseerd op het verbruik van het jaar daarvoor), het daadwerkelijke verbruik was 1138!!!! Horen jullie me juichen? Natuurlijk was de winter tot nu toe heel zacht, maar vorig jaar zijn we langer doorgegaan met stoken omdat de winter zo streng was. Dat betekent dat de verwarming lager zetten dan je gewend bent, echt uitmaakt. Stond de verwarming 2 jaar geleden nog op 20, vorig jaar op 19 en nu meestal op 18 en met resultaat. En sinds ik over ben gegaan op wollen vesten en truien heb ik het niet meer koud. Zoon heeft het nooit koud . Schatje wel, maar die heeft zich (al mopperend) ook aangeleerd om eerst een vest aan te trekken voordat hij overweegt de verwarming hoger te zetten.

Het komende jaar wil ik toch gaan kijken of ik het stroomverbruik wel naar beneden kan brengen. Hoe, daar ga ik nog even op broeden....

dinsdag 13 december 2011

Minimalisme en opruimen

De afgelopen tijd komen er veel blogs voorbij over minimalisme en opruimen. Minimalisme wordt hierin soms op één lijn gezet met helderheid in je hoofd. Daar is veel over te zeggen. Tijd voor een tegengeluid dacht ik zo. Opruimen ja. Minimalisme nee. Althans niet voor mij. Niet voor iedereen is dat het hoogst haalbare. Zet mij in een zeningerichte (lees: lege) kamer en ik voel me doodongelukkig. Het werkt prima voor even. Als ik op vakantie ben, vind ik het ook fijn als ik een huisje huur dat niet te vol staat. Want ik wil niet mentaal belast worden met de rommel van een ander zoals lijstjes, prulletjes, persoonlijke dingen die mij niets zeggen.

Maar in mijn eigen huis vind ik het fijn. Leeg kan soms prettig zijn maar niet hier. Mijn huis is mijn hol, lekker vol gebouwd. Wij hebben grote meubelen, veel boeken, veel cd's, blauwe muren, 2 grote wijnrode kleden op de vloer en een enorm wijnrode leren bank en stoel. En overal staat iets, de vensterbank ligt vol met de stenen die we in Normandië vonden,  overal kaarsen,  kranten, rondslingerende boeken en strips, katten die zichzelf overal parkeren. Valhalla zou gillend wegrennen denk ik. Maar wij gedijen er wel bij. (Ik begrijp Valhalla overigens heel goed, zij wil naar Noorwegen kunnen rijden in een bestelbus zonder verhuiswagen er achteraan, maar niet iedereen heeft dat als einddoel.)

Opruimen is fijn. Doe ik ook graag. En ook ik sta erachter dat je alles wat je dubbel hebt of niet gebruikt, weggeeft of wegbrengt naar de kringloop. En ook ik heb als doel geen onnodige troep meer mijn huis in te slepen. Alleen ik lees steeds vaker dat bewust consumeren hand in hand gaat met minimalisme en dat vertaalt in 'een zo leeg mogelijk huis'. Maar dat is niet het hoogst haalbare voor iedereen....wat ik maar wil zeggen: weet wat bij je past. Waak ervoor dat je niet denkt: 'als ik alle meuk er uit doe, dan is het vanzelf helder in mijn hoofd'. Dat is hetzelfde als denken dat alles goed komt als je tien kilo afvalt. Dat gebeurt niet. Geluk of rust laat zich niet op die manier afdwingen.

Jij verandert niet, alleen de omstandigheden. Rust en innerlijke vrede kunnen voelen, hebben niet zozeer te maken met opruimen, maar met jezelf kennen en met niet ingaan op allerlei impulsen van buitenaf. Past een leeg huis bij je? Prima, vooral houden zo! Maar ben je net als ik een marmot die zich het liefst ingraaft? Daar is ook niets mis mee! Doe wat jij prettig vindt. Inspiratie is één ding maar dé waarheid vinden komt nog altijd uit jezelf, door naar jezelf te luisteren..

maandag 12 december 2011

Weekmenu

Het eetplan wijzigt nogal eens in verband met wisselende energie, maar desondanks plannen we het toch...niet plannen maakt dat ik voorraad vergeet.

Zaterdag
De keuze van Zoon: pizza en salade met knolselderij en rucola (recept volgt)

Zondag:
Postelein stamppot met geitenkaas en nootjes (recept volgt)

Maandag:
Oma kookt

Dinsdag:
Stoofpot van rundvlees, knolselderij en wortel

Woensdag:
Groene kool met kipfilet en kokosmelk en rijst

Donderdag:
tostidag en restjes.... misschien ook knolselderijsoep

Vrijdag:
Pasta met knolselderij & walnotenpesto (recept volgt)

zondag 11 december 2011

Onderweg naar de kerstboom

In kleine stapjes voorbereiden op de kerstboom, dat bevalt mij het best. Van mij hoeft het niet zo,  voor Zoon is het een jaarlijks hoogtepunt en daar vallen mijn bezwaren bij in het niet. Maar de weg er naar toe valt mij 'zwaar' en gaat altijd gepaard met wat gegrom en gemopper. Dus een goede voorbereiding is noodzakelijk. Vorige week haalden wij de kaarsen weer tevoorschijn, gisteren versierde ik onze eerder  gepimpte lamp nog meer. Nu ben ik er klaar voor, bijna....,misschien......

zaterdag 10 december 2011

Consuminderen met energie

Sinds 2 weken bestaan mijn dagen uit hapjes van 30 minuten die allemaal aan punten worden gekoppeld. Douchen kost 3 punten. Zoon van school halen ook. Een blogje schrijven? Dat is dan 1 punt. Gelukkig kan ik ook punten terugverdienen. Een uurtje liggen, lezen, rusten: -2. Mijn 'besteedbaar inkomen' per dag is 11,5 punt.  De basisdingen die ik doe (douchen, koken, 3 keer eten, gepland rusten, Zoon naar bed brengen) kosten me ongeveer 6 punten per dag. Tel maar na hoeveel marge ik heb.

Waar ik het over heb? Ik word met behulp van een ergotherapeut (komt aan huis, kost me 6 punten) getraind in het omgaan met de activiteitenweger. Op basis van door mij ingevulde tijdschrijflijsten met een normering van of iets ontspannen, licht, gemiddeld of zwaar is, zijn we gekomen tot een gemiddelde belastbaarheid per dag van 11,5 punt. De bedoeling is dat ik aan het begin van de week een weekplanning maak zodat ik activiteiten kan doseren en netjes over de dagen kan verdelen. Zo kan ik niet meer over grenzen gaan.

Deze methode wordt gebruikt in diverse revalidatiecentra met patiënten die pijnklachten hebben of door neurologische aandoeningen niet goed kunnen overzien hoe ze hun belastbaarheid kunnen verdelen over de dag. En dus ook bij ME-patiënten die te maken hebben met chronische pijn en vermoeidheid en overprikkeld zijn.

Ik mag niet boven de 11,5 punt uitkomen, eronder mag wel. Zo forceer ik dus niet meer mijn belastbaarheid en zou mijn lijf meer de kans moeten krijgen om te herstellen. Want hoe weinig ik ook doe, ik leef voortdurend op de rand van uitputting. De drang en wens om te doen is zó groot, dat ik soms 2 dagen niet douche om wel brood te kunnen bakken. Zo graag wil ik iets maken, doen, scheppen, het gevoel hebben van 'dat heb ik toch maar mooi voor mekaar gekregen'. Maar dat schiet natuurlijk niet op zo. Hoe lekker dat zelfgebakken broodje ook smaakt, persoonlijke verzorging zou daar niet voor  moeten wijken.

Dacht ik dat ik al goed was in doseren, de praktijk en het bewijs van de eerder door mij ingevulde tijdlijsten laat iets heel anders zien. De behaalde dagpunten variëren van 4, tot 15, tot 24. Zo zie je maar dat gevoel iets anders zegt dan meten. Meten is weten.

Gaat er al een bel bij jullie rinkelen? Deze methode is net consuminderen. Gewoon je uitgaven en inkomsten bijhouden en zien waar de pijn zit. Heel overzichtelijk en makkelijk te begrijpen, niet altijd leuk, wel noodzakelijk. Consuminderen is mij heel goed afgegaan, dit kan ik vast ook!

Naschrift: begin 2012 ben ik van 11,5 naar 6 punten gegaan. Ondanks dat ik het toegestane aantal punten niet overschreed ging ik in rap tempo achteruit en moesten we de punten herzien.

vrijdag 9 december 2011

Consumindertips van Spaarcentje

Tip 14:
Vergelijk jezelf niet met anderen. Vaar je eigen koers.

Veel aankopen worden ingegeven door impulsen van buitenaf. Door wat je op reclame ziet. Door wat je kind vertelt over wat klasgenootjes van de Sint hebben gekregen. Door de opmerking die iemand tegen je maakt en die in je hoofd blijft spoken. Door wat je ziet bij een ander thuis.

We zijn allemaal van tijd tot tijd onzeker of ontevreden over hoe we 'het' doen (wat 'het' dan ook mag zijn) en kijken naar anderen voor bevestiging. Stop in plaats daarvan eens meer tijd in jezelf. Investeer in de dingen die je de moeite waard vindt. Wéét wat je de moeite waard vind. En ga daarnaar leven.

Laat je door anderen inspireren en niet dicteren. Dat scheelt veel geld.

Meer consumindertips van Spaarcentje lezen?

donderdag 8 december 2011

Armoede

We worden steeds armer in Nederland volgens het nieuws in de krant en op TV gisteren alhoewel armoede volgens Rutte niet bestaat. Ik zie ook weinig armoede om mij heen maar ik val als onderdeel van een gezin met 1,5 inkomen buiten de risicogroep, die is vooral te vinden onder één-oudergezinnen, alleenstaanden, kleine zelfstandigen. Natuurlijk is het zo dat mensen blijkbaar vriendschap zoeken met 'gelijken', maar je komt toch echt wel alle lagen van de bevolking tegen alleen al door de omgang met klasgenoten van je kind. Maar ook daar zie ik weinig armoe. Dat betekent niet dat het er niet is.

Armoe in de strakke zin gedefinieerd betekent 'niet kunnen voorzien in je basisbehoeften'. Zoals bijvoorbeeld een dak boven je hoofd, je huis kunnen verwarmen of gevarieerd of voldoende kunnen eten. Toch denk ik dat je de definitie breder moet trekken. Wat de grens van armoe is wordt toch veeleer bepaald door de levensstandaard in de maatschappij. Ik denk dat veel mensen het met mij eens zijn dat een mobiel of een computer geen 1e basisbehoeften zijn, maar nog steeds luxe (los van het sociale aspect en ook al zou ik zelf niet moeten denken aan een computerloos bestaan als aan huis gekluisterde arbeidsongeschikte....). En al 10 jaar niet op vakantie kunnen gaan (zoals gisteren in De Volkskrant werd genoemd als voorbeeld van armoe) valt voor mij ook niet onder armoe.

Wat voor mij wél onder armoede valt, is je kind niet naar een partijtje sturen omdat je geen geld voor het cadeautje hebt, als jouw gebrek aan geld gaat leiden tot een sociaal isolement. Dan kun je nog een dak boven je hoofd hebben, of wel eten hebben, je wordt ernstig belemmert in een grote levensbehoefte, namelijk mee kunnen doen in de samenleving, sociale interactie.

Armoede brengt ook schaamte met zich mee. Wij, de consuminderaars hier in blogland hebben onze mond vol over 'met minder kunnen leven'. Uit overtuiging, uit groene behoeften, door een terugval in inkomsten, uit drang naar zero waste....wij hebben een keus en verkondigen die luidkeels. Mensen die in armoede leven hebben die keus niet. Die kunnen zich niet meer goed verzekeren en blijven dan maar weg bij de tandarts. Die kunnen de wasmachine niet vervangen als hij kapot gaat, ook niet voor een goedkoop 2ehandsje.

Armoede is het ontbreken van een vangnet, sociaal of financieel en niet bij machte zijn daar uit te komen omdat het niet wordt gezien, de verzorgingsstaat wordt uitgehold en er een taboe op rust. Armoede bestaat ook al zegt Rutte van niet. Het is maar net van welke kant je het wenst te bekijken.

woensdag 7 december 2011

Verjaardag

1 jaar Spaarcentje
98 volgers
284 berichten
bijna 160.000 pageviews
1556 reacties van lezers
en vele persoonlijke mailtjes van lezers met vragen, opmerkingen, lieve woorden, hartekreten

Dit alles heeft mij bijzonder geraakt. Het schrijven van dit blog opent een wereld in mij en buiten mij  waar ik bijzonder van geniet. Het schrijven is mijn verslag geworden van een bewustwording. Van groeien in consuminderen. Van ruimte scheppen waar ik eerst de ruimte niet kon voelen. En van bewustwording van wat ik echt belangrijk vind, zoals 'groen doen, ook met minder poen'.

Dank voor alle motiverende contacten en reacties. Op naar de 2e verjaardag!

zaterdag 3 december 2011

Het herstel van Smoes

Nog één keer een update over Smoes. Hij 'doet' het weer. Hij speelt, spint, poept, slaapt en eet als de beste. Met veel klagelijke miauwtjes maakt hij ons duidelijk dat zijn leven verre van perfect is. Hij mag namelijk nog niet naar buiten. Dat duurt nog een paar dagen.

hier 1 dag na de operatie
Het leed dat ons in de spaarpot raakte is door ons alweer vergeten. Waar het omgaat is dat hij weer op zijn eigen enthousiaste manier weer rondrent, staart in de lucht en soms een grote dut doet, lekker tegen iemand aanliggend.
mmm oogjes dicht ligt lekkerder
Mijn grote angst was dat hij hierdoor weer schuw zou worden, maar het tegendeel blijkt waar. Hij ligt gewoon weer elke nacht op het voeteneind. Als de wekker gaat, springt hij op degene die er het meest wakker uitziet en gaat enthousiast staan prakken. Alsof er niets gebeurd is...

Het hebben van een huisdier kost geld. Niet alleen de dagelijkse verzorging en het  'onderhoud' zoals de jaarlijkse enting, vlooien- en wormenbestrijding maar ook de pech die je met je huisdier hebt moet je kunnen betalen. Je kunt natuurlijk een huisdieren-zorgverzekering nemen. Dat werkt volgens hetzelfde principe als bij mensen: je kunt een basisverzekering nemen met daar bovenop een aanvullende verzekering. Voor gemiddeld  €10 per maand is je kat verzekerd tegen rampspoed en onverwachte operaties alsmede medicijn gebruik bij chronische of kortdurende aandoeningen. Als je bereid bent daarbovenop nog eens € 5 te betalen, krijg je ook de jaarlijkse vaccinaties terug. Je betaalt vaak wel meer naarmate je kat ouder is op het moment van aanmelden en dus meer risico op aandoeningen loopt.

Wat bij ons beter werkt is het volgende. Wij hebben een reserveringsrekening voor periodieke lasten die niet maandelijks terugkomen. Hierop storten wij € 180 per maand. Dit bedrag is gebaseerd op alle periodieke lasten die in ons huishouden voorbij komen zoals ANWB lidmaatschap, bibliotheekkaart, cadeaus voor het gezin en de familie en dus ook voor de katten. Wij hebben 2 katten die jaarlijks een prik krijgen en regelmatig vlooien- en wormenpipetjes toegediend krijgen. Omgerekend is dat € 10 per maand. Zodra de oproep van de dierenarts komt, gaan we want er is altijd geld voor.

De operatie van € 460 kwam natuurlijk onverwacht en daarvoor spraken we de buffer aan, die precies daarvoor bedoeld is. Wij zijn dus onze eigen zorgverzekeraar, ook met katten.

vrijdag 2 december 2011

Vervolg kosten van een studie

Gisteren leidde mijn blog over de kosten van een studie tot een leuke mailwisseling met de Student waar ik het over had. Mocht je pas vandaag inhaken: eergisteren riep ik dat een studerend kind € 25.000 kost (verspreid over 4 jaar) en daar werd op gereageerd vanuit alle hoeken, waaronder ook een echte student die stelde dat het allemaal reuze meevalt en hooguit € 15.000 te moeten bijdragen aan haar studie.

Getriggerd door haar verhaal ging ik opnieuw rekenen en ik kwam op een groot verschil (in beleving) uit. Ik vroeg me af of zij wel alle kosten had doorberekend, bijvoorbeeld de was doen, reiskosten, het afsluiten van verzekeringen, etcetera.  Ook hier kwamen weer reacties op. Ik ben me gaan realiseren dat ik zaken er bij reken die anderen niet meetellen, omdat ze vinden dat de kosten voor de student zelf zijn, zoals kosten voor uitgaan, kleding, een mobiel. Heel interessant om dat te lezen want het brengt een heel proces bij mij op gang. Het gaat er niet alleen om wát de totaalkosten zijn van een studie maar ook hoe de lasten verdeeld worden tussen de ouders en het studerende kind. Financiële opvoeding is natuurlijk ook het kind zelf de verantwoordelijkheid laten nemen, dat roep ik voortdurend maar vergeet ik blijkbaar ook zo weer. Als ik iets lees uit de berichten die ik heb ontvangen dan is het dat kinderen die van alles toegestopt krijgen misschien zich te veel als kind blijven gedragen en dat er niets mis mee is om het kind zelf gedeeltelijk voor de studie te laten betalen, het is een investering in de eigen toekomst.

Student mailde mij een openhartige mail waarin zij tot in details uitlegt hoe haar financiële plaatje eruit ziet. Voor mij heel interessant om te lezen en het heeft zeker gemaakt dat ik nu anders tegen de hele kwestie aankijk. Veel kosten waarvan ik dacht dat zij die niet meerekende, worden wel degelijk begroot. Ze woont op kamers en de huur is inclusief energie e.d. Er staat een wasmachine die ze kan gebruiken. Reiskosten maakt ze niet. Ze heeft daadwerkelijk een boodschappenbudget van 20 euro per week en eet daar 5 dagen in de week van (en in het weekend bij haar ouders). Bellen doet ze minimaal, bij voorkeur via Skype. De inrichting en verhuizing zijn ook met minimale kosten gegaan, veel kreeg ze van familie en voor veel andere zaken is gewoon netjes gespaard. De financiële ondersteuning van haar ouders bestaat uit het betalen van het collegegeld. Verder betaalt ze dus alles zelf (kamerhuur, boeken, huishoudgeld) van de beurs voor uitwonende studenten en het inkomen van haar bijbaan.
Voor wie het leuk vindt, hier is haar totaalplaatje, wat voor mij dus behoorlijk verhelderend is.
Tabel van uitwonende student
  In  Uit In (nibudnorm) Uit (nibudnorm)
Basisbeurs 266   266  
Loon Ca. 315 (wisselt elke maand, maar dit is wel minimum)      
Zorgtoeslag 70   70  
Zorgverzekering   90   90
Huur   280   308
Eten   100   231
Inboedelverzekering   3   5
Aansprak.verz.   -   5
Boeken   20 (max. 250 euro op jaarbasis)    37
Vervoer   0   82
Kleding, stappen, cadeaus, etc.   100-200   111 + 102
Laptop   (zelf voor gespaard voor aanvang studie)   25
Collegegeld   door ouders betaald    143 (*) 
Kosten internet/mobiel   >18 (8.30 voor internet, ca. 10 euro pp per maand)   100
Totaal: Ca. 650  610-710 336 883

Door alle input die ik heb gekregen, verandert ons spaarplan zeker. Ik ga wel gewoon door met sparen (kan het niet laten) maar wát daarvan daadwerkelijk naar Zoon gaat, zal worden afgestemd op zijn plannen. Ook ben ik me ervan bewust geworden dat ik best wat eigen initiatief mag verwachten, zeker als we hem zoals nu al jaren voorbereiden door hem doordacht te leren met geld om te gaan.

Zoals ik schreef naar Student:
"ik bewonder het feit dat je al je uitgaven en inkomsten zo goed op een rij hebt. Je klinkt als een volwassene met goed grip op haar leven. Ik zou willen dat ik zo verstandig was geweest toen ik studeerde. Ik gaf geen sloten geld uit aan kleding of zo maar ik heb wel 6 jaar lang intensief Amsterdam ontdekt en dat heeft me enorm afgeleid.

Ik probeer Zoon financiele alertheid bij te brengen, onder meer door hem te leren om te laten gaan met zijn zakgeld door te verwachten dat hij daar bepaalde dingen van betaalt en van uitkomt. Dat is feitelijk leergeld. Ik hoop dat hij als hij studeert op dezelfde volwassen manier als jij dat doet tegen geld kan aankijken. Maar ik besef me door jouw reactie dat ik misschien ook te beschermend ben. Ik zal hem (zeker tegen die tijd) moeten loslaten en vertrouwen op de keuzes die hij maakt."


Zo, en hiermee sluit ik dossier "studeren van een kind" en ga ik me weer richten op andere zaken, zoals het Sinterklaasfeest van as. maandag, er moeten nog surprises en gedichten worden gemaakt!

donderdag 1 december 2011

Kosten van een studerend kind

Ik bied bij voorbaat mijn excuses aan voor het belachelijk lange artikel van vandaag, vol met cijfers...


even ademhalen en daar komt het dan:
Gisteren reageerden er veel mensen op het artikel over het hebben van een buffer. Velen namen de moeite om hun situatie uit te leggen. Iets wat veel terugkomt in de reacties zijn de kosten van een studerend kind en de zorgen van ouders om hiervoor te sparen, in de hoop het kind niet met een enorme schuld op te zadelen bij aanvang van het arbeidsleven.


Tussen de reacties van gisteren stond ook die van een student, die ik bij gebrek aan een naam maar Student noem (om je anoniempje te noemen vind ik ook weer zo wat). Wat schreef Student onder meer?:
25.000 euro voor een inwonend studerend kind?! Dat is echt belachelijk veel geld.
Ik werd wel nieuwsgierig hoeveel ik nu uitgeef per jaar aan studiekosten. Ik betaal 3.360 euro kamerhuur per jaar, 1.080 voor mijn zorgverzekering, 1.200 aan eten, 1.700 voor collegegeld en als ik 500 euro reken voor boeken is dat heel erg ruim genomen.
Dit komt samen uit op een bedrag van 7.840 euro per jaar. Over 4 jaar is dit een bedrag van 31.360 euro. 6.000 meer dan het budget van Nibud, maar ik ben een uitwonende student, dus als je de kamerhuur eraf zou trekken, dan kom ik bij lange na niet aan die 25.000
Maar je krijgt ook een boel compensatie. Ik ontvang 3.192 euro studiefinanciering per jaar, en 840 euro aan zorgtoeslag. Over 4 jaar is dit een bedrag van 16.128 euro.
Betekent dat ik zelf nog 15.232 moet bijdragen voor mijn studie.
Is nog steeds veel geld, maar toch al heel veel minder.”



Dank je wel voor de uitgebreide reactie! Omdat ik heel nieuwsgierig ben hoe het kan dat onze berekeningen zo ver uit elkaar liggen, heb ik de vrijheid genomen om de door jou genoemde bedragen in een overzicht te zetten, met die van mij er naast. Vanzelfsprekend hoop ik dat ik het mis heb, dat zou ons een hoop geld schelen.


Ik heb de situatie van Student niet alleen berekend naar een uitwonende situatie zoals hij (zij?) die beschrijft, maar ook naar een inwonende situatie (waar ik in mijn berekeningen van uit ben gegaan) om het goed te kunnen vergelijken.


Allereerst mijn berekening:


Schatting spaarcentje
in
uit
basisbeurs
95,61

eten

150
zorgstoeslag
70

zorgverzekering

100
boeken

50
vervoer (naast de ov-kaart)

100
kleding

50
collegegeld

200
laptop

25
zakgeld/sport/uitgaan

100
per maand
165,61
625
per jaar
1987,32
7500
4 jaar
7949,28
30000
totaal kosten:

22050,72





Nu die van Student:


thuiswonend
reagerende student
in
uit
basisbeurs
95,61

eten

100
zorgstoeslag
70

zorgverzekering

90
huur uitwonend
nvt
nvt
zakgeld/stappen
0
0
inboedelverzekering
nvt
nvt
aansprakelijkheidsverz.
nvt
nvt
boeken

42
vervoer (naast de ov-kaart)

0
kleding

0
collegegeld

143
laptop

0
per maand
165,61
375
per jaar
1987,32
4500
4 jaar
7949,28
18000
totaal kosten

10050,72





Ik kom inderdaad op bijna € 10.000 verschil. Maar ik heb een aantal dingen meegerekend die ik in de opsomming van Student niet aantref. Zoals de kosten voor zakgeld, sport, stappen, laptop, mobiel en kleding, iets waar ik in mijn rekensom wel van uit ga.


Als we naar de situatie van Student kijken zoals die feitelijk is, namelijk uitwonend, kom ik op dit overzicht en daar heb ik de Nibudnorm (*) naast gezet:


uitwonend
nibudnorm uitwonend
reagerende student
in
uit
in
uit
basisbeurs
266,23

266,23

eten

100

231
zorgstoeslag
70

70

zorgverzekering

90

90
huur uitwonend

280

308
zakgeld/stappen

0

111
inboedelverzekering

0

5
aansprakelijkheidsverz.

0

5
boeken

42

37
vervoer (naast de ov-kaart)

0

82
kleding

0

102
laptop

0

25
collegegeld

143

143
kosten internet, mobiel

0

100
per maand
336,23
655
336,23
1239
per jaar
4034,76
7860
4034,76
14868
4 jaar
16139,04
31440
16139,04
59472
totaal studie

15301
nibud:
43333
verschil:
28032










Ik kom op nogal een verschil uit. In de berekening van Student wordt geen rekening gehouden met sport, stappen, zakgeld, een inboedelverzekering en een aansprakelijkheidsverzekering (wettelijk verplicht). Ook is er geen rekening gehouden met vervoer, maar als je woont in de stad van je studie maak je toch kosten als je af en toe op bezoek bij je ouders gaat. Ik zie geen energielasten terug in het overzicht, maar dat zal inclusief het huurbedrag zijn. Dan nog, maak je geen kosten voor de was? Of neem je die mee naar het huis van je ouders? De genoemde uitgaven voor eten vind ik erg laag. Omgerekend is dat 22 euro per maand (€ 100:4,5 week). Daarvan eten maar ook af en toe wasmiddel, toiletpapier en verzorgingsproducten (tandpasta, zeep, scheergel) kopen vind ik erg krap.


Daarnaast ontbreekt er in het overzicht ook de kosten voor een computer. Iets wat ook niet genoemd wordt door het Nibud maar wat toch niet weg te denken is. Tot slot heb je ook verhuis-en inrichtingskosten gemaakt, die vind ik ook niet terug. Dan heb ik het nog niet eens over een mobiele telefoon gehad.


Je schrijft in je reactie: ‘Betekent dat ik zelf nog 15.232 moet bijdragen voor mijn studie’. Dragen je ouders niets bij? Want daar heb ik het over in mijn artikel: de kosten van een studerend kind voor de ouders. Kan het zijn dat je in je berekening een aantal zaken niet hebt opgenomen die door jouw ouders worden betaald? Ik wil hier niet mijn gelijk halen, ik hoop tot een realistische berekening te komen waar ouders van uit kunnen gaan bij het maken van een spaarplan voor de studie van een kind.



Ik ben in mijn berekening uitgegaan van een aantal zaken die jij niet noemt, en dat beïnvloedt het eindbedrag waarvoor wij sparen. Dan nog is het eindbedrag van mijn berekening zoals je ziet ca. € 20.000. Maar Zoon is nu 9 en het duurt dus nog 9 à tien jaar voordat hij gaat studeren. Ik ga dus uit van grote stijgingen op het gebied van uitgaven. Er gebeuren wel vreemdere dingen en studeren wordt steeds duurder.


Als Zoon uiteindelijk minder uitgeeft, hartstikke fijn natuurlijk. Maar daar ga ik niet van uit. Toen ik studeerde (op kamers in Amsterdam) 25 jaar geleden, had ik tijd om een bijbaan te nemen. Nu is de studeertijd die studenten krijgen, veel korter. Als ik uitga van een thuiswonend studerend kind, zal hij door de reistijd niet veel tijd meer over hebben om een bijbaan te nemen. Dus zal hij langer financieel afhankelijk zijn. Wil hij het huis uit, dan is dat prima. Dan krijg hij ook meer basisbeurs, maar dan zal hij daarnaast ook moeten gaan werken om in zijn onderhoud te voorzien als het spaargeld op is.


Zo dat was voldoende rekenen voor vandaag. Als we ervan uitgaan dat rekenen het vak was op school waar ik een enorme hekel aan had, vind ik dat ik mijn portie voor vandaag wel heb gehad!


ps: De genoemde bedragen zijn o.a.hier te vinden: studiefinanciering






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...