zaterdag 25 december 2010

Een 'Kerstverhaal' over alles verliezen, daar sterker uitkomen en consumindermotieven

Laatst had ik een telefoongesprek met Zus. Via de sneeuw, de kinderen, haar bedrijf en de meterstanden kwamen we op mijn favoriete onderwerpen consuminderen en sparen. Zus zit heel anders in elkaar dan ik. Zij kan zaken meer loslaten. Mijn angst voor stijgende rentetarieven wordt niet door haar gedeeld. Ook zij heeft - net als ik en vele anderen- een aflossingsvrije hypotheek gekoppeld aan een belegging en een levensverzekering. Ik strooi graag met feitjes dus ik vertelde dat ik had gelezen dat 55% van dergelijke hypotheken vervelend eindigen omdat het gespaarde eindbedrag vaak niet genoeg is om de schuld af te lossen. “Nou, dat zie je dan wel weer’ zegt ze. Zij kan zich daar niet druk om maken en ik benijd haar. Ik kan dat niet. ‘Het is net of ik papa hoor praten’ zei ze.

Voor wie ons zou kennen, zou weten hoe wonderlijk dat is. Want ik was de rebel in het gezin en ik en mijn vader konden niet altijd goed door 1 deur. En toch lijk ik op hem. Mijn manische gedoe rond geld en sparen, mijn neiging om alles precies te weten en tot op de cent uit te rekenen: ik ben duidelijk een kind van mijn vader. Toch is het meer dan een genenkwestie alleen. Na het gesprek met Zus moest ik denken aan de motieven die ik heb om zo vooruit te denken. Ik wil natuurlijk geld overhouden om het leventje dat we met zijn drietjes gewend waren, door te laten gaan. Dus moeten we bewuster met geld omgaan. Maar er zit meer achter. Ik wil ook geld overhouden om altijd een dak boven mijn hoofd te houden, om voorbereid te zijn. Zus kan met een gerust hart zeggen dat ze later wel merkt of ze het schip in gaat met een hypotheek of niet. Ik kan dat niet. Ik ben al eens alles kwijt geweest en weet hoe dat voelt.

Jaren geleden raakte ik op één dag mijn huis en mijn werk kwijt. Dat was niet zo vreemd aangezien ik boven mijn werk woonde en het huis van mijn baas huurde. Toen het misliep, ging het ook goed mis. Hoewel ik zeker geen heilig boontje ben geweest en dit een periode in mijn leven is waar ik niet trots op ben, raakte ik alles kwijt en mijn baas niet. Ik stond op straat en had van de ene op de andere dag geen inkomen. Ook was ik overspannen en fysiek op, werken was op dat moment dus geen optie. Maanden lang werd ik van het kastje naar de muur gestuurd door de Sociale Dienst en het Gak. Het Gak wou mij geen uitkering geven want het ontslag was nog niet geaccepteerd. De Sociale Dienst leefde met me mee maar kon ook niets met me want op papier was ik nog in loondienst. Dat mijn baas me niet meer betaalde, kon ik wel bewijzen maar zorgde er helaas niet voor niet dat er een uitzondering werd gemaakt voor mij. Tussenkomst van een advocaat van de vakbond en later van een advocaat via rechtsbijstand leverde ook geen geld op.  Dat kreeg ik pas toen ik persoonlijk naar het Gak ging en iemand over de balie heb getrokken en net zo lang heb gegild totdat de persoon aan de andere kant inzag dat ik wanhopig was en echt aan de grond zat. Heel hard gillen werkt dus beter dan iets netjes proberen op te lossen, helaas.

Gelukkig waren er hulptroepen. Toen ik bij mijn vriendin aan de deur stond met 2 katten onder mijn arm, nam ze mij blijmoedig op en vroeg geen huur. In ruil daarvoor kookte en sopte ik wat in haar huis. Mijn ouders stopten mij af en toe iets toe zodat ik op zijn tijd ook eens het eten kon betalen. Daarnaast stonden Zus en veel van mijn vrienden klaar met steun en praktische hulp. Ze waren inmiddels wel wat van mij gewend dus ook dit werd weer opgevangen.

Toen deze hel losbarstte bezat ik alleen het geld in mijn portemonnee. Op de bank stond niets, sterker nog, ik stond altijd rood aan het eind van de maand. Lekker zorgeloos, wie dan leeft die dan zorgt. Natuurlijk liep dit verhaal goed af anders zou ik er niet over bloggen: ik kreeg uiteindelijk toch een voorschot van het Gak, tegen de nare baas spande ik een rechtszaak aan die ik won, ik kreeg wat centjes mee en daarmee kon ik mijn vriendin en ouders afbetalen en toen had ik ook nog wat over om mijn nieuw gevonden huurhuisje in te richten. Toen ik was uitgehuild, gaf ik mezelf een grote schop onder de kont en vond snel weer een baan. Vlak daarna leerde ik Schatje kennen en kon het grote geluk beginnen.

Wat doet dit met een mens? Heel veel. Ik kan niet meer ‘wel zien wat de toekomst brengt’. Ik ben al eens alles kwijt geweest en was nergens op voorbereid. Ik had geen buffer waarmee ik het op zijn minst een jaar zou kunnen volhouden, de inhoud van mijn portemonnee was hoogstens voldoende voor een lekker broodje in mijn stamkroeg. Ik heb van deze periode geleerd dat een situatie heel snel heel negatief kan omslaan. Niet iedereen heeft een vangnet van vrienden en familie en komt in dezelfde situatie misschien onder een brug terecht bij andere daklozen.

Nu, jaren later, héb ik een mooie buffer maar ben ik door ziekte niet meer in staat om te werken. Ik voel me kwetsbaar en ook verantwoordelijk. Ik ben niet meer de onverantwoordelijke vrijgezel die van dag tot dag leeft maar een moeder van een 8 jarige die misschien ooit wil studeren. Niet meer kunnen werken levert emoties op: schuldgevoel, woede, verdriet. Ik wil kunnen zorgen voor mijn gezin maar kan dit niet meer doen door geld in het laatje te brengen. Wat ik wel kan is consuminderen en dus geld uitsparen, me laten informeren over alle mogelijkheden die er zijn om te sparen. En dus sparen we, zoveel mogelijk.

Nu ben ik voorbereid. Laat maar komen die shit. Ik ben een kind van mijn vader.

vrijdag 24 december 2010

Biobrokken

Dit gezin wordt opgeleukt door 2 katers van ongeveer 4 jaar. De precieze leeftijd weten we niet. M is aan komen lopen toen hij ongeveer 4 maanden was (en ons met een ernstige navelbreuk direct op kosten joeg) en S is als kitten gevonden in de sloot en via de Dierenbescherming bij ons terecht gekomen. De heren waarderen het goede leven. S was erg getraumatiseerd maar ligt nu (na 4 jaar geduld van onze kant) regelmatig naast me op de bank met één poot op mijn been en M verwaardigt het zich om op me te komen liggen, ’s nachts, als hij denkt dat ik niets merk. Deze kat vertoont een merkwaardige mengeling van aanhankelijk en hooghartig gedrag, maar de stemmingswisselingen maken hem juist erg grappig en aandoenlijk.

Jonge katers dus, die gevoed moeten worden. Ik las 2 weken geleden op dit blog: http://ikgahetandersdoen.blogspot.com/2010/12/maak-je-kat-groen-x.html dat je hoogwaardig kattenvoer via internet kunt bestellen. Het zat me al langer dwars dat wij helemaal op de biotoer zijn en de katten niet. Biobrokken dus. Of in ieder geval scharrel, voor een deel. € 30 voor 10 kilo is niet heel duur. Een snelle rekensom leidt al snel tot de conclusie dat ik dan in ieder geval niet duurder uit ben vergeleken met het supermarktvoer. Voor een blikje Gourmet of Whiskas betalen we gemiddeld geloof ik 0,79 eurocent. Zeg drie blikjes per week en één keer gekookte koolvis (€ 1,39) is al 0,53 eurocent per dag voor 2 katten en dan heb ik het droogvoer nog niet eens meegerekend. Volgens de makers van Biofood heeft een kat meer dan voldoende aan 70 gram droge brokjes per dag, mits volwaardig van samenstelling. Euh, even rekenen, laten we zeggen (vooruit ik doe niet moeilijk) voor 2 katten 150 gram per dag, dan moeten we 66 dagen vooruit kunnen met een zak die € 30 euro kost. In dat geval zouden we  0,45 eurocent per dag gaan uitgeven. Voordeliger dus en dat met hoogwaardiger voer.

Tot zover de fantasie. De dag brak aan dat de deurbel ging en de 30 kilo zak werd afgeleverd. De heren waren toevallig in de buurt en renden blij om me heen want de geur was blijkbaar prima. Snel wat brokken in twee bakjes doen. O ja, bijna vergeten, eerst even afwegen. Oei, dat is wel weinig hoor 70 gram! Dat vonden zij ook. Dat past in een holle kies! Standvastig als ik ben, negeer ik de verwijtende blikken. De volgende dag weeg ik de helft van de toegestane hoeveelheid af, geef dat en leg uit dat de rest ’s avonds volgt. Ze werken dit met een minuut naar binnen en beginnen hun ochtendronde. Een kwartier later zijn ze toe aan de volgende hap, die niet komt. Dan begint het grote achtervolgen en staren. Ik sta in de keuken en struikel over een kat. Ik lees de krant en word aangestaard door 2 paar koele ogen. 5 minuten later zijn ze al starend een paar centimeter opgeschoven. Flink aaien en slijmen werkt niet.

Halverwege de eerste ochtend ga ik overstag. Wat brokjes erbij, een paar maar. En ‘s avonds dan toch maar wat gekookte koolvisfilet want ‘afwisseling is goed voor ze’. Opmerkingen van Schatje over ingevallen kattenwangetjes weerspreek ik fel maar als hij niet kijkt gooi ik stiekem nog wat in het bakje. Inmiddels zijn we weer bijna terug bij af. Ze krijgen gewoon naar behoefte brokjes en ’s avonds wat gekookte vis. Alleen geen blikvoer meer.

70 gram is misschien voor veel katten haalbaar maar de mijne accepteren dat niet. Ze zijn niet dik en krijgen geen tussendoortjes buiten af en toe een lik yoghurt. Ze vertonen weer tevreden gedrag, ik word niet meer achtervolgd en ik heb in ieder geval de gemoedsrust dat ze biobrokken eten. Dus uiteindelijk ging het er allemaal om het geweten van het baasje te sussen.

donderdag 23 december 2010

Boodschappenweekbericht

Bij mij begint de week op donderdag. Dat is niet het gevolg van een ernstig defect in mijn hersenen maar omdat ik op donderdag het huishoudgeld pin. Ik ga dan gelijk ook langs de Natuurwinkel die vlak bij de pinautomaat zit. Op vrijdag of zaterdag halen we de  rest van de boodschappen. De donderdag is dus voor mij het moment van de waarheid: hoe hebben we ‘financieel gepresteerd’, de afgelopen week.

Heel netjes, € 52,10 is voor ons doen weinig. Ik moet daarbij wel eerlijk melden dat we in de 2 weken ervoor extra voorraad hebben ingeslagen en dat er nog weinig kerstboodschappen moesten worden gekocht. Al met al kom ik deze maand heel goed houd, met wat geschuif met het weekbudget.

Wat gaven we uit:

WAAR
WAT
Deen
appelen
3,05
Deen
arla bio drink
0,89
Deen
arla bio drink
0,89
Deen
bio boerenachterham
2,10
Deen
bio halfvolle melk 1 liter
0,89
Deen
biologische eieren 10
2,67
Deen
Walnoten
1,19
Deen
eko aardappelen 2 kilo
1,69
Deen
fanta 500 ml
0,99
Deen
koolvisfilet 400 gr
1,39
Deen
grolsch herfstbok
4,49
Deen
Statiegeld
0,60
Deen
gulpener herfstbok
4,49
Deen
Statiegeld
0,60
Deen
Meergranenbrood
1,99
Deen
Meergranenbrood
1,99
Deen
Knoflook
0,75
Deen
Mandarijnen
1,49
Deen
bigarde 3 x 500 ml
1,65
Deen
Havermoutmelk
1,89
Deen
toiletpapier 12 rol
2,41
Deen
Kruidenkaas
1,89
Deen
tonijn, blik
1,12
Deen
Muesli
1,79
Deen
rinse appelstroop
0,62
Deen
Roomboter
0,99
Deen
smiths hamka's
0,94
Deen
pinda's
0,29
Deen
tofu reepjes
1,99
Deen
sultana verkade
1,24
Deen
westfries tarwe
1,79
Deen
westfries tarwe
1,79
Deen
witlof 520 gr
0,65
Deen
retour statiegeld
-1,10

Totaal

€52,10


Zoals het nu gaat, springt de maand er niet negatief uit door torenhoge boodschappen uitgaven. Dat is maar goed ook want we zijn wel een beetje los gegaan met kerstcadeautjes. Daaraan gaven we al € 150 uit. Met een vooraf vastgesteld budget van € 15 per persoon voor 6 personen in totaal (Oma, Schoonouders, Zoon, Schatje en Spaarcentje) kunnen we wel vaststellen dat we jammerlijk gefaald hebben. Maar mensen verwennen is natuurlijk ook leuk.

Geven jullie elkaar cadeautjes met Kerstmis? En hoeveel besteden jullie dan?

woensdag 22 december 2010

Zelf tussendoortjes maken

Het is niet zo dat Zoon nooit iets met suiker krijgt maar vaak kiezen we wel voor gezondere varianten. Suiker is nergens goed voor, buiten het snelle pieken van je bloedsuikerspiegel dan en –oké – de zoete smaak. Bovendien berooft suiker je van vitaminen. Het kost je lichaam erg veel energie om suiker af te breken, energie die het anders zou stoppen in gezond blijven.
Evengoed hebben we een trommel met snoepjes vol met suiker. Daar kan ik mee leven, suiker ‘hoort’ in snoep. Toch heb je niet altijd suiker nodig om iets lekker zoets te maken.

Op school eten ze altijd een 10-uurtje. Veel kinderen krijgen dan een evergreen of een sultana of smoeltjes . Hartstikke lekker natuurlijk, maar ook daarin zit veel suiker. Ik koop regelmatig de suikervrije variant van Molenaartje bij de Natuurwinkel (gezoet met tarwestroop). Smaakt ook prima maar is prijzig.

Zelf maken dus. Doe ik heus niet dagelijks, maar af en toe krijg ik de geest, bak een hele stapel tussendoortjes en stop de vriezer vol. Je kunt je baksels zoeten met diksap, appelstroop, kaneel, ongeraffineerde palmsuiker (van arenga), honing, banaan (gepureerd), gepureerde gedroogde dadels of pruimen. Eigenlijk is alles mogelijk, afhankelijk van voorkeur en (di)eetwensen.

Ik maak muffins met  banaan, appel,  kokos & wortel, citroen & honing en ook soms met suikervrije chocolade. Zoon schuift alles enthousiast naar binnen (behalve die met wortel, maar dat is een principekwestie want groenten worden niet gewaardeerd).

Appelmuffins met stukjes walnoot. Wat heb je nodig:
Muffinbakblik of stevige papieren muffinvormpjes
175 gr volkoren tarwemeel of tarwebloem
2 theelepels wijnsteenzuur bakpoeder (te koop bij drogist of natuurwinkel)
1 theelepel kaneel
Beetje zout
170 ml karnemelk (of yoghurt, gewone melk, havermoutdrank, sojamelk)
3 eetlepels olijfolie of lijnzaadolie (prefereer je meer smeuïge muffins gebruik dan in plaats van olie 3 eetlepels gesmolten roomboter, dat is bij ons de variant voor meer feestelijke gelegenheden)
5 gedroogde pruimen
3 eetlepels appelstroop
1 ei
½ grote appel in hele kleine stukjes gesneden (of 1 kleine)
Handje gehakte walnoten
Keukenweegschaal
Mengbeker
Staafmixer

Oven voorverwarmen op 180 graden (kijk voor de juiste baktemperatuur op de gebruiksaanwijzing van je eigen oven). Het bakblik invetten. Het meel afwegen en mengen met het bakpoeder, het kaneel en het zout.
In een mengbeker de karnemelk gieten. Doe de olie samen met een ei bij de karnemelk. Voeg de pruimen en 3 eetlepels appelstroop toe. Zet de staafmixer erop en mix totdat de pruim helemaal is opgelost.
Meng het mengsel met het meel. Voeg hier de appel- en wat walnootstukjes aan toe. Roer niet te lang door. Verdeel het over het bakblik en bak in ongeveer 15 minuten af in het midden van de oven.
Laat de muffins in het bakblik afkoelen en eet op of vries in. Ze zijn - afhankelijk van de vriezer die je hebt- lang houdbaar mits verpakt in diepvriesdozen of –zakjes.

                              

Je kunt eindeloos variëren met dit recept. Bijvoorbeeld de hoeveelheden verdubbelen en zoeten met gepureerde banaan. Prutje in een cakeblik doen, 30 minuten bakken en hup een heerlijk suikervrij bananenbrood. In plakken snijden, in de vriezer doen en pakken wanneer je trek hebt. Omdat ik al 2 jaar suikerarm eet, smaakt eten voor mij al snel heel zoet. Als je dit niet gewend bent en meer zoet wenst, dan kun je bijvoorbeeld de muffin voordat je hem eet, door midden snijden en besmeren met wat appelstroop of (suiker)vrije jam.

Eet smakelijk!


dinsdag 21 december 2010

Financiële opvoeding

Sinds Zoon naar school gaat krijgt hij zakgeld. Het bedrag is een gemiddelde van wat het Nibud adviseert en wat vriendjes krijgen. We begonnen met  € 0,50 per week en inmiddels ontvangt meneer € 1,50 per week. We bemoeien ons niet met zijn uitgaven. Hij is van nature bedachtzaam en vanaf het begin bedenkt hij vooraf een spaardoel en spaart daar naar toe. Vooral legobouwpakketten zijn hier in trek.

Op zijn 8e verjaardag hebben wij verteld dat we verwachten dat hij van zijn spaargeld ook een kleine bijdrage levert aan cadeautjes voor verjaardagspartijtjes van vriendjes en aan jarige ouders en grootouders. Het gaat om een minimale bijdrage van € 0,50 tot € 1,00 bedoeld om hem duidelijk te maken dat hij moet uitkomen met zijn geld.

Binnenkort begint de volgende stap. Op 1 januari geven wij hem € 70. Van dit bedrag moet hij een heel jaar lang zelf de cadeautjes voor vriendjes kopen (gemiddeld 7 partijtjes per jaar), het budget per vriendje is ongeveer € 5. Ook verwachten we dat hij nu zelf een cadeautje voor ons en zijn 2 oma’s en 1 opa koopt.  Dit bedrag staat verder los van zijn zakgeld. Het is de bedoeling dat hij leert uit komen, nu met een groter bedrag. Het is leerzaam als hij merkt dat als hij voor vriend A meer geld uitgeeft omdat dit zijn beste vriend is, of als hij verleid wordt tot het kopen van een wat duurder cadeau omdat daar zijn oog op valt, er minder overblijft voor anderen. Hij moet leren vooruitdenken en leert rekening te houden met toekomstige uitgaven.

Natuurlijk zijn we geen monsters, als blijkt dat hij meer dan 7 uitnodigingen voor partijtjes ontvangt, stoppen we per partij € 5 in de pot. We verwachten wel een duidelijke administratie van hem dus hij moet alle uitgaven noteren op een blaadje en in de pot stoppen, zodat hij ook later nog weet ‘waar het geld toch is gebleven’.

Zo proberen we hem voor te bereiden op een financiële huishouding. Hij vindt het machtig interessant en ik denk dat het goed is voor een kind om op een veilige manier fouten te kunnen maken met geld. Fouten maken is misschien leerzamer dan dat wij alles gaan voorkauwen. En als hij geen fouten maakt, dan is het alleen maar een bewijs dat hij overduidelijk aan meer zelfstandigheid toe was.

maandag 20 december 2010

Maandagpraat

Gisteren gingen we op verjaarsvisite bij T. die 3 jaar werd. Eigenlijk werden de kaarsjes pas  om 3 uur ’s middags uitgeblazen, maar om de drukte te ontlopen mochten wij in de ochtend komen. Ik verwerk prikkels niet goed en een huiskamer vol mensen is niet geschikte voor mij. Bij het weggaan drukte mijn vriendin I. een tas vol eten in mijn handen. Zij had een compleet feestmaal bereid voor alle visite en wou dat wij daar ook van konden genieten. Ook vond ze het een fijn idee dat we dan bij thuiskomst niets meer aan het eten hoefden te doen.

Heerlijk hoor! Ik ben ’s middags mijn bed ingedoken en de mannen versierden de kerstboom. ’s Avonds genoten wij van kip met saffraansaus en amandelen, geroosterde aubergines, rijst, humus, een uitgebreide salade en pitabroodjes. Omdat wij ook 2 dagen aten van het eten van Oma afgelopen week, zijn er wat voorraden over die worden doorgeschoven naar deze week.

Maandag        Zuurkoolstamppot met runderrookworst
Dinsdag          Wortelsoep met de restjes van zondag
Woensdag      Roergebakken witlof, appel & kerriegehakt met aardappelpuree
Donderdag     Oma kookt
Vrijdag           Kerstavond bij Schoonouders, iets visserig volgens mij
Zaterdag         Eerste kerstdag: pannenkoeken
Zondag           Tweede kerstdag: iedereen mag kiezen wat er gegeten wordt. Zoon kiest voor lekkere kaasjes en stokbrood, Oma wenst de kipsaté van Schatje, ik wil chocoladetaart en Schatje vindt alles lekker. Dus wordt het een hapjesmaaltijd met van alles wat. Echt duur zijn we niet uit.

Vroeger stond ik met gemak 2 dagen in de keuken om liflafjes te maken. Ook al had ik niets met Kerstmis, ik greep wel elke gelegenheid aan om eens flink uit te pakken. Dat dit klauwen met geld kostte, maakte me niets uit. Nu is het voor mij niet meer mogelijk zo lang achter elkaar te koken en Schatje kan weliswaar heerlijk koken maar niet een heel kerstdiner bereiden zonder dat dit tot een verschrikkelijke sfeer in huis leidt. Hij staat namelijk te vloeken en te tieren omdat de pit van de kookplaat uitgaat als je meerdere pitten en de oven tegelijk gebruikt. Liever niet willen we de sfeer een beetje gezellig houden…….en uiteindelijk gaat het daar om en niet om wát je in je mond stopt of hoeveel het kost.  Dus eten we de goedkoopste kerstmaaltijd ooit, over consuminderen gesproken…..  

PS 1: De kerstboom staat en met €30 zijn we precies binnen het budget gebleven.
PS 2: We verbruikten 74 kubieke meter gas en 76 KWh stroom afgelopen week, dat is weer een stuk meer dan vorige week.

zondag 19 december 2010

Onbetaalbaar

Talenten heb ik zat. Ik kan goed plannen en organiseren en grappig zijn. Koken doe ik graag en het resultaat smaakt goed. Ook kan ik heel goed drammen en piekeren en heb ik een goed ontwikkeld gevoel voor drama. Er is dus een duidelijke balans aanwezig.


De laatste paar weken slaat de balans wat negatief door. Ik voel me fysiek niet zo goed en dan gaat het malen in mijn bovenkamer. Dat gaat dan vaak over geld. Gaan we het redden financieel? Tot 2012 heb ik een inkomensgerelateerde uitkering maar deze gaat daarna omlaag naar bijstandsniveau, hoe moeten we dat oplossen? En hoe zit het met de hypotheek? Over 2 jaar loopt de periode af dat we de rente hebben vastgezet. Wat als dan de rente torenhoog is? Zullen we dan maar vervroegd oversluiten en de boete voor lief nemen? Maar wil een hypotheekverstrekker überhaupt nog wel met ons zaken doen nu het inkomen zo is gedaald? 

Zo maalt dat door in mijn hoofd, dag en nacht. Vanmorgen stond ik op en deed het raam open. En het werd eindelijk stil in mij.
                               
               

Onbetaalbaar en ik zit in één klap in het NU. Niet meer piekeren maar genieten van wat er is.
Later komt wel, vanzelf.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...